Konstantyn II (cesarz rzymski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Konstantyn II
Flavius Claudius Constantinus
Imperator Caesar Flavius Claudius Constantinus Augustus
ilustracja
Cesarz rzymski
Okres od 9 września 337
do 9 kwietnia 340
Dane biograficzne
Dynastia konstantyjska
Data i miejsce urodzenia luty 316
Arles
Data śmierci 9 kwietnia 340

Konstantyn II (ur. styczeń/luty 316[1] w Arles, zm. 340 w Akwilei) – cesarz rzymski w latach 337–340.

Najstarszy syn Konstantyna I Wielkiego i Fausty. 9 września 337 roku n.e. przybrał tytuł augustus i wraz z braćmi podzielił cesarstwo swojego ojca: przejął Brytanię, Galię i Hiszpanię. Niezadowolony z podziału wyruszył na najmłodszego brata Konstansa. W wojnie o posiadłości terytorialne (Italia i Afryka) jego wojska wpadły w pułapkę, on sam zginął w bitwie pod Akwileją.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Norman Davies, Europa. Rozprawa historyka z historią. Część 3, Otwarte, 25 października 2012, ISBN 978-83-240-2185-7 [dostęp 2018-11-14] (pol.).