Karus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karus
Marcus Aurelius Carus
Imperator Caesar Marcus Aurelius Carus Augustus
ilustracja
Cesarz rzymski
Okres od 282
do 283
Dane biograficzne
Dynastia cesarze iliryjscy
Data i miejsce urodzenia ok. 230
Narbo
Data i miejsce śmierci 283
Ktezyfon
Przyczyna śmierci prawdopodobnie rażony piorunem
Dzieci Karynus,
Numerian
Moneta
moneta
Antoninian Karusa

Marcus Aurelius Carus (ur. ok. 230 w Narbo w Galii Narbońskiej[1], zm. latem 283 w Ktezyfonie) – cesarz rzymski w latach 282–283.

Sprawował urząd prefekta pretorianów za czasów cesarza Probusa. Ogłoszony cesarzem przez wojsko nad górnym Dunajem po buncie i zamordowaniu Probusa, który miał miejsce w Sirmium. Stłumił bunt w Sirmium i ukarał zabójców Probusa. Jesienią 282 pokonał Kwadów i Sarmatów. Ustanowił cezarami dwóch swoich synów Karynusa i Numeriana[2].

Pod koniec 282 wyruszył z Sirmium z armią przeciwko Persom. Wkroczył do Mezopotamii i zdobył Seleucję i Ktezyfon. Dzięki tym zwycięstwom przybrał tytuł Persicus Maximus. Zginął podczas tej wyprawy prawdopodobnie rażony piorunem krótko po zdobyciu Ktezyfonu[3][4][5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Krawczuk 1991 ↓, s. 138. Inne lokalizacje miejsca narodzin Karusa podawane przez źródła starożytne to: Panonia, Iliria, Mediolan lub Rzym
  2. Krawczuk 1991 ↓, s. 138.
  3. Krawczuk 1991 ↓, s. 139.
  4. Cary i Scullard 1992 ↓, s. 365.
  5. Historia Augusta ↓, Karus, Karynus i Numerian 8,3.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Źródła
Opracowania

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]