Rezerwat przyrody Jezioro Łuknajno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jezioro Łuknajno
Ilustracja
Widok na jezioro Łuknajno
rezerwat faunistyczny
Państwo  Polska
Województwo  warmińsko-mazurskie
Położenie gmina Mikołajki
Mezoregion Kraina Wielkich Jezior Mazurskich
Data utworzenia 1947
Akt prawny Zarządzenie Wojewody Olsztyńskiego z dnia 14 maja 1947 r. o ogłoszeniu jez. Łukniany i uroczyska „Czapliniec” w gm. Mikołajki, pow. Mrągowo za teren ochronny[1]
Powierzchnia 1189,11 ha
Położenie na mapie gminy Mikołajki
Mapa lokalizacyjna gminy Mikołajki
Jezioro Łuknajno
Jezioro Łuknajno
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Jezioro Łuknajno
Jezioro Łuknajno
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Jezioro Łuknajno
Jezioro Łuknajno
Położenie na mapie powiatu mrągowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu mrągowskiego
Jezioro Łuknajno
Jezioro Łuknajno
Ziemia53°49′N 21°38′E/53,816667 21,633333
Rybitwa rzeczna

Rezerwat przyrody Jezioro Łuknajnorezerwat faunistyczny[1] położony na terenie Mazurskiego Parku Krajobrazowego[2], ok. 5 km na wschód od centrum Mikołajek, w województwie warmińsko-mazurskim, w Krainie Wielkich Jezior Mazurskich. Jego powierzchnia wynosi 1189,11 ha[1][3].

Obszar ten został uznany za „teren ochronny” w 1947 zarządzeniem Wojewody Olsztyńskiego[1]. Wcześniej jezioro zostało objęte ochroną 24 lipca 1937 r. przez III Rzeszę[4]. Od 1976 z uwagi na swoją wyjątkowo dużą wartość naukową, został on również objęty ochroną międzynarodową jako rezerwat biosfery w ramach programu UNESCO-MAB („Człowiek i biosfera”). Ponadto od 1977 został objęty międzynarodową konwencją ramsarską, chroniącą obszary błotne i podmokłe[5].

Łuknajno to położone na wysokości 115 m n.p.m. jezioro, szeroko rozlane na powierzchni 680 ha i połączone wąskim kanałem z jeziorem Śniardwy. Jezioro jest eutroficzne, bardzo wypłycone w daleko posuniętym procesie zarastania. Grząskie, muliste dno jeziora porastają zwarte skupienia ramienic. Brzegi jeziora przeważnie płaskie, otoczone są szerokim pasem szuwarów. Wokół występują rozległe torfowiska niskie, zajęte w części przez zarośla wierzbowe lub łąki kośne. Od strony południowej występuje płat typowej olszyny. W rezerwacie prowadzone są zoologiczne i ekologiczne badania naukowe. Na wschodnim brzegu jeziora Łuknajno znajduje się Stacja Terenowa Uniwersytetu Warszawskiego im. prof. Kazimierza Dobrowolskiego (stacja jest położona w miejscowości Urwitałt).

Rezerwat utworzono celem zachowania jednej z największych w Europie kolonii łabędzia niemego. Utrzymywaniu się tak licznej kolonii, liczącej w niektórych latach około 2000 osobników, sprzyja duża powierzchnia jeziora i korzystne warunki siedliskowe także dla wielu innych przedstawicieli fauny.

Fauna rezerwatu Jezioro Łuknajno[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Rezerwat przyrody Jezioro Łuknajno. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2018-11-24].
  2. Rezerwaty. W: Mazurski Park Krajobrazowy [on-line]. Parki Krajobrazowe Województwa Warmińsko-Mazurskiego. [dostęp 2018-11-24].
  3. Rozporządzenie Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dn. 3 września 2004 r. w sprawie uznania za rezerwat przyrody „Jezioro Łuknajno”. BIP Urzędu Województwa Warmińsko-Mazurskiego.
  4. Rezerwat przyrody jezioro Łuknajno. mojemazury.pl. [dostęp 2017-06-05].
  5. Luknajno Lake Nature Reserve (ang.). [dostęp 2018-11-24].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • S. Dąbrowski, B. Polakowski, L. Wołos „Obszary Chronione i Pomniki Przyrody Województwa Warmińsko-Mazurskiego”, wyd. UW, Wydział Ochrony Środowiska i Rolnictwa w Olsztynie 1999.
  • T. Kowalik, P. Świątkowski, T. Cieślik, „Polskie Parki Narodowe i nie tylko...” Informator Europejskiego Centrum Ekologicznego, Warszawa 1996, ​ISBN 83-906275-5-8​.
  • Walczak M., Bilińscy A. i W., Parki krajobrazowe i rezerwaty, Wydawnictwo Videograf II, Katowice 2004.