Teologia wyzwolenia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Teologia wyzwolenia – ruch teologiczny w Kościele katolickim powstały po Soborze watykańskim II. Szczególnie rozpowszechniona jest w Ameryce Łacińskiej oraz wśród jezuitów.

Idea[edytuj | edytuj kod]

Teologia wyzwolenia opiera się na związku między teologią chrześcijańską (głównie katolicką) i aktywizmem politycznym lewicy chrześcijańskiej, szczególnie w kwestiach sprawiedliwości społecznej i praw człowieka. Ze względu na kontrowersyjną naturę tych zagadnień, ich miejsce w nauce Kościoła, oraz to, w jakim stopniu hierarchowie kościelni powinni się w nie angażować, zawsze była przedmiotem dyskusji.

Teologia wyzwolenia koncentruje się na osobie Jezusa postrzeganego jako wyzwoliciela. Nacisk kładzie się na te fragmenty Biblii, gdzie misja Jezusa jest opisana właśnie w rozumieniu wyzwolenia, i gdzie on sam przedstawiony jest jako ten, który przywraca sprawiedliwość.

Część ze zwolenników tej teologii dodawała do niej elementy marksizmu, wspierała sandinistów. Główną kontrowersją jest doktryna o odwiecznej walce klas. Watykańska Kongregacja Doktryny Wiary nakazała tym teologom zaprzestania takich publikacji.

Znaczenie współczesne[edytuj | edytuj kod]

Papież Jan Paweł II w znacznym stopniu położył kres oficjalnemu poparciu dla teologii wyzwolenia wśród hierarchii Kościoła katolickiego oświadczeniem wygłoszonym w styczniu 1979, podczas wizyty w Meksyku: ta koncepcja Chrystusa jako polityka, rewolucjonisty, jako wywrotowca z Nazaretu, nie zgadza się z nauczaniem Kościoła. Jednak teologia ta w dalszym ciągu cieszy się pewnym poparciem, zwłaszcza wśród laikatu i poszczególnych księży.

Teologowie wyzwolenia i wspierający teologię wyzwolenia[edytuj | edytuj kod]

Polskojęzyczna bibliografia przedstawicieli teologii wyzwolenia[edytuj | edytuj kod]

  • Juan Alfaro – Chrześcijańska nadzieja i wyzwolenie człowieka; IW PAX 1978
  • Juan Alfaro – Teologia postępu ludzkiego; Biblioteka ODiSS 1971
  • Leonardo Boff – Sakramenty Kościoła; IW PAX 1981
  • Helder Camara – Godzina trzeciego świata; Znak 1973
  • Helder Camara – Żyć ewangelią; IW PAX 1995
  • Ernesto Cardenal – Poezje; Wydawnictwo Literackie 1989
  • Ernesto Cardenal – Poematy; Wydawnictwo Literackie 1990
  • Gustavo Gutierrez – Teologia wyzwolenia. Historia, polityka i zbawienie; IW PAX 1976
  • Jacques Rollet – Społeczne tło teologii współczesnej; IW PAX 1989
  • Camilo Torres – Stuła i karabin; IW PAX 1970
  • Teofilo Cabestrero (red.) – U źródeł teologii wyzwolenia; KAW 1985
  • Dionizy Tanalski (red.) – Teologia wyzwolenia. Wybór tekstów; Akademia Nauk Społecznych PZPR, 1986

Polskojęzyczna literatura o teologii wyzwolenia[edytuj | edytuj kod]

  • Hans Waldenfels – Teologowie Trzeciego Świata – jedenaście szkiców biograficznych z Afryki, Azji i Ameryki Łacińskiej; Verbinum 1987
  • Battista Mondin – Teologowie wyzwolenia; IW PAX 1988
  • Józef Wołowski (red.) – Teologia wyzwolenia a szanse dialogu; IW PAX 1988
  • Wiesław Mysłek, Mirosław Nowaczyk (red.) – Teologia wyzwolenia; Akademia Nauk Społecznych PZPR, 1988
  • Lewą Nogą – Guerilla kolumbijska; Inst. Wyd. KiW, 1999
  • Luis Martinez Andrade – Ameryka Łacińska Religia bez odkupienia; KiP, 2012.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
Teologia wyzwolenia