Szablon:Dobry artykuł/kolejka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przygotowywanie Dobrych artykułów do ekspozycji na stronie głównej polskojęzycznej Wikipedii

Na górze strony zebrane są zajawki Dobrych Artykułów sprawdzonych i czekających na wyeksponowanie. W dolnej sekcji umieszczane są propozycje zajawek haseł, które nie były jeszcze eksponowane na stronie głównej (w wykaziepodkreślone). Zgłaszając propozycję należy sprawdzić, czy od czasu wyróżnienia hasła nie straciło ono aktualności, nie dodano informacji nieweryfikowalnych lub nie wystąpiły inne problemy. Osoby chętne do pomocy zapraszamy do zgłaszania propozycji i sprawdzania zajawek. Po sprawdzeniu prosimy o dodanie podpisu wyrażającego aprobatę pod propozycją zajawki. W przypadku, gdy zajawka ma się ukazać w konkretnym dniu (np. z okazji jakiejś rocznicy), prosimy w dyskusji napisać, kiedy to ma nastąpić.

Aktualnie na Stronie Głównej
BV stamp.jpg

Beskidenverein – niemiecka organizacja turystyki górskiej założona w 1893 roku. Była pierwszą organizacją działająca na terenie Beskidów. Wzorem była austriacka organizacja Alpenverein. Siedzibą główną miał zostać Frydek, ale ostatecznie ustanowiono ją w Morawskiej Ostrawie, a później przeniesiono ją do Cieszyna. Organizacyjnie BV składało się z samodzielnych sekcji, pomiędzy które podzielony został cały obszar zainteresowań. Członkami byli Niemcy mieszkający licznie na ówczesnym Śląsku austriackim oraz na północnych Morawach; celem było zagospodarowanie dla potrzeb turystycznych terenów od Łysej Góry na zachodzie po Babią Górę na wschodzie Beskidów. Głównym źródeł pozyskiwania funduszy było wsparcie finansowe ze strony niemieckich właścicieli ziemskich, niemieckiego mieszczaństwa oraz fabrykantów. Związek wspierali również materialnie oraz politycznie książęta cieszyńscy z linii Habsburgów – arcyksiążę Albrecht, a po jego śmierci arcyksiążę Fryderyk. Organizacja funkcjonowała do 1945 roku. Czytaj więcej…

Wyróżniona zawartość Wikipedii



Koordynacja: Wikiprojekt:Wyróżniona zawartość Wikipedii

Tu znajduje się pełne archiwum ekspozycji.

Ekspozycja przygotowywana na 46 tydzień 2019 roku[edytuj kod]

Droga śmierci Mińsk-Czerwień (11 listopada)[edytuj kod]

NKVD prisoner massacres commemorative plaque at St. Stanislaus Kostka Church in Warsaw.jpg

Droga śmierci Mińsk-Czerwień – szlak kaźni więźniów ewakuowanych z więzień w Mińsku, których po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej NKWD usiłowało odeskortować na wschód. Likwidację więzień rozpoczęto prawdopodobnie już w nocy z 22 na 23 czerwca 1941 roku. Część więźniów enkawudziści zamordowali jeszcze na terenie Mińska. Pozostałych pognali pieszo w kierunku Mohylewa. Podczas kilkudniowego marszu więźniowie cierpieli na skutek upału, głodu i pragnienia. Byli także masowo mordowani przez konwojentów. 26 lub 27 czerwca kolumny marszowe dotarły do Czerwienia, gdzie NKWD rozstrzelało jeszcze od kilkuset do tysiąca więźniów. Nieliczni ocaleli dzięki ucieczce strażników i nadejściu wojsk niemieckich. Liczba więźniów zamordowanych na „drodze śmierci” pozostaje nieznana. Według niektórych szacunków, prawdopodobnie jednak zawyżonych, mogła sięgnąć nawet 18 tysięcy. Wśród ofiar było wielu obywateli polskich, których aresztowano na okupowanych Kresach Wschodnich.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 21:43, 10 lis 2019 (CET)
  2. Zala (dyskusja) 10:10, 11 lis 2019 (CET)
  3.  ?

XXIII Puchar Gordona Bennetta (12 listopada)[edytuj kod]

Gordon Bennett 1935 warszawa2.jpg

XXIII Puchar Gordona Bennetta – zawody balonów wolnych o Puchar Gordona Bennetta, które rozpoczęły się 15 września w 1935 roku w Warszawie. Polska została po raz drugi organizatorem zawodów, dzięki zwycięstwu w 1934 roku załogi balonu Kościuszko. Zawody, w których uczestniczyło 13 balonów z 7 państw, poprzedził meeting lotniczy. Zwyciężył polski balon Polonia II pilotowany przez Zbigniewa Burzyńskiego. Dzięki temu zwycięstwu Aeroklub Rzeczypospolitej Polskiej otrzymał puchar na własność. Był to czwarty w historii zawodów puchar, którego fundatorem w 1933 roku została redakcja Chicago Daily News. Nagrody zostały ufundowane przez przedstawicieli władz oraz polskie firmy. Otrzymali je najlepsi zawodnicy, a konkurs na przewidywanie miejsca lądowania wygrał belgijski pilot Ernest Demuyter. Poczta Polska z okazji zawodów umożliwiła wysyłanie przesyłek pocztą balonową. Zostały one ostemplowane odpowiednimi stemplami, a po przewiezieniu balonem Legionowo wysłane z Sokołowa Podlaskiego.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 21:43, 10 lis 2019 (CET)
  2. Zala (dyskusja) 10:11, 11 lis 2019 (CET)
  3.  ?

U-1 (13 listopada)[edytuj kod]

U 1 Kriegsmarine.jpg

U-1niemiecki okręt podwodny typu IIA z okresu II wojny światowej, pierwszy okręt podwodny III Rzeszy. Należał do typu okrętów zaprojektowanych z pogwałceniem traktatu wersalskiego w tajnym niemieckim biurze projektowym IvS w Holandii. Stępkę pod budowę jednostki położono 11 lutego 1935 roku w stoczni Deutsche Werke w Kilonii, gdzie został zwodowany 15 czerwca 1935 roku. Przyjęty do służby w Kriegsmarine 29 czerwca 1935 roku – zaledwie 11 dni po zawarciu niemiecko-brytyjskiego traktatu morskiego, zezwalającego Niemcom na budowę ograniczonej liczby okrętów podwodnych. Załogę okrętu stanowiło 25 osób. Do wiosny 1940 roku U-1 pełnił rolę szkoleniową, po rozpoczęciu zaś niemieckiej inwazji na Norwegię skierowany został do wsparcia sił inwazyjnych. Przeprowadził dwa patrole wojenne, podczas których nie odniósł żadnych sukcesów. Na początku kwietnia 1940 roku zatonął na minie na Morzu Północnym podczas drugiego z nich.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 21:43, 10 lis 2019 (CET)
  2. Zala (dyskusja) 10:12, 11 lis 2019 (CET)
  3.  ?

Konstal 1Mw (14 listopada)[edytuj kod]

MBxd1 168 Wolodrza.jpg

Konstal 1Mw – dwukierunkowy, czteroosiowy wąskotorowy wagon silnikowy wyprodukowany w Chorzowskiej Wytwórni Konstrukcji Stalowych Konstal w latach 1960–1966 w liczbie 4 sztuk. Wagon przystosowany jest do kursowania na torze o rozstawie szyn 750 mm. Napędzany był silnikiem wysokoprężnym typu Wola DTK 150 o mocy 150 KM i wyposażony w pięciostopniową przekładnię mechaniczną. W latach 80. XX wieku podczas napraw głównych silniki Wola DTK 150 wymieniono na nowocześniejsze i mocniejsze silniki typu Wola-Henschel 14H6, skrzynie biegów zastąpiono pochodzącymi z samochodów KAMAZ, zaś przekładnie osiowe – pochodzącymi z lokomotyw serii FAUR L45H. Pierwszy z wyprodukowanych wagonów typu 1Mw (Mx201, później przenumerowany na MBxd1-201) przekazano w 1960 roku do eksploatacji próbnej na Krotoszyńską Kolej Dojazdową. Mimo tego, że w początkowym okresie eksploatacji wagon sprawował się dobrze, szybko pojawiły się liczne usterki. Na PKP wagony te nosiły oznaczenia Mx-201 do 204 zmienione następnie na MBxd1-201 do 204.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 21:43, 10 lis 2019 (CET)
  2. Zala (dyskusja) 10:14, 11 lis 2019 (CET)
  3.  ?

Fonologia i fonetyka języka angielskiego (15 listopada)[edytuj kod]

Jones elypse4.png

Fonologia i fonetyka języka angielskiego – zjawiska fonetyczne i fonologiczne zachodzące w języku angielskim. Język angielski jest bogaty w samogłoski oraz dysponuje porównywalną z innymi językami indoeuropejskimi liczbą spółgłosek. Angielskie dźwięki mają swoiste miejsce i sposób artykulacji, a ich wymowa jest jedynie zbliżona do ich odpowiedników. Ponadto w systemie fonologicznym angielskiego jest 8 dyftongów, opadających lub centrujących, oraz trzy tryftongi, które mają jednak tendencję do zaniku. Większość samogłosek ma charakter swoisty dla angielszczyzny, czasami można znaleźć niewiele odpowiedników w innych językach. Bardziej przystępny dla cudzoziemców jest system spółgłoskowy, choć również istnieją spółgłoski podobne, acz realizowane w nieco odmienny sposób. System dźwiękowy języka angielskiego składa się z samogłosek i spółgłosek. Choć angielski alfabet składa się z 26 liter, w mowie używa się 44 dźwięków: samogłosek, spółgłosek oraz dyftongów. Nie istnieje jedna jednolita odmiana języka angielskiego, tak samo jak nie istnieje jeden wzorzec wymowy. Najbardziej rozpowszechniony i uważany za standardowy jest wzorzec Received Pronunciation, zwany również BBC English.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 21:43, 10 lis 2019 (CET)
  2. Zala (dyskusja) 10:16, 11 lis 2019 (CET)
  3.  ?

Tone (16 listopada)[edytuj kod]

Japanese cruiser Tone at unknown date.jpg

Tonejapoński krążownik pancernopokładowy z okresu I wojny światowej, klasyfikowany jako krążownik II klasy. Zbudowany w Japonii, do służby we flocie cesarskiej wszedł w 1910 roku. Pozostał jedynym okrętem swojego typu. Był pierwszym krążownikiem skonstruowanym w Japonii i ostatnim krążownikiem japońskim napędzanym tłokowymi maszynami parowymi. Pozwalały mu one na rozwinięcie prędkości do 23 węzłów. Główne uzbrojenie tego okrętu stanowiły dwa działa kalibru 152 mm i dziesięć dział kalibru 120 mm. Uczestniczył w działaniach I wojny światowej, między innymi podczas oblężenia Tsingtau, a następnie w służbie patrolowej. W latach 20. stacjonował na wodach chińskich. Został wycofany ze służby w 1931 roku, po czym zatopiony w 1933 roku jako okręt-cel. Taką samą nazwę, pochodzącą od rzeki Tone, nosił następnie inny krążownik z czasów II wojny światowej.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 21:43, 10 lis 2019 (CET)
  2. Zala (dyskusja) 10:16, 11 lis 2019 (CET)
  3.  ?

Kodeks Moskiewski II (17 listopada)[edytuj kod]

Uncial 031 Mt 1,10-18.JPG

Kodeks Moskiewski II – grecki kodeks uncjalny Nowego Testamentu, paleograficznie datowany na IX wiek. Rękopis nie jest pełny, niektóre jego partie zostały utracone. Według oceny Christiana Fredericka Matthaei, skryba pisał starannie i sumiennie. Kodeks został przystosowany do czytań liturgicznych. Pochodzi z Athos i jest jednym z rękopisów sprowadzonych w 1655 roku do Moskwy. Zawiera Epistula ad Carpianum oraz tablice do Kanonów Euzebiusza, umieszczone na początku rękopisu, przed Ewangeliami. Do tego samego rękopisu dołączony został fragment Chronologii Hipolita z Teb, z której zachowała się tylko jedna karta. Tekst jest nisko oceniany przez współczesnych krytyków tekstu, dlatego krytyczne wydania Nowego Testamentu rzadko go cytują. Od 1920 roku rękopis przechowywany jest w Państwowym Muzeum Historycznym w Moskwie.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 21:43, 10 lis 2019 (CET)
  2. Zala (dyskusja) 10:17, 11 lis 2019 (CET)
  3.  ?

Ekspozycja przygotowywana na 49 tydzień 2019 roku[edytuj kod]

Azerbejdżan na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010 (2 grudnia)[edytuj kod]

2010 Opening Ceremony - Azerbaijan entering.jpg

Azerbejdżan na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010 – występ kadry sportowców reprezentujących Azerbejdżan na igrzyskach olimpijskich w Vancouver w 2010 roku. W kadrze znalazło się dwoje zawodników – kobieta i mężczyzna. Oboje wystąpili w slalomie i slalomie gigancie w narciarstwie alpejskim. Azerscy reprezentanci nie ukończyli slalomu, zostali sklasyfikowani tylko w slalomie gigancie. W rywalizacji kobiet Gaia Bassani Antivari zajęła 66. miejsce, a w rywalizacji mężczyzn Cedric Notz uplasował się na 79. pozycji. Chorążym reprezentacji Azerbejdżanu podczas ceremonii otwarcia igrzysk w Vancouver był wiceprzewodniczący Federacji Sportów Zimowych Azerbejdżanu, Fuad Quliyev, a podczas ceremonii zamknięcia rolę chorążego pełniła szefowa misji olimpijskiej, Könül Nurullayeva. Był to czwarty start reprezentacji Azerbejdżanu na zimowych igrzyskach olimpijskich i ósmy start olimpijski, wliczając w to letnie występy. Były to zarazem pierwsze zimowe igrzyska, podczas których w kadrze Azerbejdżanu nie znalazł się ani jeden reprezentant w łyżwiarstwie figurowym.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 02:02, 1 gru 2019 (CET)
  2. Zala (dyskusja) 11:09, 1 gru 2019 (CET)
  3.  ?

Serpiny (3 grudnia)[edytuj kod]

Serpin and protease.png

Serpiny – nadrodzina białek o podobnej strukturze, zidentyfikowanych po raz pierwszy dzięki ich aktywności hamowania proteaz. Występują we wszystkich królestwach organizmów żywych. Akronim stanowiący ich nazwę ukuto, ponieważ pierwsze zidentyfikowane serpiny działały jako inhibitory proteaz serynowych przypominających chymotrypsynę. Znane są z niezwykłego mechanizmu działania, inhibicji nieodwracalnej. Doprowadzają proteazy do znacznej zmiany konformacji, niszcząc miejsce aktywne. Kontrastuje to z bardziej powszechnym mechanizmem inhibicji kompetycyjnej proteaz, w którym inhibitor przyłącza się do miejsca aktywnego enzymu i blokuje je. Hamowanie proteaz przez serpiny kontroluje szereg procesów biologicznych, jak krzepnięcie czy zapalenie, w efekcie czego białka te stanowią przedmiot badań medycznych. Ich unikalna zmiana konformacyjna czyni je także przedmiotem zainteresowania biologii strukturalnej i badań fałdowania białek. Mechanizm zmiany konformacyjnej daje pewne zalety, ale również i wady: geny serpin są podatne na mutacje, mogące skutkować serpinopatiami, jak niewłaściwe fałdowanie się białka czy tworzenie się nieaktywnych długołańcuchowych polimerów. Polimeryzacja serpin nie tylko ogranicza ilość dostępnego aktywnego inhibitora, ale również prowadzi do odkładania się polimerów, co skutkuje śmiercią komórki i dysfunkcją narządu.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 02:02, 1 gru 2019 (CET)
  2. aegis maelstrom δ 15:42, 1 gru 2019 (CET)
  3.  ?

Profanum (4 grudnia)[edytuj kod]

Profanum 01.jpg

Profanum – polska grupa muzyczna wykonująca w początkowym okresie działalności black metal, a później prezentująca muzykę z gatunku ambient z wpływami industrialu. Zespół powstał w 1993 roku w Zielonej Górze z inicjatywy muzyków o pseudonimach: Geryon (muzyka, teksty), Vlad Ysengrimm (śpiew, teksty) oraz Lord Reyash (gitara basowa, śpiew). W 1994 roku nakładem własnym grupy ukazało się jej pierwsze wydawnictwo – demo zatytułowane Under the Black Wings of Emperor. W 1996 roku z inicjatywy muzyków powstała również grupa muzyczna Witchmaster wykonująca thrash/black metal. Od 1997 roku z zespołem współpracowała wytwórnia muzyczna Pagan Records. Do 2005 roku ukazało się sześć wydawnictw grupy, które cieszyły się uznaniem krytyków muzycznych, jednakże zespół nie prowadzi działalności koncertowej w związku z dużymi kosztami organizacyjnymi. Publikacje na temat grupy zamieszczano w czasopismach muzycznych. Od 2005 roku brak jest doniesień o działalności zespołu.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 22:26, 1 gru 2019 (CET)
  2.  ?
  3.  ?

FSO Syrena (5 grudnia)[edytuj kod]

FSO Syrena 100 1960r..jpg

FSO Syrena – rodzina polskich samochodów osobowych i dostawczych produkowanych w latach 1957–1972 przez Fabrykę Samochodów Osobowych w Warszawie, a od 1972 do 1983 przez Fabrykę Samochodów Małolitrażowych w Bielsku-Białej pod marką FSM Syrena. Decyzja o rozpoczęciu prac projektowych nad nowym polskim samochodem małolitrażowym została podjęta w maju 1953 roku przez ówczesne Prezydium Rządu. W czerwcu tego samego roku FSO otrzymała oficjalne zlecenie opracowania konstrukcji samochodu popularnego, wydane przez Ministerstwo Przemysłu Maszynowego oraz Centralny Zarząd Przemysłu Motoryzacyjnego. Według przyjętych założeń, w samochodzie, który otrzymał nazwę Syrena, należało w maksymalnym stopniu wykorzystać elementy konstrukcyjne modelu FSO Warszawa M20 zaś do napędu pojazdu przeznaczyć mały, rzędowy, dwucylindrowy silnik dwusuwowy. W sierpniu 1953 roku nastąpiło oficjalne rozpoczęcie prac konstrukcyjnych, a w grudniu tego samego roku został zaprezentowany pierwszy przedprototypowy egzemplarz. Łącznie wyprodukowano 521 311 egzemplarzy samochodu.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 22:26, 1 gru 2019 (CET)
  2.  ?
  3.  ?

Lotniskowce typu Jade (6 grudnia)[edytuj kod]

Lotniskowce typu Jade – niemiecki typ składający się z dwóch statków pasażerskich, na rozkaz Kriegsmarine przeznaczonych w czasie II wojny światowej do przebudowy na pomocnicze lotniskowce. Statki zostały zwodowane jako „Gneisenau” oraz „Potsdam” w 1935 roku i w czasie pokoju operował nimi Norddeutscher Lloyd. Po wybuchu wojny zostały zarekwirowane przez Kriegsmarine jako transportowce i w maju 1942 roku sformułowano plany przekształcenia ich na lotniskowce. Statki nie były identyczne, ale na tyle podobne, że można było planować identyczną przebudowę, po której na lotniskowcach miało bazować dwanaście bombowców nurkujących Junkers Ju 87 oraz dwanaście myśliwców Messerschmitt Bf 109. „Gneisenau” i „Potsdam” zostały przemianowane odpowiednio na „Jade” i „Elbe”, prace na „Jade” nie zostały jednak rozpoczęte, a statek zatonął na minie. Przebudowę „Elbe” rozpoczęto w grudniu 1942 roku, ale zdołano jedynie usunąć wyposażenie pasażerskie do czasu wstrzymania prac w lutym 1943 roku; następnie statek przerobiony na okręt koszarowy w Gotenhafen został przejęty po zakończeniu wojny przez Wielką Brytanię.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. aegis maelstrom δ 17:28, 24 lis 2019 (CET)
  2. Zala (dyskusja) 17:45, 24 lis 2019 (CET)
  3. Kobrabones (dyskusja) 22:43, 25 lis 2019 (CET)

Zapomniana melodia (7 grudnia)[edytuj kod]

Plakat filmu Zapomniana melodia.png

Zapomniana melodiapolska komedia muzyczna z 1938 roku w reżyserii Konrada Toma oraz Jana Fethkego, z trzema znanymi piosenkami – Ach, jak przyjemnie!, Już nie zapomnisz mnie i Panie Janie autorstwa Ludwika Starskiego do muzyki Henryka Warsa. Bohaterami filmu są zakochani w sobie pensjonarka Instytutu Dokształcającego dla Dziewcząt, Helenka Roliczówna (Helena Grossówna), oraz Stefan Frankiewicz (Aleksander Żabczyński). Młodzieniec śpiewa tytułową „zapomnianą melodię” (Już nie zapomnisz mnie), lecz gdy dochodzi do serii nieporozumień między parą, ich uczucie zamiera i zapominają słowa piosenki. Jednak szczęśliwie dochodzą do porozumienia, Stefan przypomina sobie tekst utworu, po czym zakochani żyją długo i szczęśliwie. Zapomniana melodia stała się sukcesem kasowym, a towarzyszące jej piosenki zostały szlagierami. Krytycy międzywojenni nie byli zgodni co do wartości filmu, większość pozytywnie odnosiła się do produkcji, jednak w prasie branżowej pojawiły się również recenzje bardzo negatywne. Po latach filmoznawcy przyznali Zapomnianej melodii status najlepszej komedii muzycznej II Rzeczypospolitej.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 22:26, 1 gru 2019 (CET)
  2.  ?
  3.  ?

Thomas Pesquet (8 grudnia)[edytuj kod]

Thomas Pesquet 2016.jpg

Thomas Pesquet (ur. 27 lutego 1978 w Rouen) – francuski inżynier lotniczo-kosmiczny, pilot cywilny oraz kosmonauta Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA). Pracownik branży lotniczo-kosmicznej, wybrany do grupy kandydatów na astronautów ESA w maju 2009 roku. W listopadzie 2010 roku ukończył szkolenie podstawowe; następnie w ramach przygotowań przeszedł m.in. szkolenie speleologiczne ESA na Sardynii, trening w Gwiezdnym Miasteczku i szkolenia akwanautyczne u wybrzeży Florydy. Na pokładzie Sojuza MS-03 odwiedził Międzynarodową Stację Kosmiczną (ISS), gdzie od listopada 2016 roku do czerwca 2017 roku prowadził misję Proxima. Podczas ponad pół roku na stacji Pesquet wykonał szereg eksperymentów (m.in. w zakresie telemedycyny i robotyki) oraz dwa spacery kosmiczne o łącznym czasie 12 h i 32 minut. Francuski kosmonauta stał się powszechnie znany we Francji, także dzięki mediom społecznościowym gdzie prowadził popularne profile. Znalazł się na czterech znaczkach pocztowych wypuszczonych przez francuską pocztę, został wybrany królem 134. karnawału w Nicei i występował na Międzynarodowym Salonie Lotniczym w Paryżu. Pesquet występował w sprawie zmian klimatycznych m.in. na konferencji klimatycznej COP23, w Parlamencie Europejskim oraz towarzysząc Emmanuelowi Macronowi w trakcie oficjalnej wizyty w USA.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. aegis maelstrom δ 16:52, 24 lis 2019 (CET)
  2. Zala (dyskusja) 17:44, 24 lis 2019 (CET)
  3. Kobrabones (dyskusja) 01:45, 1 gru 2019 (CET)

Ekspozycja przygotowywana na 50 tydzień 2019 roku[edytuj kod]

Georges Gilles de la Tourette (9 grudnia)[edytuj kod]

Portrait of G. Gilles de la Tourette Wellcome L0015639.jpg

Georges Gilles de la Tourette (ur. 30 października 1857 w Saint-Gervais-les-Trois-Clochers, zm. 26 maja 1904 w Lozannie) – francuski neurolog. Studia medyczne rozpoczął w wieku zaledwie 16 lat na Uniwersytecie w Poitiers. Ukończył je z bardzo dobrymi wynikami w 1881 roku. Następnie przeniósł się do Paryża, gdzie uczył się w Salpêtrière u Jean-Martina Charcota. Tourette wydał trzytomowe dzieło poświęcone histerii i hipnozie , poświęcił tym zagadnieniom także wiele artykułów. W 1885 roku Tourette opisał objawy zespołu znanego dziś od jego nazwiska, używając określenia „maladie des tics”. Charcot pierwszy użył nazwy „choroby Gilles de la Tourette’a” na jego cześć. Było to wrodzone zaburzenie neurologiczne charakteryzujące się przede wszystkim występowaniem licznych tików ruchowych i werbalnych. Tourette opublikował też artykuł o histerii wśród żołnierzy niemieckiej armii, których rozgniewał Bismarcka, a także o niehigienicznych warunkach w szpitalach leżących nad Tamizą.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 23:34, 8 gru 2019 (CET)
  2.  ?
  3.  ?

Beskidenverein (10 grudnia)[edytuj kod]

BV stamp.jpg

Beskidenverein – niemiecka organizacja turystyki górskiej założona w 1893 roku. Była pierwszą organizacją działająca na terenie Beskidów. Wzorem była austriacka organizacja Alpenverein. Siedzibą główną miał zostać Frydek, ale ostatecznie ustanowiono ją w Morawskiej Ostrawie, a później przeniesiono ją do Cieszyna. Organizacyjnie BV składało się z samodzielnych sekcji, pomiędzy które podzielony został cały obszar zainteresowań. Członkami byli Niemcy mieszkający licznie na ówczesnym Śląsku austriackim oraz na północnych Morawach; celem było zagospodarowanie dla potrzeb turystycznych terenów od Łysej Góry na zachodzie po Babią Górę na wschodzie Beskidów. Głównym źródeł pozyskiwania funduszy było wsparcie finansowe ze strony niemieckich właścicieli ziemskich, niemieckiego mieszczaństwa oraz fabrykantów. Związek wspierali również materialnie oraz politycznie książęta cieszyńscy z linii Habsburgów – arcyksiążę Albrecht, a po jego śmierci arcyksiążę Fryderyk. Organizacja funkcjonowała do 1945 roku.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 23:34, 8 gru 2019 (CET)
  2.  ?
  3.  ?

Gerard Wodarz (11 grudnia)[edytuj kod]

Gerard Wodarz.JPG

Gerard Wodarz (ur. 10 sierpnia 1913 w Hajdukach Wielkich, zm. 8 listopada 1982 w Chorzowie) – polski piłkarz występujący na pozycji napastnika, reprezentant Polski w latach 1932–1939, uczestnik Igrzysk Olimpijskich 1936 oraz Mistrzostw Świata 1938, trener piłkarski, żołnierz Wehrmachtu i Polskich Sił Zbrojnych w okresie II wojny światowej. Przez znaczny okres trwania kariery związany był z Ruchem Chorzów. W 1926 roku rozpoczął treningi w zespole juniorów, w sezonie 1929 natomiast włączono go do kadry pierwszego zespołu. Występował w Ruchu do momentu wybuchu II wojny światowej i zdobył z nim pięciokrotnie mistrzostwo Polski. W latach 1939–1941 grał w utworzonym przez władze okupacyjne klubie Bismarckhütter SV. W czasie wojny podpisał trzecią listę narodowościową i został wcielony do Wehrmachtu. Stacjonował w tym czasie na terenach Holandii, Belgii oraz Francji. W 1944 roku trafił do niewoli, po czym jako jeniec zgłosił się do służby w Polskich Siłach Zbrojnych i otrzymał przydział do Sił Powietrznych. Wodarz był podoficerem–instruktorem wychowania fizycznego w bazie Newton, gdzie powrócił do gry w piłkę nożną w polskiej lotniczej drużynie RAF Newton Notts.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 23:34, 8 gru 2019 (CET)
  2.  ?
  3.  ?

Rayman 2: The Great Escape (12 grudnia)[edytuj kod]

Rayman 2: The Great Escapekomputerowa gra platformowa z 1999 roku według projektu Michela Ancela, wyprodukowana przez studio Ubisoft Montpellier i wydana przez Ubisoft. Główny bohater gry, Rayman, otrzymuje w niej zadanie uratowania swojego przyjaciela Globoxa – a zarazem całej baśniowej krainy zwanej Polaną Marzeń – przed armią najeźdźców zwanych Robo-Piratami pod wodzą admirała Brzytwobrodego. Rayman 2 jest trójwymiarową grą platformową, której mechanika polega między innymi na sprawnym poruszaniu się po platformach, pokonywaniu przeciwników oraz zdobywaniu świetlików zwanych Lumami. Rozgrywkę gracz obserwuje zza pleców sterowanej postaci, a sam jej design przypomina wcześniejsze trójwymiarowe gry platformowe w postaci Super Mario 64 oraz Banjo-Kazooie. Rayman 2 został pozytywnie przyjęty zarówno przez media franko-, jak i anglojęzyczne. Recenzenci chwalili jego stronę estetyczną, warsztat realizatorski oraz przystępność dla gracza w każdym wieku.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 23:34, 8 gru 2019 (CET)
  2.  ?
  3.  ?

Wróbel siwogłowy (13 grudnia)[edytuj kod]

Northern Grey-headed Sparrow RWD.jpg

Wróbel siwogłowy – gatunek ptaka z rodziny wróbli. Występuje w Afryce subsaharyjskiej z wyjątkiem jej południowej części. Południowa granica zasięgu przechodzi przez skrajnie północną Namibię, Botswanę oraz Zimbabwe. Długość ciała wynosi 14–15 cm, masa ciała 18–43 g. Systematyka gatunku jest sporna, trzy podgatunki z Afryki Wschodniej bywają uznawane za odrębne gatunki. Wróble siwogłowe współcześnie najpowszechniej występują w siedliskach ludzkich, a ich pierwotnym środowiskiem były otwarte zakrzewione tereny i trawiasta sawanna z rzadka porośnięta drzewami. Są to przeważnie towarzyskie ptaki, choć tryb życia różni się w poszczególnych częściach zasięgu. Żywią się głównie ziarnem, również zbóż, a wśród ludzi również odpadkami. Okres lęgowy współwystępuje z opadami deszczu. Po około 16 dniach wysiadywania zazwyczaj klują się 3 lub 4 młode. IUCN uznaje wróbla siwogłowego za gatunek najmniejszej troski nieprzerwanie od 1988 roku. BirdLife International ocenia trend liczebności populacji za stabilny ze względu na brak dowodów na spadek liczebności populacji czy istnienie znaczących zagrożeń.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 23:34, 8 gru 2019 (CET)
  2.  ?
  3.  ?

Nikołaj Iwanienko (14 grudnia)[edytuj kod]

Nikolay Fed. Ivanenko.jpeg

Nikołaj Iwanienko (ur. ok. 1827, zm. po 1910) – działacz państwowy Imperium Rosyjskiego, gubernator kielecki i wicegubernator siedlecki. Karierę urzędniczą rozpoczął w rodzinnej guberni połtawskiej w 1857 roku. Został wówczas dyrektorem gubernialnego oddziału Komitetu Opieki nad Więźniami. Tydzień później otrzymał posadę urzędnika do pisma w kancelarii marszałka szlachty w powiecie perejasławskim. Po pięciu latach, w 1862 roku, został kandydatem do sądu tegoż powiatu na urząd sędziowski. W 1864 roku Nikołaj Iwanienko został przeniesiony do Królestwa Polskiego, podporządkowano go Lubelskiej Komisji do spraw Włościańskich. W 1878 roku zastąpił Aleksandra Pietrowa na stanowisku wicegubernatora siedleckiego. Urząd ten sprawował do lipca 1884 roku, kiedy to na stanowisku zastąpił go Michaił Majlewski. Z guberni siedleckiej Nikołaj Iwanienko został przeniesiony do Kielc, gdzie został gubernatorem. W 1897 roku podał się do dymisji, ze względu na zły stan zdrowia.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 23:34, 8 gru 2019 (CET)
  2.  ?
  3.  ?

Parasaurolophini (15 grudnia)[edytuj kod]

Parasaurolophus walkeri.jpg

Parasaurolophiniwymarłe plemię dinozaurów, ornitopodów z rodziny hadrozaurów i podrodziny lambeozaurów. Do ich najbliższych krewnych należą Lambeosaurini. Obejmuje dwóch pewnych przedstawicieli: amerykańskiego parazaurolofa oraz azjatyckiego charonozaura. Spór dotyczy zaliczenia do niej pirenejskich Arenysaurus i Blasisaurus. Obejmuje duże kaczodziobe z wydrążonymi grzebieniami na głowie, żyjące w kredzie późnej. Wśród cech diagnostycznych Parasaurolophini zalicza się między innymi budowę językowatego kształtu, pogrubionej w kierunku grzbietowo-brzusznym powierzchni stawowej nosowej kości czołowej. Powierzchnia ta przedłuża się w kierunku grzbietowo-tylnym, u zwierząt dorosłych aż do nawisu nad kością ciemieniową. Z kolei powierzchnia ektokranialna na tej samej kości była spłaszczona dziobowo-ogonowo. Iloraz jej długości do szerokości wynosi poniżej 0,4. Natomiast – wydawałoby się – charakterystyczna kość ciemieniowa, nie sięgająca potylicy, występowała także u innych Lambeosaurinae, jak Arenysaurus.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 23:34, 8 gru 2019 (CET)
  2.  ?
  3.  ?

Zajawki tematycznie pasujące do terminów późniejszych[edytuj kod]

Sprawdzone zajawki[edytuj kod]

Zajawki przygotowywane do ekspozycji[edytuj kod]

XXII Puchar Gordona Bennetta[edytuj kod]

Warschau. Portret van de luchtmachtkapitein en ballonvaarder Franciszek Hynek (1, Bestanddeelnr 190-1342.jpg

XXII Puchar Gordona Bennetta – zawody balonów wolnych o Puchar Gordona Bennetta, które rozpoczęły się 23 września w 1934 roku w Warszawie. Po raz pierwszy organizatorem zawodów został Aeroklub Polski, dzięki zwycięstwu w 1933 roku w USA załogi balonu Kościuszko. Zawody, w których uczestniczyło 16 balonów z 8 państw, jak w poprzednim roku wygrała załoga Franciszek Hynek/Władysław Pomaski w balonie Kościuszko, przed balonami Warszawa i Belgica. Zwycięzcy wylądowali w okolicach Woroneża, ponad 1333 km od miejsca startu. W tej edycji zawodów po raz pierwszy była utrzymywana łączność radiowa pomiędzy balonem a radiostacją odbiorczą naziemną. Balon Syrena, który wyruszył na trasę jako ostatni, zabrał radiostację krótkofalarską typu „Ava”. Część przesłanej korespondencji była transmitowana na falach Polskiego Radia. Równolegle rozegrano też zawody balonikowe i wysłano balon Legionowo z pocztą balonową.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. aegis maelstrom δ 14:38, 24 lis 2019 (CET)
  2. Zala (dyskusja) 16:31, 24 lis 2019 (CET)
  3.  ?

Dom Uphagena[edytuj kod]

Kamienica Gdańsk, ul. Długa 12 by AW.jpg

Dom Uphagena – zabytkowa kamienica przy ulicy Długiej 12 w Gdańsku, oddział Muzeum Gdańska. Najstarsze wzmianki o budynku mieszkalnym w tym miejscu pochodzą z 1357 r., w XV w. budynek był już murowany. Fasadę przebudowano w XVI w. Właściciele kamienicy pochodzili z wielu różnych rodzin. W 1775 r. dom nabył zamożny bibliofil i historyk Johann Uphagen (1731–1802) z gdańskiego rodu Uphagenów. Nakazał on przebudowę fasady i wnętrz zgodnie z obowiązującym nurtem (rokoko). Dom zyskał nowy wystrój stały i był dziedziczony w rodzinie. W 1910 r. został wydzierżawiony władzom miejskim i powstało muzeum Dom rajcy Johanna Uphagena, działające do 1944 r. Po spaleniu w marcu 1945 r. przez wojska radzieckie i zaginięciu większości oryginalnego wyposażenia podjęto po wojnie decyzję o jego odbudowie. Po jej zakończeniu w 1953 r. dom był siedzibą różnych instytucji. Funkcję muzealną odzyskał w 1981 r., a po kolejnych renowacjach udostępniono go w 1998 r. zwiedzającym jako Muzeum Wnętrz Mieszczańskich. Jest to jedyna w Polsce i rzadka w Europie udostępniona kamienica mieszczańska o wyglądzie charakterystycznym dla domów bogatych mieszczan z XVIII w.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)

Dyskusja[edytuj kod]

Hasło było eksponowane w październiku i to ze 3 lub 4 razy ;p Kobrabones (dyskusja) 22:45, 25 lis 2019 (CET)

@Kobrabones No to niepotrzebnie się narobiłem. :/ Dlaczego nie zostało to dodane do Szablon:Dobry artykuł/archiwum? aegis maelstrom δ 15:45, 1 gru 2019 (CET)
Bo kończę pracę magisterską i nie miałem czasu robić archiwum. Luz, niech zostanie damy jak upłynie trochę czasu np. za 2-3 tygodnie. Kobrabones (dyskusja) 21:42, 1 gru 2019 (CET)
  1. aegis maelstrom δ 17:12, 25 lis 2019 (CET)
  2.  ?
  3.  ?

Zobacz też[edytuj kod]

Inne strony przygotowujące materiały na stronę główną Wikipedii: