Szablon:Dobry artykuł/kolejka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Przygotowywanie Dobrych Artykułów do ekspozycji na stronie głównej polskojęzycznej Wikipedii

Na górze strony zebrane są zajawki Dobrych Artykułów sprawdzonych i czekających na wyeksponowanie. W dolnej sekcji umieszczane są propozycje zajawek haseł, które nie były jeszcze eksponowane na stronie głównej (w wykaziepodkreślone). Zgłaszając propozycję należy sprawdzić, czy od czasu wyróżnienia hasła nie straciło ono aktualności, nie dodano informacji nieweryfikowalnych lub nie wystąpiły inne problemy. Osoby chętne do pomocy zapraszamy do zgłaszania propozycji i sprawdzania zajawek. Po sprawdzeniu prosimy o dodanie podpisu wyrażającego aprobatę pod propozycją zajawki. W przypadku, gdy zajawka ma się ukazać w konkretnym dniu (np. z okazji jakiejś rocznicy), prosimy w dyskusji napisać, kiedy to ma nastąpić.

Aktualnie na Stronie Głównej
Phasianus colchicus 2 tom (Lukasz Lukasik).jpg

Bażant zwyczajny – gatunek dużego ptaka z rodziny kurowatych. W stanie dzikim występuje w umiarkowanych obszarach Azji i na zachód po skrajnie południowo-wschodnią Europę w 30 podgatunkach. Introdukowany do wielu regionów na świecie, w tym do Europy Środkowej, do której sprowadzono go z Chin w średniowieczu. Nie jest zagrożony wyginięciem. Długość ciała samców 75–89 cm, samic 53–62 cm; rozpiętość skrzydeł 70–90 cm. Występuje dymorfizm płciowy. U ptaków obojga płci występuje długi ogon. Samiec jest głównie rdzawobrązowy, pokryty ciemnymi plamkami. Głowa czarna, obecny zielonkawogranatowy nalot. Policzki i obszar nad okiem czerwone. Samica brązowa, pokryta ciemnymi plamkami. Zasiedlają różnorodne siedliska otwarte i półotwarte. Gniazdo mieści się na ziemi; samica składa 8–14 jaj, które wysiaduje sama przez 22–25 dni. W starożytnych Chinach bażant symbolizował cesarza i wyższych urzędników państwowych; był również symbolem męstwa, dobrobytu losu i talentu literackiego. Czytaj więcej…

Wyróżniona zawartość Wikipedii



Koordynacja: Wikiprojekt:Wyróżniona zawartość Wikipedii

Tu znajduje się pełne archiwum ekspozycji.

Ekspozycja przygotowywana na 40 tydzień 2017 roku[edytuj]

Szczawik żółty (na 2 października)[edytuj]

Oxalis stricta UMFS 2.jpg

Szczawik żółtygatunek rośliny z rodziny szczawikowatych. Jako gatunek rodzimy występuje w lasach i wąwozach wschodniej Azji i wschodniej części Ameryki Północnej, a jako zawleczony i dziczejący – niemal na całym świecie, jest także pospolity w Polsce. W naturze rośnie w wąwozach, lasach i nad rzekami. Pospolicie występuje na siedliskach antropogenicznych: na trawnikach, polach, w ogrodach i parkach, na terenach kolejowych i przydrożach, a także na murach. Rośnie w pełnym słońcu i w półcieniu, na bardzo różnych glebach, ale najlepiej na wilgotnych. W uprawach jest uciążliwym i trudnym do zwalczenia chwastem. Bywa lub bywał wykorzystywany jako roślina jadalna, lecznicza, magiczna i barwierska. Przypisywane jest mu działanie ściągające, przeciwgorączkowe i oczyszczające krew. Sok z liści stosowany był na skaleczenia i ukąszenia owadów. Roślina wykorzystywana była jako magiczna, stosowana przeciw złym duchom. Bywa czasem też wysiewana jako ozdobna.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 01:16, 30 wrz 2017 (CEST)
  2. Zala (dyskusja) 08:15, 30 wrz 2017 (CEST)
  3. Hortensja (dyskusja) 12:32, 1 paź 2017 (CEST)

Kodeks Grolier (na 3 października)[edytuj]

Grolier Codex 4822fw (2).jpg

Kodeks Grolier – prekolumbijska księga astronomiczna, jeden z czterech znanych kodeksów Majów. Autentyczność dokumentu budzi wątpliwości. Kodeks po raz pierwszy pojawił się w prywatnej kolekcji w XX wieku, jego właściciel pokazał go publicznie w nowojorskim Grolier Club, od którego kodeks wziął swoją nazwę. Składa się z fragmentu majańskiej książki, zawierającego uproszczony opis astronomiczny wędrówki planety Wenus po nocnym niebie. Rękopis jest słabo zachowany; dające się odczytać strony zawierają przedstawienia postaci typowych dla ikonografii znanej ze środkowego Meksyku, zestawione z cyframi i datami zapisanymi za pomocą glifów pisma Majów. Kodeks znajduje się w zbiorach Narodowego Muzeum Antropologii w mieście Meksyk, jednak nie jest wystawiany na widok publiczny. W 2016 roku zespół majanistów pod kierunkiem Michaela Coe opublikował przegląd dotychczasowych badań dokumentu i uznał w podsumowaniu, że kodeks jest autentyczny.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 01:16, 30 wrz 2017 (CEST)
  2. Zala (dyskusja) 08:17, 30 wrz 2017 (CEST)
  3. Hortensja (dyskusja) 12:36, 1 paź 2017 (CEST)
  • @Halibutt. Czy mógłbyś poprawić 1 martwy link (info na SD), zanim hasło stanie na SG? Z góry dziękujemy/dziękuję. Hortensja (dyskusja) 12:36, 1 paź 2017 (CEST)
    • @Hortensja Bukietowa, ale tam już jest podany link do archiwum. Czy czegoś nie widzę? //Halibutt 14:09, 1 paź 2017 (CEST)
      • @Halibutt. Na stronie dyskusji hasła stoi szablon z informacją o martwym linku w haśle, przy czym link ten został zarchiwizowany, więc wystarczy wymienić link w haśle w przypisie na ten zarchiwizowany, po czym usunąć szablon ze strony dyskusji. Niestety bot nie wymienia sam martwego linku w przypisie, jedynie podaje adres linku w archiwum, wymienić martwy link w przypisie na zarchiwizowany trzeba ręcznie. Hortensja (dyskusja) 11:37, 2 paź 2017 (CEST)
        • @Hortensja Bukietowa aaa, teraz rozumiem. Chodzi o to, żeby usunąć ten szablon informujący o martwym linku. Bo link w haśle od dawna dawna był już wymieniony. Chyba że o jakimś innym mówimy. Żaden problem. //Halibutt 14:46, 10 paź 2017 (CEST)

Aresztowanie 199 ewangelikalnych duchownych w 1950 roku (na 4 października)[edytuj]

IPN 0259 595 t 1-3 - L. Szenderowski.jpg

Aresztowanie 199 ewangelikalnych duchownych w 1950 roku – seria aresztowań przeprowadzona przez organy Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego we wrześniu 1950 roku. Celem akcji było osłabienie ewangelikalnego protestantyzmu. Aresztowani pochodzili z trzech kościołów: Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego, Kościoła Chrześcijan Wiary Ewangelicznej oraz Zjednoczenia Kościołów Chrystusowych. W nocy z 19 na 20 września 1950 roku przywódcy Kościoła zostali aresztowani przez organy MBP, zamknięto również wszystkie obiekty sakralne należące do Kościoła. Zarekwirowano kaplice, literaturę, śpiewniki i wyposażenie zborów. Mienie zarekwirowane w wyniku tej akcji w przeważającej części nigdy nie wróciło do właścicieli. Aresztowanym przedstawiono obszerną listę zarzutów. 87 osób zwolniono w kilka dni po aresztowaniu, innych zwolniono po kilku miesiącach, jeszcze innych skazano na wieloletnie więzienie. Niektórych z nich objęła amnestia z 1952 roku.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 14:19, 17 wrz 2017 (CEST)
  2. Zala (dyskusja) 19:26, 17 wrz 2017 (CEST)
  3. Hortensja (dyskusja) 19:28, 18 wrz 2017 (CEST)

Księstwo sieluńskie (na 5 października)[edytuj]

Posiadłości magnackie na Mazowszu.png

Księstwo sieluńskie – kompleks dóbr ziemskich na północnym Mazowszu z centrum w Sieluniu, będących beneficjum prepozyta kapituły kościoła katedralnego w Płocku, zwanego proboszczem katedralnym. Od 1598 roku proboszczowie zaczęli posługiwać się tytułem książęcym, a same dobra zaczęto nazywać księstwem. Uzurpacja ta została zalegalizowana w czasie Sejmu Wielkiego, jednocześnie jednak proboszczowie utracili zwierzchność nad szlachtą zagrodową zamieszkującą te dobra. Po III rozbiorze Polski w 1795 roku dobra sieluńskie zostały zsekularyzowane i zajęte przez rząd pruski. W okresie Księstwa Warszawskiego stały się własnością marszałka Francji Michela Neya, po kongresie wiedeńskim zostały zajęte przez rząd Królestwa Polskiego. Prepozyci katedralni płoccy posługiwali się jednak tytułem książęcym do roku 1817.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 01:16, 30 wrz 2017 (CEST)
  2. Zala (dyskusja) 08:18, 30 wrz 2017 (CEST)
  3. Hortensja (dyskusja) 12:39, 1 paź 2017 (CEST)

Kolej pneumatyczna w Crystal Palace (na 6 października)[edytuj]

Crystal Palace Athmosperic Rly.1864 - carriage.jpeg

Kolej pneumatyczna w Crystal Palace – eksperymentalna linia kolejowa działająca przez dwa miesiące w roku 1864 na terenie parku Crystal Palace w południowej części Londynu zwanej Crystal Palace. Linia o długości około 550 metrów przebiegała wzdłuż wschodniej granicy parku od bramy prowadzącej do Sydenham do bramy prowadzącej do Penge. Została ona zbudowana przez Thomasa Webstera Rammela w celu przetestowania jego konceptu napędu kolei za pomocą sprężonego powietrza – wagon przemieszczał się w tunelu za pomocą nadciśnienia, oraz podczas jazdy w drugą stronę – podciśnienia, generowanego przez wentylator zamontowany przy wjeździe do tunelu. Na linii kursował tylko jeden, mieszczący około 30-35 pasażerów wagon, zbudowany na potrzeby projektu w Manchesterze. Bezpośrednim następstwem udanych testów było wydanie zgody na budowę linii kolejowej. Prace zostały rozpoczęte w październiku 1865 roku, jednak już rok później zostały one przerwane ze względu na problemy finansowe i linia nigdy nie została ukończona.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 14:19, 17 wrz 2017 (CEST)
  2. Zala (dyskusja) 19:28, 17 wrz 2017 (CEST)
  3. Hortensja (dyskusja) 19:29, 18 wrz 2017 (CEST)

Maria cypryjska (na 7 października)[edytuj]

Col elionor.jpg

Maria cypryjska – królewna cypryjska i jerozolimska z dynastii Luzynianów, od 1315 roku królowa Aragonii, Walencji, Sardynii i Korsyki jako trzecia żona króla Jakuba II Sprawiedliwego. Po trwających 4 lata zabiegach o jej rękę, ostatecznie poślubiła króla aragońskiego jako podstarzała, ale posażna panna, potencjalna dziedziczka swojego brata Henryka II. Wniosła mężowi posag o wartości kruszcowej prawie 1,2 tony srebra. Zawierając związek z tak potężnym władcą śródziemnomorskim jak Jakub II, prawdopodobnie skorzystała z najlepszej oferty matrymonialnej, jaką kiedykolwiek złożono członkowi dynastii cypryjskiej. Zmarła jednak bezdzietnie, przed swoim bratem, po niecałych 7 latach małżeństwa, co pokrzyżowało ambitne plany polityczne jej męża. Została pochowana we franciszkańskim kościele klasztornym w Barcelonie i spoczywała tam wraz z dwiema innymi królowymi do XIX wieku. Po zniszczeniu i rozebraniu kościoła jej szczątki przeniesiono do barcelońskiej katedry.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 14:19, 17 wrz 2017 (CEST)
  2. Zala (dyskusja) 19:29, 17 wrz 2017 (CEST)
  3. Hortensja (dyskusja) 19:32, 18 wrz 2017 (CEST)

Okręty podwodne projektu 658/658M (na 8 października)[edytuj]

K-19.jpg

Okręty podwodne projektu 658/658M – pierwsze radzieckie okręty podwodne przenoszące pociski balistyczne, które wyposażone zostały w napęd jądrowy. Wyposażone w systemy rakietowe D-2, a następnie D-3, okręty tego typu służyły w radzieckiej marynarce wojennej w latach 1961–1991, stanowiąc platformy przenoszenia pocisków SLBM R-13, R-21 oraz R-29. Jednostki projektu 658 zostały przygotowane w oparciu o konstrukcję jednostek projektu 627A. Z uwagi jednak na niedostatki przygotowanego pośpiesznie projektu, złą jakość wykonania i niedostateczne wyszkolenie załóg, jednostki tego typu nękane były licznymi awariami i wypadkami, pociągającymi za sobą ofiary śmiertelne. Wśród nich znalazł się K-19, który dwukrotnie uległ awariom kwalifikowanym jako poważne wypadki jądrowe, z ofiarami śmiertelnymi w ludziach. Zderzył się także ze śledzącym go amerykańskim okrętem podwodnym USS „Gato” (SSN-615).

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 21:27, 12 wrz 2017 (CEST)
  2. Zala (dyskusja) 22:05, 12 wrz 2017 (CEST)
  3. Kenraiz (dyskusja) 15:07, 13 wrz 2017 (CEST)

Ekspozycja przygotowywana na 41 tydzień 2017 roku[edytuj]

P. Lond. 131 (na 9 października)[edytuj]

Constitution of Athens BL Papyrus 131.jpg

P. Lond. 131 – papirus egipski zapisany w języku starogreckim w latach 78–79 i około 100 naszej ery. Odnaleziony niedługo przed 1890 rokiem, składa się obecnie z czterech zwojów zapisanych po obu stronach. Dokładne miejsce i inne okoliczności odnalezienia papirusu nie są znane, najprawdopodobniej zaraz po odkryciu w Egipcie został zakupiony przez Muzeum Brytyjskie. Datę zakupu szacuje się na lata 1888–1890. Zakupu tego dokonał Ernest Alfred Wallis Budge. Recto służyło do obliczeń wpływów i wydatków w majątku w okolicach Hermopolis, na verso zaś przypisano prawie cały tekst Ustroju politycznego Aten. Verso papirusu już w pierwszych latach od wydania stało się obiektem pracy wielu kolejnych wydawców i historyków. Ostatecznie tekst został uzupełniony w 1903 roku w związku z pozyskaniem dodatkowych fragmentów papirusu.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 19:45, 1 paź 2017 (CEST)
  2. Zala (dyskusja) 20:19, 1 paź 2017 (CEST)
  3. Hortensja (dyskusja) 11:47, 2 paź 2017 (CEST)

Epidemia ospy we Wrocławiu (na 10 października)[edytuj]

Ospa1.png

Epidemia ospy we Wrocławiu – ostatnia w Polsce i jedna z ostatnich w Europie epidemia ospy prawdziwej, która wybuchła latem 1963 roku we Wrocławiu. Chorobę zawlekł do Polski w maju 1963 roku wracający z Indii pracownik Służby Bezpieczeństwa. Pierwszą ofiarą była pielęgniarka, córka salowej, która miała styczność z zakażonym. Ofiara zaraziła się prawdopodobnie 20 maja, a od 23 maja znajdowała się na terenie Wrocławia. Stan epidemii ogłoszono 17 lipca, a odwołano 19 września. Zachorowało 99 osób (najwięcej wśród służby zdrowia), z których siedem zmarło, w tym cztery to lekarze i pielęgniarki. Najmłodszy pacjent miał 5 miesięcy, zaś najstarszy 83 lata. Miasto zostało na kilka tygodni sparaliżowane i odcięte od reszty kraju kordonem sanitarnym. Ospa wydostała się poza Wrocław, a leczono ją w pięciu województwach. Wprowadzono zakrojony na szeroką skalę program profilaktyczny, umieszczając osoby podejrzane o kontakt z chorymi w izolatoriach, które zlokalizowano, między innymi, w Praczach Odrzańskich oraz na Psim Polu. Światowa Organizacja Zdrowia przewidywała, że w wyniku epidemii może zachorować do 2 tys. osób, a umrzeć 200, a sama epidemia może trwać dwa lata. Podczas epidemii na ospę zaszczepiono 98% mieszkańców miasta. Epidemię zlikwidowano po 25 dniach od jej wykrycia.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 19:45, 1 paź 2017 (CEST)
  2. Zala (dyskusja) 20:21, 1 paź 2017 (CEST)
  3. Hortensja (dyskusja) 11:49, 2 paź 2017 (CEST)

Zeughaus (na 11 października)[edytuj]

Zeughaus Berlin 2012.jpg

Zeughausbarokowy budynek znajdujący się w Berlinie, w dzielnicy Mitte, przy alei Unter den Linden. Jest najstarszym zachowanym obiektem przy tej alei, ponadto jest uważany za najbardziej znaczący przykład barokowej architektury w Berlinie. Zeughaus jest monumentalnym, dwukondygnacyjnym budynkiem, zbudowanym na planie kwadratu i mającym wewnętrzny dziedziniec. Gmach, mierzący prawie 19 metrów wysokości, wybudowany jest z krytych tynkiem cegieł, nie ma podpiwniczenia i spoczywa na masywnym, solidnym fundamencie wykonanym z piaskowca. Liczna i bogata dekoracja rzeźbiarska ozdabiająca gmach związana jest z wojskiem oraz sztuką wojenną i powstała według ogólnej koncepcji architektonicznej Andreasa Schlütera. Zbudowany w latach 1695-1730 budynek był największym arsenałem na terenie Brandenburgii-Prus. Później pełnił funkcje muzealno-wystawiennicze, głównie związane z tematyką militarno-historyczną. Od 2006 roku w gmachu mieści się stała ekspozycja Niemieckiego Muzeum Historycznego.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 19:45, 1 paź 2017 (CEST)
  2. Zala (dyskusja) 20:24, 1 paź 2017 (CEST)
  3. Hortensja (dyskusja) 11:52, 2 paź 2017 (CEST)

Bażant zwyczajny (na 12 października)[edytuj]

Phasianus colchicus 2 tom (Lukasz Lukasik).jpg

Bażant zwyczajny – gatunek dużego ptaka z rodziny kurowatych. W stanie dzikim występuje w umiarkowanych obszarach Azji i na zachód po skrajnie południowo-wschodnią Europę w 30 podgatunkach. Introdukowany do wielu regionów na świecie, w tym do Europy Środkowej, do której sprowadzono go z Chin w średniowieczu. Nie jest zagrożony wyginięciem. Długość ciała samców 75–89 cm, samic 53–62 cm; rozpiętość skrzydeł 70–90 cm. Występuje dymorfizm płciowy. U ptaków obojga płci występuje długi ogon. Samiec jest głównie rdzawobrązowy, pokryty ciemnymi plamkami. Głowa czarna, obecny zielonkawogranatowy nalot. Policzki i obszar nad okiem czerwone. Samica brązowa, pokryta ciemnymi plamkami. Zasiedlają różnorodne siedliska otwarte i półotwarte. Gniazdo mieści się na ziemi; samica składa 8–14 jaj, które wysiaduje sama przez 22–25 dni. W starożytnych Chinach bażant symbolizował cesarza i wyższych urzędników państwowych; był również symbolem męstwa, dobrobytu losu i talentu literackiego.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 19:45, 1 paź 2017 (CEST)
  2. Zala (dyskusja) 20:26, 1 paź 2017 (CEST)
  3. Hortensja (dyskusja) 11:58, 2 paź 2017 (CEST)

Zapalenie skórno-mięśniowe (na 13 października)[edytuj]

NP MGMT 0252.jpg

Zapalenie skórno-mięśniowe – nabyta, idiopatyczna, przewlekła choroba zapalna z zajęciem mięśni i skóry. Charakteryzuje się występowaniem osłabienia mięśni o różnym stopniu nasilenia, początkowo głównie proksymalnych grup mięśniowych, następnie w miarę postępu choroby grup dystalnych. Typowymi objawami skórnymi zapalenia skórno-mięśniowego są rumieniowate plamy koloru fiołkowego zwane objawem Gottrona i grudki Gottrona zlokalizowane w obrębie stawów międzypaliczkowych, rumień wokół powiek zwany rumieniem heliotropowym oraz zmiany rumieniowe okolicy twarzy, szyi i dekoltu. Charakterystycznymi objawami są również rumień okołopaznokciowy oraz pogrubienie i popękanie skóry dłoni oraz bocznej powierzchni palców rąk. W zapaleniu skórno-mięśniowym może rozwijać się choroba śródmiąższowa płuc oraz subkliniczne zmiany w sercu stwierdzane jedynie w elektrokardiografii. W diagnostyce ważną rolę pełni elektromiografia i badanie histopatologiczne wycinka mięśniowego. Podstawową metodą leczenia zapalenia skórno-mięśniowego jest immunosupresja, którą osiąga się za pomocą glikokortykosteroidów, a w razie ich nieskuteczności leków immunosupresyjnych II linii.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 19:45, 1 paź 2017 (CEST)
  2. Zala (dyskusja) 20:28, 1 paź 2017 (CEST)
  3. Hortensja (dyskusja) 12:03, 2 paź 2017 (CEST)

Layne Staley (na 14 października)[edytuj]

Staley01.jpg

Layne Staley – amerykański muzyk, kompozytor, wokalista i autor tekstów. Przez niemalże cały okres swojej aktywności muzycznej związany z zespołem Alice in Chains, którego był współzałożycielem. W latach 1994–1997 występował w supergrupie Mad Season, złożonej z muzyków Pearl Jam oraz Screaming Trees. Teksty pisane przez Staleya często miały charakter dekadencki, egzystencjalistyczny, melancholijny, nihilistyczny, przez co były określane mianem „mrocznych”. Poruszały takie wątki jak alienacja, ból, depresja, samobójstwo, samotność, śmierć oraz uzależnienie. Znany był z szerokiej skali głosu, która wynosiła do 4 oktaw. Muzyk zmarł 5 kwietnia 2002 roku w wieku 34 lat, z powodu przedawkowania mieszanki heroiny i kokainy, potocznie zwanej speedballem. W listopadzie 2006 roku Layne Staley został sklasyfikowany na 27. miejscu listy „100 najlepszych metalowych wokalistów wszech czasów” według amerykańskiego magazynu Hit Parader.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 01:21, 20 sie 2017 (CEST)
  2. Zala (dyskusja) 08:43, 20 sie 2017 (CEST)
  3. Hortensja (dyskusja) 18:37, 21 sie 2017 (CEST)

Kanako Urai (na 15 października)[edytuj]

Asuka Arnold classic 2016.jpg

Kanako Uraijapońska wrestlerka, znana lepiej pod pseudonimem Asuka. Karierę rozpoczęła w 2004 roku, debiutując w federacji AtoZ. W rozwojówce federacji WWE, NXT, zadebiutowała w 2015 roku. Na NXT TakeOver: Respect, w swojej pierwszej walce dla WWE pokonała Danę Brooke. 1 kwietnia 2016 zdobyła NXT Women’s Championship, pokonując Bayley. Na NXT TakeOver: Brooklyn III Asuka pokonała Ember Moon, kontynuując najdłuższą w historii WWE serię zwycięstw; podczas walki doznała urazu obojczyka. Z powodu kontuzji zmuszona była zrzec się tytułu mistrzowskiego; oficjalnie jej panowanie jako posiadaczki NXT Women’s Championship trwało 523 dni. Poza wrestlingiem, Urai pisała artykuły dla Xbox Magazine, projektowała również grafiki na Nintendo DS i aplikacje mobilne. Jest absolwentką Osaka University of Arts Junior College.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. W wyjątkowych okolicznościach - wstawiona powtórnie. Kobrabones (dyskusja) 19:09, 1 paź 2017 (CEST)
  2. Zala (dyskusja) 20:28, 1 paź 2017 (CEST)
  3. Hortensja (dyskusja) 12:05, 2 paź 2017 (CEST)

Zajawki tematycznie pasujące do terminów późniejszych[edytuj]

Sprawdzone zajawki[edytuj]

Zajawki przygotowywane do ekspozycji[edytuj]

TNA Knockouts Tag Team Championship[edytuj]

TNA Knockout Tag Team Championship.jpg

TNA Knockouts Tag Team Championship – dawny tytuł mistrzowski utworzony przez amerykańską federację wrestlingu Total Nonstop Action Wrestling. Zawodniczki, w TNA nazywane Knockoutkami, rywalizowały o powyższe mistrzostwo w parach. Chociaż tytuł był dedykowany żeńskiej dywizji, pasy miała również drużyna mieszana, damsko-męska. TNA zapowiedziało powstanie TNA Knockouts Tag Team Championship w sierpniu 2009 roku podczas zakulisowego segmentu programu TNA Impact! Pierwsze mistrzynie wyłonił czterotygodniowy turniej eliminacyjny. Jego finał odbył się 20 września 2009 roku na gali No Surrender, gdzie Sarah Stock i Taylor Wilde pokonały duet Velvet Sky i Madison Rayne. W czerwcu 2013 roku Brooke Hogan, menedżerka dywizji kobiet, pozbawiła pasów ODB i Erica Younga, uzasadniając swoją decyzję tym, że Young jako mężczyzna nie mógł legitymować się tym mistrzostwem. Jednakże nieoficjalny powód jego usunięcia wynikał przede wszystkim z braku odpowiedniej liczby zawodniczek. Tydzień później TNA Knockouts Tag Team Championship zostało zlikwidowane i zniknęło z listy aktywnych tytułów umieszczonej na stronie internetowej federacji.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 21:27, 12 wrz 2017 (CEST)
  2. Zala (dyskusja) 22:10, 12 wrz 2017 (CEST)
  3. Kenraiz (dyskusja) 15:07, 13 wrz 2017 (CEST)

Zobacz też[edytuj]

Inne strony przygotowujące materiały na stronę główną Wikipedii: