Szablon:Dobry artykuł/kolejka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przygotowywanie Dobrych artykułów do ekspozycji na stronie głównej polskojęzycznej Wikipedii

Na górze strony zebrane są zajawki Dobrych Artykułów sprawdzonych i czekających na wyeksponowanie. W dolnej sekcji umieszczane są propozycje zajawek haseł, które nie były jeszcze eksponowane na stronie głównej (w wykaziepodkreślone). Zgłaszając propozycję należy sprawdzić, czy od czasu wyróżnienia hasła nie straciło ono aktualności, nie dodano informacji nieweryfikowalnych lub nie wystąpiły inne problemy. Osoby chętne do pomocy zapraszamy do zgłaszania propozycji i sprawdzania zajawek. Po sprawdzeniu prosimy o dodanie podpisu wyrażającego aprobatę pod propozycją zajawki. W przypadku, gdy zajawka ma się ukazać w konkretnym dniu (np. z okazji jakiejś rocznicy), prosimy w dyskusji napisać, kiedy to ma nastąpić.

Aktualnie na Stronie Głównej
Cerkiew prawosławna Świętej Trójcy.jpg

Cerkiew Świętej Trójcy w Dubienceprawosławna cerkiew filialna w Dubience. W Dubience w XVIII wieku istniała parafia unicka, najprawdopodobniej posiadająca własną drewnianą świątynię. W 1875 roku placówka duszpasterska w Dubience została przyłączona do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego razem z całą unicką diecezją chełmską. W końcu stulecia cerkiew uległa zniszczeniu w pożarze i w 1909 roku została zastąpiona nową murowaną budowlą sakralną, zbudowaną z fundacji moskiewskiego kupca Kławdija Paschałowa. W dwudziestoleciu międzywojennym cerkiew była czynna jako świątynia filialna. Obiekt został zamknięty dla celów kultowych w 1945 roku i przez kolejne dziesięciolecia pełnił funkcje magazynu. Część wyposażenia przewieziono do nowo tworzonej cerkwi Świętych Piotra i Pawła w Słupsku, inne elementy zostały rozkradzione, freski we wnętrzu cerkwi uległy zniszczeniu. Obiekt był remontowany dopiero po 1990 roku, zaś na początku XXI wieku stał się ponownie własnością Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Pozostaje jednak nieczynny z uwagi na zły stan techniczny. Czytaj więcej…

Wyróżniona zawartość Wikipedii



Koordynacja: Wikiprojekt:Wyróżniona zawartość Wikipedii

Tu znajduje się pełne archiwum ekspozycji.

Ekspozycja przygotowywana na 48 tydzień 2018 roku[edytuj kod]

SM UB-43 (na 26 listopada)[edytuj kod]

SM UB 45.jpg

SM UB-43niemiecki okręt podwodny typu UB II zbudowany w stoczni AG Weser w Bremie w 1916 roku. Był średnim jednokadłubowym okrętem przeznaczonym do działań przybrzeżnych, o prostej konstrukcji, długości 36,13 metra, wyporności w zanurzeniu 263 tony, zasięgu 6940 Mm przy prędkości 5 węzłów na powierzchni oraz 45 Mm przy prędkości 4 węzłów w zanurzeniu. W typie II poprawiono i zmodernizowano wiele rozwiązań, które były uważane za wadliwe w typie I. Zwiększono moc silników, pojedynczy wał zastąpiono dwoma. Zwodowany w kwietniu 1916 roku, wszedł do służby w Kaiserliche Marine w tym samym miesiącu. W czasie swojej służby, SM UB-43 odbył 10 patroli, w czasie których zatopił 22 statki o łącznej pojemności 99 176 BRT i uszkodził jeden okręt o wyporności 7350 ton. Jednostka została zezłomowana w 1920 roku.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 23:07, 18 lis 2018 (CET)
  2. Zala (dyskusja) 09:10, 19 lis 2018 (CET)
  3.  ?
7 okrętów na raz? Zostawiam zeszłotygodniową zajawkę, żeby była jakaś odmiana na SG. Polimerek (dyskusja) 23:56, 18 lis 2018 (CET)

Jurjew (na 27 listopada)[edytuj kod]

Jurjewstatek parowy oraz okręt służący w marynarkach wojennych Imperium Rosyjskiego, Cesarstwa Niemieckiego (jako „Graf Kirchbach”), Republiki Estońskiej (jako „Tartu”), ZSRR (jako „Narowa”) oraz III Rzeszy (jako „Heimat”). Bocznokołowy parowiec został wybudowany przez stocznię Lange & Söhne w Rydze, na zamówienie Ministerstwa Transportu Publicznego Imperium Rosyjskiego. Budowę zakończono w 1897 roku. Załogę w czasie pokoju stanowiło 2 oficerów i 19 marynarzy, a w czasie wojny 3 oficerów i 25 marynarzy. Brał udział w obu wojnach światowych i wojnie estońsko-bolszewickiej, działając na wodach jeziora Pejpus. W miesiąc od ataku Niemiec na ZSRR, 23 lipca 1941 roku, okręt został uszkodzony przez Luftwaffe. Z powodu uszkodzeń i niemożności ewakuacji, został następnie tego dnia zatopiony przez załogę w okolicach ujścia rzeki Omedu. We wrześniu 1941 roku okręt został podniesiony przez Niemców i zaczął pełnić funkcję hulku mieszkalnego. Został zatopiony przez radzieckie lotnictwo w sierpniu 1944 roku. Jednostka została podniesiona po wojnie, jednak zezłomowano ją ze względu na stopień zniszczeń.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 23:07, 18 lis 2018 (CET)
  2. Zala (dyskusja) 09:14, 19 lis 2018 (CET)
  3.  ?
7 okrętów na raz? Zostawiam zeszłotygodniową zajawkę, żeby była jakaś odmiana na SG. Polimerek (dyskusja) 23:56, 18 lis 2018 (CET)

SM UC-25 (na 28 listopada)[edytuj kod]

Simsadus- London; The American navy in Europe (1920) (14580064668 - UC 56).jpg

SM UC-25niemiecki podwodny stawiacz min z okresu I wojny światowej, jedna z 64 zbudowanych jednostek typu UC II. Zwodowany w czerwcu 1916 roku w stoczni AG Vulcan Stettin w Hamburgu, został przyjęty do służby w Kaiserliche Marine kilkanaście dni później. Załoga okrętu składała się z 3 oficerów oraz 23 podoficerów i marynarzy. Początkowo został włączony w skład Flotylli Bałtyckiej. Przebazowany w 1917 roku na Morze Śródziemne został nominalnie wcielony w skład Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine pod nazwą U-89, pływając w składzie Flotylli Pola. W czasie służby operacyjnej okręt odbył 13 misji bojowych, w wyniku których zatonęło 18 statków o łącznej pojemności 17 127 BRT i trzy okręty o łącznej wyporności 2201 ton, zaś pięć statków (o łącznej pojemności 28 370 BRT) i dwa okręty (o łącznej wyporności 6500 ton) zostały uszkodzone. SM UC-25 został samozatopiony w październiku 1918 roku nieopodal Poli.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 23:07, 18 lis 2018 (CET)
  2. Zala (dyskusja) 09:15, 19 lis 2018 (CET)
  3.  ?
7 okrętów na raz? Zostawiam zeszłotygodniową zajawkę, żeby była jakaś odmiana na SG. Polimerek (dyskusja) 23:56, 18 lis 2018 (CET)

Transport kolejowy w Gliwicach (na 29 listopada)[edytuj kod]

Gliwice train station - main entrance 2.jpg

Transport kolejowy w Gliwicach – początki kolei żelaznych w Gliwicach sięgają pierwszej połowy XIX wieku. Pierwszy projekt połączenia kolejowego łączącego Górny Śląsk z Wrocławiem stworzył w 1816 roku Carl Johann Bernhard Karsten. Dwutorowa trasa o trakcji parowej i długości ponad 200 km miała służyć przede wszystkim transportowi węgla, z możliwością uruchomienia przewozu osób. W 1836 roku środowisko burżuazji śląskiej powołało do życia Komitet Założycielski Kolei Górnośląskiej. W wyniku sporów o przebieg linii od Opola na wschód rozpoczęto budowę jedynie na odcinku z Wrocławia do Opola, zakończoną w maju 1843 roku. Obecnie, gliwicki dworzec kolejowy należy do największych dworców kolejowych konurbacji górnośląskiej, według kategoryzacji PKP oznaczony został kategorią A. Przez Gliwice przebiegają międzynarodowe linie kolejowe E30 oraz CE30 łączące Drezno ze Lwowem, znajduje się tutaj oddział Newagu i Gliwicka Fabryka Wagonów oraz węzeł intermodalny przy porcie Gliwice łączący transport kolejowy z rzecznym i drogowym.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 22:31, 4 lis 2018 (CET)
  2. Zala (dyskusja) 07:03, 5 lis 2018 (CET)
  3.  ?

XXII Mistrzostwa Świata w Lataniu Precyzyjnym (na 30 listopada)[edytuj kod]

Cessna 152 Rafael Luiz (28938864501).jpg

XXII Mistrzostwa Świata w Lataniu Precyzyjnym – zawody lotnicze Międzynarodowej Federacji Lotniczej w lataniu precyzyjnym, zorganizowane w dniach 19–24 lipca 2015 roku w Skive w Danii. W zawodach wzięło udział 72 zawodników z 18 krajów. W składzie polskiej ekipy w zawodach uczestniczyło 8 zawodników. Najliczniej używanymi w mistrzostwach samolotami były Cessna 152 - 33, Cessna 150 - 22 oraz Cessna 172 - 11. Głównym sędzią międzynarodowym był Andrzej Osowski z Polski. Indywidualnym mistrzem świata został Francuz Damien Vadon, a srebrny i brązowy medal zdobyli Polacy Marcin Skalik oraz Bolesław Radomski. Drużynowymi mistrzami świata został zespół polski, dalsze miejsca zajęły Czechy oraz Francja. Nagrodę dla najlepszej lądującej drużyny otrzymał zespół z Czech. Nagrodę dla najlepszej kobiety otrzymała Esther Rimensberger ze Szwajcarii - 19. miejsce w klasyfikacji indywidualnej.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 22:31, 4 lis 2018 (CET)
  2. Zala (dyskusja) 07:01, 5 lis 2018 (CET)
  3.  ?

Metro (musical) (na 1 grudnia)[edytuj kod]

Studio Buffo Metro (1).JPG

Metro – polski musical z muzyką Janusza Stokłosy, librettem Agaty Miklaszewskiej oraz Maryny Miklaszewskiej, wyreżyserowany przez Janusza Józefowicza. Prapremiera musicalu odbyła się 30 stycznia 1991 roku w Teatrze Dramatycznym w Warszawie, a premiera 16 kwietnia 1992 roku w Minskoff Theatre na Broadwayu. Musical opowiada o grupie młodych ludzi, artystów szukających szczęścia w życiu, marzeniach i miłości. Każdy z nich przywozi własną historię, marzenia, cel. Przyjeżdżają oni na casting do teatru, ale go nie przechodzą. Organizują więc własny musical na stacji metra. Po sukcesie podziemnego musicalu dostają propozycję angażu do teatru, który ich wcześniej odrzucił. Pojawia się dylemat: iść za pieniędzmi czy za marzeniami. Do czerwca 2018 roku musical zagrano ponad 2150 razy, a obejrzało go według szacunków ok. 2 milionów widzów, co jest ewenementem w Polsce.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Karol Szapsza (dyskusja) 22:25, 24 lis 2018 (CET)
  2. Zala (dyskusja) 23:30, 24 lis 2018 (CET)
  3. Kobrabones (dyskusja) 22:04, 25 lis 2018 (CET)

Słowacja na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010 (na 2 grudnia)[edytuj kod]

2010 Opening Ceremony - Slovakia entering.jpg

Słowacja na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010 – występ kadry sportowców reprezentujących Słowację na igrzyskach w 2010 roku w Vancouver. Reprezentacja liczyła 73 sportowców – 41 mężczyzn i 32 kobiety. Wystąpili oni w 34 konkurencjach w ośmiu dyscyplinach sportowych. Największą część reprezentacji stanowili hokeiści – 24 zawodników i 21 zawodniczek. Reprezentanci Słowacji zdobyli w Vancouver trzy medale, po jednym z każdego kruszcu, wszystkie w konkurencjach biathlonowych – złoto w sprincie i srebro w biegu pościgowym zdobyła Anastasija Kuźmina, a brąz w biegu masowym wywalczył Pavol Hurajt. Złoty medal Kuźminy był pierwszym złotym medalem zimowych igrzysk olimpijskim dla niepodległej Słowacji. Zdobyte medale pozwoliły Słowakom zająć 17. miejsce w klasyfikacji medalowej igrzysk w Vancouver, ex aequo z reprezentacją Białorusi. Chorążym reprezentacji podczas ceremonii otwarcia igrzysk był hokeista Žigmund Pálffy, a podczas ceremonii zamknięcia – biathlonista Pavol Hurajt. Był to piąty start Słowacji na zimowych igrzyskach olimpijskich.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 22:04, 25 lis 2018 (CET)
  2. Zala (dyskusja) 22:34, 25 lis 2018 (CET)
  3.  ?

Ekspozycja przygotowywana na 49 tydzień 2018 roku[edytuj kod]

MiG-1 (na 3 grudnia)[edytuj kod]

MiG-1.jpg

MiG-1radziecki samolot myśliwski z okresu II wojny światowej, skonstruowany w biurze Nikołaja Polikarpowa i ukończony przez Mikojana i Guriewicza. Stanowił jednomiejscowy jednosilnikowy dolnopłat o konstrukcji mieszanej, z chowanym podwoziem, napędzany silnikiem rzędowym. Wyprodukowany tylko w liczbie 100 sztuk w 1940 roku, został następnie zastąpiony przez jego produkowaną masowo wersję rozwojową MiG-3. Wszedł do służby jako pierwszy z nowoczesnych radzieckich myśliwców przełomu lat 30. i 40. i służył bojowo w początkowym okresie tzw. wielkiej wojny ojczyźnianej, w latach 1941–1942. Był pierwszym samolotem noszącym sygnaturę MiG – biura Mikojana i Guriewicza. Oba typy myśliwców MiG, podobnie jak inne radzieckie samoloty, poniosły wielkie straty w dwóch pierwszych dniach niemieckiej zmasowanej kampanii powietrznej. Większość została zniszczona w nalotach na lotniska, przy tym uszkodzone samoloty musiały być porzucane z powodu szybkich postępów Niemców, chaosu, braku możliwości ewakuacji oraz braku części zamiennych.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 22:04, 2 gru 2018 (CET)
  2. Zala (dyskusja) 22:27, 2 gru 2018 (CET)
  3.  ?

Polska szkoła filmowa (na 4 grudnia)[edytuj kod]

Palac Oskara Kona Lodz.jpg

Polska szkoła filmowa – formacja artystyczna obecna w kinematografii polskiej w latach 1956–1963. Źródłami inspiracji dla niej były neorealizm włoski, ekspresjonizm oraz film noir, celem zaś – zerwanie z estetyką kina socrealistycznego. Polska szkoła filmowa była tematycznie różnorodna, aczkolwiek stale powracał w niej rozrachunek z okresem II wojny światowej, będącej przeżyciem pokoleniowym dla artystów urodzonych w latach 20. Bodźcem dla zmian umożliwiających narodziny nurtu były wydarzenia październikowe 1956 roku oraz równoczesne wyodrębnienie się zespołów filmowych, np. „Kadr” oraz „Kamera”. Dzieła polskiej szkoły filmowej były wielokrotnie nagradzane za granicą, zwracając uwagę światowej krytyki na przemiany w narodowej kinematografii. Równocześnie wzbudzały burzliwe dyskusje na temat mitów bohaterskich oraz bilansu wojny i okupacji. Pod adresem nurtu padały zarzuty dotyczące jego pesymistycznej wymowy, a w 1960 roku Sekretariat Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej wydał tajną uchwałę w sprawie kinematografii, która faktycznie oznaczała koniec formacji. Choć zachodnia krytyka nie była nastawiona do nurtu entuzjastycznie, szkoła polska pozostaje – obok kina moralnego niepokoju – jednym z najważniejszych kierunków w historii kina polskiego.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 22:04, 2 gru 2018 (CET)
  2. Zala (dyskusja) 22:28, 2 gru 2018 (CET)
  3.  ?

Newag Nevelo (na 5 grudnia)[edytuj kod]

Newag Nevelo - zajezdnia Podgórze.jpg

Newag Neveloprototyp tramwaju niskopodłogowego wyprodukowany w 2012 roku w zakładach Newag w Nowym Sączu. Nevelo to tramwaj jednokierunkowy, trójczłonowy, przegubowy, oparty na czterech wózkach skrętnych i w całości niskopodłogowy. Na przełomie 2009 i 2010 roku zarząd spółki Newag postanowił stworzyć nowy produkt. Zdecydowano się na budowę tramwaju, ponieważ w tamtym okresie w Polsce do wymiany było nawet kilka tysięcy pojazdów tego typu. Projekt mechaniczny konstrukcji prototypu opracował EC Engineering, natomiast projekt podzespołów energoelektronicznych wraz z systemem sterowania oraz współpracy systemowej wszystkich podzespołów i systemów elektrycznych wykonał Medcom. Produkcja pojazdu w zakładach Newag w Nowym Sączu trwała do połowy marca 2012 roku. Jego premiera miała miejsce w ramach Komisji Taboru Tramwajowego Izby Gospodarczej Komunikacji Miejskiej w kwietniu 2012 roku w Poznaniu, a od czerwca 2013 roku pojazd jest testowany w Krakowie.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 22:04, 2 gru 2018 (CET)
  2. Zala (dyskusja) 22:30, 2 gru 2018 (CET)
  3.  ?

Nieświszczuk czarnoogonowy (na 6 grudnia)[edytuj kod]

Prairie Dog Washington DC 1.jpg

Nieświszczuk czarnoogonowygatunek ssaka z rodziny wiewiórkowatych. Jest jednym z pięciu gatunków gryzoni zaliczanych do rodzaju nieświszczuk. Zamieszkuje prerie na dużym obszarze Ameryki Północnej: od południowej części kanadyjskiej prowincji Saskatchewan po południowe regiony meksykańskiego stanu Coahuila oraz od wschodniej części stanu Nebraska po zachodnie krańce Montany. Nieświszczuk czarnoogonowy jest gryzoniem o zwartej budowie ciała, największym przedstawicielem rodzaju. Tułów wraz z głową osiąga długość do około 30 cm przy masie ciała około 1 kg. Sierść w części grzbietowej ma barwę szarawożółtą, brązową lub czerwonobrązową, zaś w części brzusznej jest jaśniejsza. Ogon osiąga długość około 10 cm i z wierzchu jest pokryty ciemnobrunatną sierścią. Masa ciała dorosłych nieświszczuków czarnoogonowych zmienia się w poszczególnych częściach roku. Żywi się trawami i ziołami. Jest szkodnikiem upraw rolnych i z tego powodu jest tępiony przez człowieka.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 22:04, 2 gru 2018 (CET)
  2. Zala (dyskusja) 22:30, 2 gru 2018 (CET)
  3.  ?

Cerkiew Świętej Trójcy w Dubience (na 7 grudnia)[edytuj kod]

Cerkiew prawosławna Świętej Trójcy.jpg

Cerkiew Świętej Trójcy w Dubienceprawosławna cerkiew filialna w Dubience. W Dubience w XVIII wieku istniała parafia unicka, najprawdopodobniej posiadająca własną drewnianą świątynię. W 1875 roku placówka duszpasterska w Dubience została przyłączona do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego razem z całą unicką diecezją chełmską. W końcu stulecia cerkiew uległa zniszczeniu w pożarze i w 1909 roku została zastąpiona nową murowaną budowlą sakralną, zbudowaną z fundacji moskiewskiego kupca Kławdija Paschałowa. W dwudziestoleciu międzywojennym cerkiew była czynna jako świątynia filialna. Obiekt został zamknięty dla celów kultowych w 1945 roku i przez kolejne dziesięciolecia pełnił funkcje magazynu. Część wyposażenia przewieziono do nowo tworzonej cerkwi Świętych Piotra i Pawła w Słupsku, inne elementy zostały rozkradzione, freski we wnętrzu cerkwi uległy zniszczeniu. Obiekt był remontowany dopiero po 1990 roku, zaś na początku XXI wieku stał się ponownie własnością Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Pozostaje jednak nieczynny z uwagi na zły stan techniczny.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 22:04, 2 gru 2018 (CET)
  2. Zala (dyskusja) 22:32, 2 gru 2018 (CET)
  3.  ?

Orzeł z gór (na 8 grudnia)[edytuj kod]

The Mountain Eagle1 still.jpg

Orzeł z górbrytyjsko-niemiecki niemy dreszczowiec z elementami melodramatu z 1927 roku w reżyserii Alfreda Hitchcocka. Został zrealizowany na podstawie scenariusza autorstwa Eliota Stannarda, który opracował go na podstawie historii Charlesa Lapwortha. Akcja filmu rozgrywa się w górskim miasteczku w stanie Kentucky. Pan Pettigrew (Bernhard Goetzke) zakochuje się bez wzajemności w nauczycielce Beatrice (Nita Naldi). Gdy kobieta odrzuca jego uczucia, mężczyzna postanawia się zemścić, rozpowszechniając fałszywe informacje na temat jej stylu życia. Dręczona przez miejscową społeczność, Beatrice zmuszona jest do ucieczki w góry. Film otrzymał negatywne opinie ze strony producentów studia, wskutek czego jego oficjalna premiera odbyła się dopiero po sukcesie komercyjnym Lokatora w maju 1927 roku. Nieprzychylne recenzje prasowe i opinie ze strony krytyków spowodowały, że Hitchcock wielokrotnie wyrażał ulgę z powodu zaginięcia obrazu uważając go za „bardzo zły”. Orzeł z gór jest wciąż aktywnie poszukiwany, między innymi przez Brytyjski Instytut Filmowy.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 22:04, 2 gru 2018 (CET)
  2. Zala (dyskusja) 22:32, 2 gru 2018 (CET)
  3.  ?

Jens Salumäe (na 9 grudnia)[edytuj kod]

FIS Ski Jumping World Cup 2003 Zakopane - Salumae.jpg

Jens Salumäeestoński narciarz klasyczny startujący w kombinacji norweskiej oraz skokach narciarskich, olimpijczyk. Do 2002 roku na międzynarodowej arenie startował przeważnie w zawodach kombinacji norweskiej. Przed sezonem 2002/2003 podjął decyzję o tym, że będzie występował wyłącznie w konkursach skoków narciarskich. Trzeci zawodnik klasyfikacji generalnej Pucharu Świata B w kombinacji norweskiej w sezonie 2001/2002. Trzykrotny uczestnik zimowych igrzysk olimpijskich w latach 1998–2006. Pięciokrotny uczestnik mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym w latach 1999–2007. Najwyższe miejsce na mistrzostwach świata zajął w kombinacji norweskiej w Lahti – był 11. w konkursie drużynowym i 17. indywidualnie w sprincie. W skokach jego najlepszym wynikiem było 37. miejsce na normalnej skoczni w Oberstdorfie. Pierwszy w historii reprezentant Estonii, który zdobył punkty do klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w skokach narciarskich. Rekordzista Estonii w długości skoku narciarskiego w latach 2004–2012 z rezultatem 195 metrów, osiągniętym na skoczni w Planicy.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 22:04, 2 gru 2018 (CET)
  2. Zala (dyskusja) 22:33, 2 gru 2018 (CET)
  3.  ?

Zajawki tematycznie pasujące do terminów późniejszych[edytuj kod]

Sprawdzone zajawki[edytuj kod]

Zajawki przygotowywane do ekspozycji[edytuj kod]

Solaris Urbino 8,9 LE electric[edytuj kod]

Solaris Urbino 8,9 electric (6).jpg

Solaris Urbino 8,9 LE electric – niskowejściowy elektryczny autobus miejski produkowany od 2013 roku przez polskiego producenta Solaris Bus & Coach S.A. w Bolechowie-Osiedlu koło Poznania. Jego premiera miała miejsce w 2011 roku. Był to pierwszy polski w pełni elektryczny autobus miejski. Konstrukcja pojazdu jest oparta na modelu Solaris Urbino 8,9 LE, jednak wprowadzono wiele zmian konstrukcyjnych w stosunku do pierwowzoru. Napęd stanowi silnik asynchroniczny produkcji Vossloh Kiepe o mocy 160 kW, który jest zasilany z baterii na dachu autobusu. Ładowanie następuje poprzez pantograf lub złącze plug-in. Pierwsze autobusy Solaris Urbino 8,9 LE electric trafiły do austriackiego Klagenfurtu. W Polsce są eksploatowane w Ostrołęce, Krakowie, Jaworznie, Chodzieży, Wrześni i Stalowej Woli, a także w Katowicach jako ambulanse do poboru krwi.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Michozord (dyskusja) 18:30, 26 paź 2018 (CEST)
  2. Zala (dyskusja) 23:15, 28 paź 2018 (CET)
  3. Karol Szapsza (dyskusja) 16:43, 26 lis 2018 (CET)

Wilczomlecz nadobny[edytuj kod]

E pulcherrima ies.jpg

Wilczomlecz nadobny znany też jako: wilczomlecz piękny, poinsecja nadobna, poinsecja, gwiazda betlejemska (Euphorbia pulcherrima) – gatunek krzewu z rodziny wilczomleczowatych. Pochodzi z Meksyku i Gwatemali, gdzie roślina ta była ceniona już w okresie przed podbojem hiszpańskim. Jego walory odkryto na nowo w latach 20. XIX wieku i przewieziono do Stanów Zjednoczonych, gdzie uprawiany zaczął być jako roślina ozdobna. Spopularyzowana została w połowie XX wieku, gdy wyhodowano odmiany dobrze znoszące warunki panujące w mieszkaniach strefy umiarkowanej. Jest uprawiana w wielu krajach świata, przy czym w krajach międzyzwrotnikowych jako roślina ogrodowa. Pod względem gospodarczym jest najważniejszą rośliną doniczkową na świecie. Ozdobne w okresie zimowym rośliny stały się jednym z symboli Bożego Narodzenia.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kenraiz (dyskusja) 18:59, 8 gru 2018 (CET)
  2. Zala (dyskusja) 22:55, 8 gru 2018 (CET)
  3.  ?

Zobacz też[edytuj kod]

Inne strony przygotowujące materiały na stronę główną Wikipedii: