Prusy Zakonne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Prusy Zakonne
Państwo zakonu krzyżackiego 14661525 Prusy Książęce
Flaga Prus Zakonnych
Flaga Prus Zakonnych
Państwo Korona Królestwa Polskiego
Język urzędowy Niemiecki
Stolica Królewiec
Typ państwa Państwo zakonne
Status terytorium Lenno
Zależne od Korony Królestwa Polskiego
Ostatnia głowa terytorium Wielki Mistrz (ostatni)
Albrecht Hohenzollern
Pokój toruński 1466 doprowadził do podziału Prus na Królewskie wcielone do Korony i Zakonne jako lenno Korony
19 października 1466
Traktat krakowski 8 kwietnia 1525
Religia dominująca Katolicyzm

Prusy Zakonne (faktycznie Państwo Zakonu Krzyżackiego [w Prusach] albo Prusy Krzyżackie, niem. Deutschordensland in Preußen albo Deutschordensstaat in Preußen) – suwerenne państwo niemieckiego Zakonu Krzyżackiego założone około 1226. Państwo zakonne było państwem, które przez setki lat obejmowały nie tylko ziemie Prusów, ale także Łotwę i Estonię (Łotwę i Estonię do czasu, gdy Zakon Krzyżacki w Prusach nie przejął Zakonu Kawalerów Mieczowych). Na mocy postanowień Pokoju toruńskiego z 1466 r. zakon oddał Polsce Pomorze Gdańskie, Ziemię chełmińską i michałowską, a także Warmię i stolicę Malbork.

Państwo Zakonu Krzyżackiego w Prusach (lenno Polski) i (suwerenne) państwo zakonu krzyżackiego w Inflantach (zobacz także Konfederacja Inflancka) po roku 1466

Reszta państwa zakonu krzyżackiego na ziemi pruskiej była od 1466 lennem króla Polski. Nową stolicą państwa został Królewiec. Władzę zwierzchnią Korony Królestwa Polskiego nad tym terytorium potwierdzała seria hołdów pruskich składanych królom Polski:

Hołdy pruskie 1469-1493[edytuj | edytuj kod]

Po sekularyzacji zakonu w 1525 zmieniło nazwę na Księstwo Pruskie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]