Lubniewice
| Lubniewice | |||
 Jezioro Krajnik w Lubniewicach |
|||
|
|||
| Państwo |  Polska |
||
| Województwo |  lubuskie |
||
| Powiat | sulęciński | ||
| Gmina | Lubniewice gmina miejsko-wiejska |
||
| Data założenia | 1287 | ||
| Prawa miejskie | 1808-1945, 1995 | ||
| Burmistrz | Tomasz Jaskuła | ||
| Powierzchnia | 12,11 km² | ||
| Populacja (2010) • liczba ludności • gęstość |
1927 160 os./km² |
||
| Strefa numeracyjna |
(+48) 95 | ||
| Kod pocztowy | 69-210 | ||
| Tablice rejestracyjne | FSU | ||
|
Położenie na mapie województwa lubuskiego
  Lubniewice
|
|||
|
Położenie na mapie Polski
 Lubniewice
|
|||
 52°30′59″N 15°14′59″E / 52.516388888889, 15.249722222222Na mapach: 52°30′59″N 15°14′59″E / 52.516388888889, 15.249722222222 |
|||
| TERC (TERYT) |
4081007024 | ||
|
Urząd miejski
ul. Jana Pawła II 5169-210 Lubniewice |
|||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||
 Hasło Lubniewice w Wikisłowniku |
|||
| Strona internetowa | |||
Lubniewice (niem. Königswalde) – miasto w woj. lubuskim, w powiecie sulęcińskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Lubniewice, położone nad jeziorami Lubiąż i Krajnik. W pobliżu największego jeziora w okolicy Lubniewsko. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. gorzowskiego.
Według danych z 31 grudnia 2010 r. miasto miało 1927 mieszkańców[1].
Spis treści |
Położenie[edytuj]
Miasto położone jest w środkowej części województwa lubuskiego w powiecie sulęcińskim na terenach o dużej lesistości. Miasto rozłożone jest w wąskim pasie pomiędzy dwoma jeziorami Lubiąż i Krajnik. Lubniewice zamieszkuje 2020 osób, co czyni je jednym z najmniejszych miast w Polsce. Miasto położone jest przy drodze wojewódzkiej nr 136 . Odchodzi też stąd droga lokalna do Bledzewa i Skwierzyny.
Według danych z 1 stycznia 2011 r. powierzchnia miasta wynosiła 12,11 km²[2].
Historia[edytuj]
Pierwsza wzmianka o Lubniewicach datowana jest na 1287 rok kiedy to nazwa miasta znalazła się w dokumentach księcia Przemysława II. Pierwsze zapiski o osadzie miejskiej pochodzą z 1322 roku. Lubniewiczanie zajmowali się wówczas łowiectwem i szeroko pojętym rzemiosłem. Zapewniło to miastu rozwój na kilkaset następnych lat, a mieszkańcom zarobki aby mogli godnie żyć. Po uchwale sejmowej z 1658 nakazującej braciom polskim opuszczenie granic Rzeczypospolitej osiedliła się tu ich grupa.
Kaznodzieją i ministrem zboru w Lubieniewicach w pierwszych latach XVIII w. był Samuel Crell-Spinowski. W 1751 roku, w związku z odkryciem złóż ałunu otworzono kopalnię. Nastąpił kolejny szybki rozwój miasta. Jednak wojska rosyjskie idące na Brandeburgię dokonały zniszczeń i kradzieży w owej kopalni, co doprowadziło do jej zamknięcia a miasto popadło w stagnację. Z sytuacji tej wybrnięto w XVIII wieku, kiedy to zaczęło się rozwijać włókiennictwo i handel suknem. Zaczęto zakładać hodowle jedwabników a w efekcie uruchomiono przędzalnię jedwabiu. Był także okres w dziejach Lubniewic, kiedy w miejskich ogrodach i na działkach uprawiano chmiel.
W 1808 roku Lubniewice otrzymały prawa miejskie. W 1945 roku miejscowość znalazła się w granicach Polski i zakwalifikowano ją do wsi. Dotychczasową ludność wysiedlono do Niemiec.
W 1994 roku gmina Lubniewice uzyskała tytuł "Najbardziej Ekologicznej Gminy w Polsce". 30 grudnia 1994 roku staraniem samorządu i mieszkańców miasta Lubniewice odzyskały prawa miejskie[3].
Zabytki[edytuj]
Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[4]:
- kościół rzymsko-katolicki parafialny pod wezwaniem Matki Bożej Różańcowej[5], gotycki z połowy XV wieku-XV wieku, z wieżą z 1882 roku; wyposażenie kościoła pochodzi z XVII i XVIII w.
- zespół pałacowy, z XVIII-XX wieku:
- pałac, wybudowany w 1793 roku, w stylu neoklasycznym; przebudowany w 1846 roku, zwany „starym zamkiem”
- pałac, monumentalny, neorenesansowy z 1909 roku, z neogotycką wieżą widokową, zwany „nowym zamkiem”
- park z XIX wiek
- dom, ul. Jana Pawła II (dawnej ul. Bohaterów Stalingradu 35), szachulcowo-murowany, z 1781 roku, XIX wieku
inne zabytki:
- zabytkowe kamieniczki.
Kultura[edytuj]
W mieście organizowane są cykliczne imprezy kulturalne, m.in.:
- Dni Lubniewic,
- Gminne Zawody Sportowo-Pożarnicze,
- Warsztaty Artystyczne,
- Międzynarodowe Spotkania Krótkofalowców,
- Zawody Wędkarskie o Puchar Burmistrza.
Gospodarka[edytuj]
Miasto jest lokalnym ośrodkiem usługowo-handlowym i przemysłowym. Brak tutaj uciążliwego przemysłu, co dodatnio wpływa na walory turystyczne miasteczka. Do największych przedsiębiorstw należy Zakład Przetwórstwa Drzewnego "Lubdrew", nadleśnictwo Lubniewice. Ze względu na znakomite walory rekreacyjne i turystyczne powstały tutaj liczne ośrodki wypoczynkowe i ośrodki czynnej rekreacji. W mieście rozwija się handel i usługi. Istnieją tutaj: stacja benzynowa, ośrodek zdrowia, liczne sklepy, restauracje, hotele, kawiarnie, biura ubezpieczeniowe.
Współpraca międzynarodowa[edytuj]
Miasta partnerskie:
Zobacz też[edytuj]
- stacja kolejowa Lubniewice,
- Wilczy szlak - Lubniewice są punktem końcowym tego szlaku konnego.
Przypisy
- ↑ Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2010 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2011-06-10. ISSN 1734-6118.
- ↑ Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2011 r.. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2011-08-10. ISSN 1505-5507.
- ↑ Dz. U. z 1994 r. Nr 132, poz. 672
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego - stan na 31.12.2012 r.. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 11.2.13]. s. 66.
- ↑ Oficjalna strona Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej. [dostęp 26.08.2008].
Linki zewnętrzne[edytuj]
|
||||||||||||||
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||||||
|
|||||||
