Witnica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy miasta w województwie lubuskim. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.
Witnica
Herb Flaga
Herb Witnicy Flaga Witnicy
Państwo  Polska
Województwo  lubuskie
Powiat gorzowski
Gmina Witnica
gmina miejsko-wiejska
Data założenia 1261
Prawa miejskie 1935
Burmistrz Andrzej Zabłocki
Powierzchnia 8,24 km²
Populacja (2010)
• liczba ludności
• gęstość

6859
828 os./km²
Strefa numeracyjna
(+48) 95
Kod pocztowy 66-460
Tablice rejestracyjne FGW
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Witnica
Witnica
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Witnica
Witnica
Ziemia 52°40′40″N 14°53′29″E/52,677778 14,891389Na mapach: 52°40′40″N 14°53′29″E/52,677778 14,891389
TERC
(TERYT)
4081001074
Urząd miejski
ul. KRN 6
66-460 Witnica
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikisłownik Hasło Witnica w Wikisłowniku
Strona internetowa
Browar Witnica
Urząd Miasta i Gminy

Witnica (niem. Vietz) – miasto w zachodniej Polsce, w woj. lubuskim, w powiecie gorzowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Witnica.

Według danych z 31 grudnia 2010 r. miasto miało 6859 mieszkańców[1].

Witnica leży około 25 km od Gorzowa Wielkopolskiego przy drodze wojewódzkiej nr 132 (relacji Gorzów Wielkopolski - Kostrzyn nad Odrą). Przez miasto przepływa rzeka Witna, która jest dopływem Warty.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Według danych z 1 stycznia 2011 r. powierzchnia miasta wynosiła 8,24 km²[2].

W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. gorzowskiego a wcześniej w 1950-1975 należało do województwa zielonogórskiego.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

W mieście znajduje się głównie przemysł spożywczy, browarniczy, metalowy, skórzany i materiałów budowlanych. W mieście działa Witnicka Strefa Przemysłowa.[potrzebne źródło]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Nazwa Witnica pochodzi od słów wić, witka czyli rodzaju wierzby.

Okolice Witnicy już na początku naszej ery zamieszkiwali pierwsi osadnicy wczesnosłowiańscy, czego dowody można znaleźć do dzisiaj[potrzebne źródło]. Tysiąc lat później osada przeszła na własność Zakonu Templariuszy. Było to w roku 1100. Niemalże do połowy XIII w. tereny te należały do rejonu wielkopolski. Najstarsza pisana wzmianka o niewielkiej osadzie Witnica pochodzi z 1252 roku. W 1261 roku Witnica przeszła z rąk Zakonu Templariuszy pod panowanie Brandenburgii i została włączona do Nowej Marchii. W latach 1300-1559 Witnica była posiadłością Braci Cystersów z Kołbacza. Po sekularyzacji, Witnica od 1559 roku wchodziła w skład posiadłości Hohenzollernów. Miasto zostało niemal całkowicie zniszczone podczas wojny trzydziestoletniej. W połowie XVIII wieku w niewielkiej osadzie, jaką wtedy była Witnica, powstałą manufaktura produkująca sukno oraz pończochy, a także huta żelaza. W 1857 roku Witnica uzyskała połączenie kolejowe. W tym okresie uruchomiona została również odlewnia żelaza i fabryka maszyn. Na początku XX wieku Witnica otrzymała prawa miejskie. W 1935 roku Witnica liczyła 5 600 mieszkańców.

W wyniku II wojny światowej w 1945 miasto zostało włączone do Polski, otrzymując nazwę Witnica. Dotychczasową ludność wysiedlono do Niemiec. W 1946 roku Witnicę zamieszkiwało 2600 osób. W latach 1946-1950 miasto należało do województwa poznańskiego. Od 1950 do 1975 roku należała do województwa zielonogórskiego, w latach 1975-1998 do województwa gorzowskiego, a od 1999 roku należy do powiatu gorzowskiego ziemskiego w województwie lubuskim.

W okresie powojennym Witnica była lokalnym ośrodkiem przemysłowo-usługowym i obsługiwała głównie teren gminy. W mieście istniała kaflarnia (zlikwidowana w 1993 roku), Zakład Produkcji Kontenerów oraz fabryki mebli. Część z tych zakładów nie sprostała wymogom gospodarki wolnorynkowej i upadła.

Zabytki i osobliwości[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[3]:

  • kościół pomocniczy pw. Świętego Krzyża, z 1930,
  • kościół ewangelicki, obecnie rzym.-kat. par. pw. MB Nieustającej Pomocy, ul. Gorzowska 2, z 1875,
  • willa, ob. plebania rzym.-kat., ul. Gorzowska 2, z 1905,
  • dom, ul. Gorzowska 16, szachulcowy, z XVIII-XIX w.,
  • willa, ul. Myśliwska 2, z pocz. XX w.,
  • willa, ul. Sikorskiego 6, z 1880,
  • dom, ul. Sportowa 14, szachulcowy, z poł. XIX w.,
  • budynek fabryczny, szmelcownia, z 1825, nie istnieje,
  • zespół młyna wodnego, z XVIII-XIX w.:
    • młyn wodny, szachulcowy,
    • pralnia, szachulcowa,
    • łaźnia,

inne obiekty:

Infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

Witnica leży przy drodze nr 132 (relacji Gorzów Wielkopolski - Kostrzyn nad Odrą). Z miasta biegną też drogi lokalne do Mosiny, Lemierzyc, Lubiszyna. Przez teren miasta biegnie linia kolejowa łącząca Kostrzyn nad Odrą i Gorzów Wielkopolski a dalej biegnąca przez Drezdenko oraz Krzyż Wielkopolski. W roku 2006 do użytku oddana została obwodnica drogowa. Witnica posiada oczyszczalnię ścieków, wodociągi, kanalizację, miasto jest zgazyfikowane.

Kluby sportowe[edytuj | edytuj kod]

  • Czarni-Browar Witnica - klub piłkarski, obecnie w IV lidze. Klub dysponuje również sekcjami juniorów i trampkarzy. W sezonie zimowym młodzi piłkarze trenuj w nowoczesnej hali oddanej do użytku w 1999 roku. Znajduje się tam również salon odnowy biologicznej
  • Uczniowski Klub Sportowy "Kanonierzy" - klub piłkarski działający przy Szkole Podstawowej w Witnicy.
  • Uczniowski Klub Sportowy "Witniczanin" - klub tenisa stołowego. Obecny klub rozgrywa mecze w III lidze, wcześniej także w II lidze.
  • Sekcja "Karate Shotokan"
  • Witnicki Klub Koszykarzy Amatorów.
  • Witnicki Klub Siatkarzy Amatorów.
  • Sekcja żużlowa.
  • Witnicki Klub baseballowy "Wilki Witnica"

Wspólnoty wyznaniowe[edytuj | edytuj kod]

Współpraca międzynarodowa[edytuj | edytuj kod]

Miasta i gminy partnerskie[5]:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2010 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2011-06-10. ISSN 1734-6118.
  2. Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2011 r.. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2011-08-10. ISSN 1505-5507.
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 20.1.13]. s. 5.
  4. Dane według raportów wyszukiwarki zborów (www.jw.org) z 4 czerwca 2014.
  5. www.witnica.pl. [dostęp 2011-10-07].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]