Szlichtyngowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Szlichtyngowa
Rynek w Szlichtyngowej
Rynek w Szlichtyngowej
Herb
Herb Szlichtyngowej
Państwo  Polska
Województwo  lubuskie
Powiat wschowski
Gmina Szlichtyngowa
gmina miejsko-wiejska
Burmistrz Jan Stinker
Powierzchnia 1,55 km²
Populacja (2008)
• liczba ludności
• gęstość

1 372[1]
885 os./km²
Strefa numeracyjna
+48 65
Kod pocztowy 67-407
Tablice rejestracyjne FWS
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Szlichtyngowa
Szlichtyngowa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Szlichtyngowa
Szlichtyngowa
Ziemia 51°42′43″N 16°14′32″E/51,711944 16,242222Na mapach: 51°42′43″N 16°14′32″E/51,711944 16,242222
TERC
(TERYT)
4081112024
Urząd miejski
Rynek 1
67-407 Szlichtyngowa
Strona internetowa
Północna część Rynku

Szlichtyngowa (niem. Schlichtingsheim) – miasto we wschodniej części woj. lubuskiego, w powiecie wschowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Szlichtyngowa, w pobliżu rzeki Odry. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. leszczyńskiego. Obecnie najmniejsze miasto województwa lubuskiego.

Według danych z 31 grudnia 2004 miasto miało 1348 mieszkańców.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miasto założył w swych dobrach Jan Szlichtyng, który w 1644 wyjednał od króla Władysława IV przywilej lokacyjny dla miejscowości zwanej wówczas Schlichtinkowo. Jak wiele innych miast zakładanych w tym okresie w Wielkopolsce, Szlichtyngowa opierała swój rozwój na imigracji protestanckich uchodźców ze Śląska, prześladowanych przez katolickich Habsburgów. Z tego powodu miasto od początków istnienia[potrzebne źródło] aż do 1945 r. posiadało pod względem kulturowym i etnicznym przeważająco niemiecki charakter. Szlichtyngowa funkcjonowała jako ośrodek rzemieślniczy, od 1653 znajdował się tu skład płótna przeznaczonego na eksport.

Wraz z II rozbiorem Polski w 1793 r. miasto dostało się pod panowanie Prus, przejściowo wchodząc w skład Księstwa Warszawskiego (1807-1815). W 1906 r. Szlichtyngowa otrzymała połączenie kolejowe z Górą i Głogowem. Ze względów etnicznych[potrzebne źródło] Traktat Wersalski nie przywrócił Szlichtyngowej Polsce po pierwszej wojnie światowej. 1 lutego 1945 r. miasto zostało zajęte przez wojska radzieckie. W Szlichtyngowej utworzono polską administrację, ludność miasta została wysiedlona do Niemiec[potrzebne źródło] i zastąpiona polskimi osadnikami.

W 1992 r. zlikwidowano połączenie kolejowe z miastem. W 1995 r. spłonął kościół szachulcowy z XVII wieku. Ośrodek handlowo-usługowy regionu rolniczego. W okolicy wydobycie gazu ziemnego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[2]:

  • założenie urbanistyczne i zespół budowlany
  • dom, ul. Polna 2, z XVIII wieku/XIX wieku
  • domy - kamienice, Rynek 7, 11, 13, 19, 20, 36, 37, z okresu XVIII wieku/XIX wieku
  • koźlak (wiatrak)

inne zabytki:

Transport[edytuj | edytuj kod]

Węzeł drogowy. W mieście krzyżują się drogi krajowe i wojewódzkie:

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

  • Szkoła Podstawowa im. Jana Pawła II
  • Gimnazjum im. Noblistów Polskich w Szlichtyngowej

Kultura i sztuka[edytuj | edytuj kod]

  • Imprezy kulturalne:
    • Virtus Volley Cup - jeden z największych w Polsce turniejów w mini piłce siatkowej dziewcząt
    • Międzynarodowy Bieg Szlichtyngów
  • Organizacje kulturalne:
    • Stowarzyszenie Grupa Virtus

Sport[edytuj | edytuj kod]

Kluby sportowe:

  • Virtus Volley Szlichtyngowa (siatkówka dziewcząt)

- mistrz województwa lubuskiego w siatkówce plażowej kadetek (2009)
- wicemistrz województwa lubuskiego w siatkówce plażowej juniorek (2009)
- wicemistrz województwa lubuskiego w kat. klas piątych szkół podstawowych (2009)
- brązowy medalista mistrzostw województwa lubuskiego w kat. klas szóstych szkół podstawowych (2009)
- mistrz województwa lubuskiego w kat. klas piątych szkół podstawowych (2008)

  • Orzeł Szlichtyngowa (piłka nożna mężczyzn)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy