Nowe Miasteczko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Nowe Miasteczko
Rynek i wieża ratuszowa
Rynek i wieża ratuszowa
Herb
Herb Nowego Miasteczka
Państwo  Polska
Województwo  lubuskie
Powiat nowosolski
Gmina Nowe Miasteczko
gmina miejsko-wiejska
Burmistrz Wiesław Szkondziak
Powierzchnia 3,29 km²
Populacja (2010)
• liczba ludności
• gęstość

2833
859 os./km²
Strefa numeracyjna
(+48) 68
Kod pocztowy 67-124
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Nowe Miasteczko
Nowe Miasteczko
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Nowe Miasteczko
Nowe Miasteczko
Ziemia 51°41′27″N 15°44′05″E/51,690833 15,734722Na mapach: 51°41′27″N 15°44′05″E/51,690833 15,734722
TERC
(TERYT)
4081104064
Urząd miejski
Rynek 2
67-124 Nowe Miasteczko
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikisłownik Hasło Nowe Miasteczko w Wikisłowniku
Strona internetowa

Nowe Miasteczko (niem. Neustädtel) – miasto w woj. lubuskim, w powiecie nowosolskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Nowe Miasteczko.

W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. zielonogórskiego.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Położone nad rzeką Biała Woda, przy zbiegu samochodowej drogi krajowej nr 3 ze Świnoujścia i Szczecina do Jeleniej Góry, Jakuszyc i dalej do Czech oraz dróg wojewódzkich: nr 293 i nr 328.

Ludność, powierzchnia[edytuj | edytuj kod]

Według danych z 31 grudnia 2010 r. miasto miało 2833 mieszkańców[1].

Według danych z 1 stycznia 2011 r. powierzchnia miasta wynosiła 3,29 km²[2].

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nowe Miasteczko wśród innych nazw śląskich miejscowości w urzędowym pruskim dokumencie z 1750 roku wydanym w języku polskim w Berlinie[3].

W pruskim urzędowym dokumencie z 1750 roku wydanym języku polskim w Berlinie przez Fryderyka Wielkiego wymieniona jest polska nazwa miejscowości Nowe Miasteczko.[4]

Polską nazwę Nowe Miasteczko oraz niemiecką Neustädtel w książce "Krótki rys jeografii Szląska dla nauki początkowej" wydanej w Głogówku w 1847 wymienił śląski pisarz Józef Lompa.[5]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Widok rynku we wczesnych latach 70
Kościół Opatrzności Bożej

Pierwsze wzmianki pojawiają się w dokumentach Henryka III Głogowskiego przed 1296 rokiem. Po 1331 roku Nowe Miasteczko wraz z częścią głogowską księstwa zostało podporządkowane koronie czeskiej. Do 1386 roku podlegało bezpośrednio pieczy książęcej, później przeszło we władanie rycerzu z rodu Wirsingów. W latach 1649-1776 należało do klasztoru Jezuitów w Otyniu, następnie znalazło się w dobrach księstwa żagańskiego. W 1945 w wyniku wywołanej i przegranej przez Niemcy II wojny światowej miasto zostało włączone do powojennych granic Polski.

W XVIII w. przez miasto wiódł ważny trakt pocztowy z Warszawy do Drezna. Trakt ten należał do największych na Śląsku. Dziewiętnastowieczne inwestycje kolejowe - budowa linii Wrocław - Berlin (ok.1840) i Wrocław - Szczecin (ok. 1855) ominęły Nowe Miasteczko między innymi ze względu na zbyt wysokie ceny dyktowane przez mieszkańców za wykup gruntów pod budowę kolei[potrzebne źródło]. Ostatecznie do miasta dotarła uruchomiona w 1892 lokalna odnoga linii kolejowej KożuchówNiegosławice, obecnie nieczynna.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[6]:

  • zespół urbanistyczno-architektoniczny
  • kościół parafialny pod wezwaniem św. Marii Magdaleny, z XIV wieku, XV/XVI wieku; wyposażenie wnętrza barokowe
  • kościół ewangelicki, obecnie rzymsko-katolicki filialny pod wezwaniem Opatrzności Bożej, zbudowany w latach 1784-1785 w stylu klasycystycznym, 1990 roku, dawny zbór protestancki
  • fundamenty kaplicy, z XV wieku
  • ratusz, renesansowy z XVII w., przebudowany w XVIII wieku-XIX wieku; zbudowany w latach 1664-1665. w miejsce starszego, który uległ spaleniu w 1634 roku; założony na rzucie w kształcie litery L.
  • dom, ul. Głogowska 1
  • dom, ul. Kolejowa 2, z XVIII wieku-XIX wieku
  • dom, ul. Kościelna 1, z połowy XIX wieku
  • domy, ul. Kościuszki 1, 2, 5, 7, 9, z XVIII wieku/XIX wieku
  • dom, ul. 9 Maja 2, z połowy XIX wieku
  • dom, ul. Podgórna 2, z XVIII wieku
  • dom z apteką, Rynek, z XVIII wieku/XIX wieku
  • domy, Rynek 2, 3 4, 5, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 14, 16, 17, 18, 20, 21, 22, 23, 24, 27, 28, 29, z XVIII wieku/XIX wieku/XX wieku
  • domy, ul. Słowackiego 2, 4, 12, z połowy XIX wieku.

inne zabytki:

Nowe Miasteczko - Gołaszyn

  • kościół filialny pod wezwaniem św. Marcina, gotycki z drugiej połowy XIII wieku, przebudowany w XV wieku, w połowie XVI wieku, w 1883 roku, murowany z kamienia polnego
    • ogrodzenie z bramką, z XVI wieku
  • zespół folwarczny, ul. Gołaszyn 12, z XVIII wieku-XIX wieku:
    • dwa domy mieszkalne
    • budynek mieszkalno-gospodarczy
    • obora
    • chlewnia
    • stodoła

inne zabytki:

Sport[edytuj | edytuj kod]

Współpraca międzynarodowa - miasta partnerskie:[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]