Księstwo głogowskie

Księstwo głogowskie – księstwo na Dolnym Śląsku.

Zapewne w 1178 Konrad Laskonogi z dynastii Piastów otrzymał od Kazimierza Sprawiedliwego marchię głogowską. Był to księstwo niesamodzielne. Po śmierci Konrada Laskonogiego rządzone przez niego tereny wróciły w pod władzę Bolesława Wysokiego. Samodzielne księstwo głogowskie zostało wydzielone w 1249 przez księcia Konrada I głogowskiego. W 1274 roku od księstwa głogowskiego odłączyła się jego zachodnia część gdzie powstało księstwo żagańskie (Żagań, Nowogród Bobrzański). Po utracie łączności z Polską w 1335 roku, Śląsk i tym samym księstwo głogowskie stało się terytorium lennym Czech, a w latach 1469-1490 - Węgier. Po śmierci księcia głogowskiego Henryka XI wybuchła wojna o sukcesję. Pretensje do księstwa zgłosili elektor brandenburski Albrecht, Władysław Jagiellończyk (król Czech) i Maciej Korwin, król Węgier, którym w tamtym okresie podlegały księstwa śląskie. Do tego grona dołączył wkrótce książę żagański Jan II Szalony, który znalazł poparcie u Macieja Korwina. Z jego pomocą Jan II Szalony przejął większą część księstwa głogowskiego. Po zakończeniu wojny w 1482 roku północna część księstwa (Krosno Odrzańskie, Sulechów, Lubsko) przypadła Brandenburgii i stała się księstwem krośnieńskim. Jan II Szalony jednak nie rządził długo Głogowem. Z powodu tyranii i okrucieństwa został odsunięty od władzy w 1488 roku przez Macieja Korwina i tym samym piastowskie czasy w księstwie głogowskim się skończyły. Król Węgier przekazał księstwo swojemu synowi - Janowi. Wraz ze śmiercią Macieja Korwina księstwa śląskie przechodzą w 1490 roku pod władzę rządzących w Czechach Jagiellonów. Władcą księstwa głogowskiego zostaje Jan I Olbracht a następnie w 1499 roku Zygmunt Stary. W 1506 roku opuszcza on jednak księstwo (objął tron w Polsce) na skutek czego zostaje ono integralną częścią Czech.

Główne miejscowości księstwa

• Głogów
• Kożuchów
• Zielona Góra
• Szprotawa
• Świebodzin (od 1234)
• Żagań (do 1274)
• Nowogród Bobrzański (do 1274)
• Krosno Odrzańskie (do 1482)
• Sulechów (od 1234 do 1482)
• Lubsko (do 1482)
• Bobrowice (do 1482)

Bibliografia

• Jarosław Kuczer, Szlachta w życiu społeczno-gospodarczym księstwa głogowskiego w epoce habsburskiej (1526-1740), Zielona Góra 2007 http://zbc.uz.zgora.pl/dlibra/doccontent?id=10767&dirids=1
• Jarosław Kuczer, Wojciech Strzyżewski, Spisy dóbr ziemskich księstwa głogowskiego 1671-1727, Warszawa 2007.
• Praca zbiorowa pod redakcją Szczaniecki M., Wąsicki J., Zielona Góra, przeszłość i teraźniejszość. Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 1962

Zobacz też

• Książęta głogowsko-żagańscy