Miłakowo
| Miłakowo | |||
|
|||
| Państwo | |||
| Województwo | |||
| Powiat | ostródzki | ||
| Gmina | Miłakowo gmina miejsko-wiejska |
||
| Data założenia | przed 1315 | ||
| Prawa miejskie | ponownie 01.01.1998 | ||
| Burmistrz | Aleksander Gawryluk | ||
| Powierzchnia | 8,76[1] km² | ||
| Wysokość | 88 m n.p.m. | ||
| Populacja (30.06.2012) • liczba ludności • gęstość |
309,70 os./km² |
||
| Strefa numeracyjna |
+48 89 | ||
| Kod pocztowy | 14-310 | ||
| Tablice rejestracyjne | NOS | ||
| TERC (TERYT) |
6283515064 | ||
|
Urząd miejski
ul. Olsztyńska 1614-310 Miłakowo |
|||
| Strona internetowa | |||
Miłakowo (tuż po wojnie Libsztat[3], niem. Liebstadt) to miasto w woj. warmińsko-mazurskim, w powiecie ostródzkim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Miłakowo. W latach 1975-1998 administracyjnie należało do woj. olsztyńskiego. W roku 1973 jako wieś należało do powiatu morąskiego. Prawa miejskie odzyskało 1 stycznia 1998 roku[4]. W okresie 1945-1998 wieś gminna.
W latach 1945-46 miejscowość nosiła nazwę Lubieniewo, Lubomino[5].
Według danych z 30 czerwca 2012 miasto miało 2713 mieszkańców.
Miłakowo powstało w XIV w. jako osada przy zamku krzyżackim. Założycielem zamku i podgrodzia był Henryk von Liebenzell. Od jego nazwiska pochodziła zapewne pierwotna nazwa osiedla – Liebstadt, która pojawia sie w dokumencie z roku 1315. Nie jest znany zakres pierwotnych praw miejskich Miłakowa. Wielki mistrz Hans von Tieffen potwierdził i poszerzył prawa miejskie w 1490 r. W czasie wojny polsko-krzyzackeij Miłakowo było oblegane i zajęte przez wojska polskie. Pod panowaniem Zakonu Miłakowo pozostało do 1525 r., potem weszło należało do Prus Książęcych. Duże zniszczenia miastu przyniosła wojna szwedzka (1659 r.) oraz przemarsz wojsk napoleońskich (1807 – całe miasto zostało spalone). W dniach 18-21 lutego 1807 na plebanii w Miłakowie kwaterował Napoleon. W 1945 r. miasto zostało zniszczone w około 50% i utraciło prawa miejskie. Miłakowo leży w obrębie krainy historycznej Prusy Górne.
Spis treści |
Zabytki [edytuj]
- Gotycki kościół parafialny, wybudowany w latach 1360-1380, wieża pochodzi z przełomu XIV i XV w. Kościół był odrestaurowany na początku XX w. Ołtarz główny neogotycki, w bocznych nawach drewniane empory.
- Fragmenty murów obronnych z XIV w.
- Ruiny zamku krzyżackiego (ostatecznie zniszczony w 1807 r.) – zachowały się jedynie piwnice
- Zabudowa małomiasteczkowa z końca XIX w. i początków XX w. (budynki przy ul. Morąskiej, Katowickiej)
Transport [edytuj]
Przez miasto przechodzą drogi:
- Droga wojewódzka nr 528 Orneta - Miłakowo - Morąg
- Droga wojewódzka nr 593 Miłakowo - Dobre Miasto - Jeziorany - Reszel
Zobacz też [edytuj]
Linki zewnętrzne [edytuj]
Przypisy
- ↑ Dane Głównego Urzędu Statystycznego: Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2008 r.). [dostęp 1.10.2009].
- ↑ GUS-Główny Urząd Statystyczny (pol.). stat.gov.pl. [dostęp 2013-01-26].
- ↑ Pierwsza powojenna mapa Polski wydana przez WIG Sztabu Generalnego w roku 1945
- ↑ Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 14 października 1997 r. w sprawie zmiany granic, nazw i siedzib władz niektórych gmin oraz nadania statusu miasta niektórym miejscowościom w województwach: bielskim, olsztyńskim, piotrkowskim, rzeszowskim, tarnobrzeskim, tarnowskim i włocławskim. (Dz. U. z 1997 r. Nr 130, poz. 847)
- ↑ "Morąg – z dziejów miasta i powiatu", Pojezierze, Olsztyn 1973,
Bibliografia [edytuj]
- Darmochwał T., Rumiński M. J., 1996. Warmia Mazury, przewodnik. Agencja TD, Białystok
- "Morąg – z dziejów miasta i powiatu", Pojezierze, Olsztyn 1973
|
||||||||||
|
||||||||||||||||
|
||||||||||||||