Miłomłyn
| Miłomłyn | |||
|
|||
| Państwo |  Polska |
||
| Województwo |  warmińsko-mazurskie |
||
| Powiat | ostródzki | ||
| Gmina | Miłomłyn gmina miejsko-wiejska |
||
| Prawa miejskie | 1335 (ponownie 1998) | ||
| Burmistrz | Stanisław Siwkowski | ||
| Powierzchnia | 12,38[1] km² | ||
| Wysokość | 102 m n.p.m. | ||
| Populacja (2008) • liczba ludności • gęstość |
 2431[2]196,37 os./km² |
||
| Strefa numeracyjna |
+48 89 | ||
| Kod pocztowy | 14-140 | ||
| Tablice rejestracyjne | NOS | ||
|
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
  Miłomłyn
|
|||
|
Położenie na mapie Polski
 Miłomłyn
|
|||
 53°46′N 19°50′E / 53.766666666667, 19.833333333333Na mapach: 53°46′N 19°50′E / 53.766666666667, 19.833333333333 |
|||
| TERC (TERYT) |
6283515074 | ||
|
Urząd miejski
ul. Twarda 1214-140 Miłomłyn |
|||
 Hasło Miłomłyn w Wikisłowniku |
|||
| Strona internetowa | |||
Miłomłyn (niem. Liebemühl, prus. Līwasmalūns) miasto w woj. warmińsko-mazurskim, w powiecie ostródzkim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Miłomłyn. Położone nad Kanałem Elbląskim. W latach 1945-1998 miasto administracyjnie należało do woj. olsztyńskiego.
Według danych z 2012 roku miasto liczyło 2431 mieszkańców. W 1945 spalony przez Armię Czerwoną, zniszczony w 90%. Ważny węzeł wodny na Kanale Elbląskim. Przystanek autobusowy, ośrodek zdrowia, apteka, bank, poczta, restauracja, hotel, Centrum Rehabilitacji Kardiologicznej i Ogólnomedycznej.
Spis treści |
Historia[edytuj]
Miejscowość powstała na przełomie XIII i XIV w., najpierw jako strażnica krzyżacka. Na początku XIV w. zbudowano zamek i młyn, a obok powstało osiedle targowe Liwemühl (Młyn nad Liwą), które w 1335 r. uzyskało prawa miejskie. Prawa miejskie Miłomłyn utracił w 1945 i ponownie uzyskał 1 stycznia 1998[3]. Nazwa zniekształcona Liebemühl została przetłumaczona przez Polaków jako Miłomłyn[4].
W czasie wojny polsko-krzyżackiej w 1414 r. i w trakcie wojny trzynastoletniej miasto na krótko przechodziło w ręce polskie.
W latach 1567-1587 na tutejszym zamku rezydowali ostatni ewangeliccy biskupi pomezańscy. W wieku XVII Miłomłyn zniszczyli Szwedzi, a w roku 1807 i 1813 – kolejne przemarsze wojsk francuskich, pruskich i rosyjskich.
W latach 1818–1945 należał do wschodniopruskiego powiatu ostródzkiego. Do rozwoju miejscowości w XIX w. przyczyniła się budowa Kanału Elbląskiego oraz doprowadzenie kolei (trasa Ostróda – Elbląg) w roku 1893. Linia kolejowa została rozebrana w 1945 r. Druga linia kolejowa łączyła Ostródę i Morąg (zbudowana w 1903 r.). W tym czasie Miłomłyn stał się węzłem dróg wodnych i kolejowych oraz ośrodkiem handlu drewnem.
Miłomłyn znajduje się na terenie krainy historycznej Prusy Górne.
II wojna światowa[edytuj]
W 1945 roku do Miłomłyna wycofała się jedna z trzech grup kompanii piechoty garnizonu czerwonych koszar broniących Ostródy przed Armią Czerwoną, a dokładnie odcinka Kajkowo – Bukwałd. Grupą tą dowodził Bruno Kowalzik, liczyła ona 50-60 żołnierzy. Żołnierze przedzierali się przez lasy miejscowości Piławki pod ostrzałem artylerii, gdy już dotarli do samego Miłomłyna, zostali załadowani na ciężarówkę i ewakuowani do Morąga.
Zabytki[edytuj]
Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, - Pozostałości murów miejskich z XVI w.
- Neogotycki kościół parafialny pod wezwaniem św. Bartłomieja, z XIX/XX w., wzniesiony w latach 1898-1901. Ołtarz główny barokowy, z rzeźbami Ostatnia Wieczerza, Zmartwychwstanie, Złożenie do Grobu. Ambona z roku 1715. Przy kościele dzwonnica z XIV w., pozostałość po poprzednim, gotyckim kościele (rozebrany w połowie XIX w.).
- Kaplica ewangelicka (przy ul Twardej) z XIX w.
- Neogotycka kaplica cmentarna z początku XX w.
- Domy z XVIII i XIX w. – zabudowa małomiasteczkowa (ul. Kościelna, Rynkowa, Twarda).
- Dawny folwark Przejazd, dwór z XIX w. (przy śluzie Miłomłyn).
Transport[edytuj]
Sport[edytuj]
W mieście funkcjonuje klub sportowy LKS Tęcza Miłomłyn.
Wspólnoty wyznaniowe[edytuj]
Znani mieszkańcy[edytuj]
Przypisy
- ↑ Dane Głównego Urzędu Statystycznego: Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2008 r.). [dostęp 1.10.2009].
- ↑ GUS-Główny Urząd Statystyczny (pol.). stat.gov.pl. [dostęp 2013-01-26].
- ↑ Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 14 października 1997 r. w sprawie zmiany granic, nazw i siedzib władz niektórych gmin oraz nadania statusu miasta niektórym miejscowościom w województwach: bielskim, olsztyńskim, piotrkowskim, rzeszowskim, tarnobrzeskim, tarnowskim i włocławskim. (Dz. U. z 1997 r. Nr 130, poz. 847)
- ↑ Mapa województwa pomorskiego, Wyd. Atlas Lwów, 1923, przedstawia formę Miłomłynek
- ↑ Dane według raportów wyszukiwarki zborów (www.jw.org) z 24 stycznia 2013.
Bibliografia[edytuj]
- Darmochwał T., Rumiński M. J., 1996. Warmia Mazury, przewodnik. Agencja TD, Białystok
Śluza Miłomłyn – opis dla żeglarzy i turystów wodnych Piotra Saleckiego
|
||||||||||
|
||||||||||||||||
|
||||||||||||||
