Nicolae Ceauşescu
Z Wikipedii
| Nicolae Ceaușescu | ||
 |
||
|
|
||
| Data urodzenia | 26 stycznia 1918 | |
| Miejsce urodzenia | Scorniceşti , Rumunia | |
| Data śmierci | 25 grudnia 1989 | |
| Miejsce śmierci | Târgovişte, Rumunia | |
Nicolae Ceaușescu (ur. 26 stycznia 1918 w Scorniceşti, zm. 25 grudnia 1989 w Târgovişte) – rumuński polityk komunistyczny, przywódca komunistycznej Rumunii w latach 1965-1989. Obalony i stracony w wyniku rewolucji w 1989 roku.
Spis treści |
[edytuj] Biografia
Członek Rumuńskiej Partii Komunistycznej od 1932. Wielokrotnie aresztowany, w 1943 dzielił celę z późniejszym przywódcą komunistycznej Rumunii, Gheorghe Gheorghiu-Dejem.
Po zajęciu Rumunii przez wojska radzieckie w wyniku II wojny światowej sekretarz organizacji młodzieżowej, minister rolnictwa. Od 1954 członek Biura Politycznego Partii.
Po śmierci Gheorghiu-Deja w 1965 objął stanowisko I sekretarza Rumuńskiej Partii Komunistycznej zaś dwa lata później objął stanowisko przewodniczącego Rady Państwa (od 1974 także przyjmuje tytuł Prezydenta Socjalistycznej Republiki Rumunii), ustanawiając dyktaturę typu stalinowskiego z kultem własnej osoby (był określany jako "Wódz" - Conducător i "Geniusz Karpat" - Geniul din Carpaţi) i terrorem tajnej policji Securitate.
Jednym z jego ważniejszych projektów była tzw. systematyzacja, w ramach której zburzono wiele wsi, przesiedlając ludzi do bloków. Także Bukareszt został całkowicie przebudowany; zbudowano nowe centrum z gigantycznym "Domem Ludu" (Casa Poporului).
W celu uniezależnienia się od Związku Sowieckiego zawarł pakt wojskowy z ChRL. Przebudował model socjalizmu na chiński - tracąc gospodarczo, ale zyskując swobodę manewru. Wielokrotnie spektakularnie przeciwstawiał się posunięciom ZSRR, np. utrzymując stosunki z Izraelem, podczas państwowej wizyty w Finlandii składając demonstracyjnie kwiaty na grobie marszałka Karola Mannerheima, bohatera wojny fińsko-sowieckiej.
Gospodarka Rumunii czasów Ceaușescu była niewydajna i w dużym stopniu oparta na pożyczkach zagranicznych; konieczność ich spłaty wywołała poważny kryzys gospodarczy, a poziom życia drastycznie się obniżył. Pieriestrojka i ujawnienie przez zbiegłego szefa wywiadu Iona Pacepę realiów systemu władzy spowodowało izolację Rumunii na arenie międzynarodowej.
W 1989 roku w wyniku przewrotu Nicolae Ceauşescu został pojmany, osądzony przez naprędce zorganizowany przez zrewoltowanych oficerów samozwańczy sąd wojskowy, po krótkiej pokazowej "rozprawie" skazany na śmierć i natychmiast rozstrzelany wraz z żoną Eleną Ceaușescu; sąd i film pokazujący zwłoki pary Ceauşescu wyemitowano w telewizji.
[edytuj] Życie prywatne
Nicolae Ceaușescu miał do dyspozycji 39 willi zbudowanych w każdym okręgu Rumunii i 21 prezydenckich apartamentów w ambasadach na świecie. Jego najwspanialszą siedzibą był pałac, w którym Ceausescu mieszkał na co dzień. Flota prezydencka składała się z dziewięciu samolotów (w tym dwa Ił-62 i Boeing 707), trzech helikopterów i trzech specjalnych pociągów.[1]
Ze związku z Eleną Ceaușescu miał troje dzieci: córkę Zoię i dwóch synów, Valentina i Nicu.
Przypisy
- ↑ Ion Pacepa "Czerwone horyzonty"
[edytuj] Bibliografia
- Kolekcja Newsweeka "Dni, które wstrząsnęły światem." część 3: Upadek Imperium Ceausescu".
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Nagranie ostatniego przemówienia Nicolae Ceausescu
- Artykuł Agnieszki Skieterskiej (Gazeta Wyborcza) o wiosce dyktatora
| Poprzednik Chivu Stoica |
 |
Przewodniczący Socjalistycznej Republiki Rumuńskiej 1967-1989 |
|
Następca - |
|
|||||||||||||
