Andrzej Jastrzębiec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrzej Jastrzębiec
Andrzej Jastrzębiec
Herb Andrzej Jastrzębiec
Data i miejsce śmierci 14 listopada 1398
Wilno
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Nominacja biskupia 1387
Sakra biskupia brak danych

Andrzej herbu Jastrzębiec, Andrzej z Krakowa, Andrzej Polak, Andrzej Wasiło[1] (zm. 14 listopada 1398 w Wilnie), polski franciszkanin, biskup serecki, pierwszy biskup wileński, dyplomata, spowiednik Elżbiety Łokietkówny.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Wstąpił do zakonu franciszkanów w Krakowie. W 1354 był kaznodzieją na Mazowszu, później misjonarzem na Litwie. Przybył na dwór węgierski Elżbiety Łokietkówny. Rozpoczął wraz z franciszkanami akcję misyjną w Mołdawii, której plonem było utworzenie 31 lipca 1370 biskupstwa w Serecie, którego został 9 maja 1371 pierwszym duszpasterzem. Od 1372 objął pieczę nad archidiecezją halicką. W latach 1376-1386 był biskupem pomocniczym w archidiecezji gnieźnieńskiej. W 1388 dokonał chrztu Litwy i został pierwszym biskupem nowo utworzonej diecezji wileńskiej. Założyciel klasztoru franciszkanów w Lidzie.

Przypisy

  1. Adam Boniecki, Poczet rodów w Wielkiém Księstwie Litewskiém w XV i XVI wieku s.3

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ks. Piotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965-1999. Słownik biograficzny, Warszawa 2000,


Poprzednik
Template-Bishop.svg Biskup serecki
1371 – 1386
Template-Bishop.svg Następca
Jan
Poprzednik
Template-Bishop.svg Biskup wileński
1388 – 1398
Template-Bishop.svg Następca
Jakub Plichta