28 Dywizja Piechoty Armii Krajowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy 28 Dywizji Piechoty AK im. Stefana Okrzei. Zobacz też: 28 Dywizja Piechoty - stronę ujednoznaczniającą.
28 Dywizja Piechoty AK im. Stefana Okrzei
Ilustracja
Historia
Państwo  Polskie Państwo Podziemne
Sformowanie 20 września 1944
Rozformowanie 5 października 1944
Patron Stefan Okrzeja
Tradycje
Rodowód 28 Dywizja Piechoty 1921 - 1939
Dowódcy
Pierwszy płk. Franciszek Pfeiffer "Radwan"
Działania zbrojne
II wojna światowa (Powstanie warszawskie)
Organizacja
Rodzaj wojsk wojska lądowe
Podległość Warszawski Korpus AK
Skład 15 Pułk Piechoty "Wilków" AK
36 Pułk Piechoty Legii Akademickiej AK
72 Pułk Piechoty AK

28 Dywizja Piechoty Armii Krajowej im. Stefana Okrzei (28 DP AK) – wielka jednostka piechoty Armii Krajowej działająca od 20 września do 5 października 1944 w trakcie powstania warszawskiego. Patronem dywizji był Stefan Okrzeja, członek Polskiej Partii Socjalistycznej i Organizacji Bojowej PPS, uczestnik rewolucji 1905 roku, stracony za zamach na oficera policji.

Historia[edytuj]

28 DP AK zorganizowana została w czasie Powstania Warszawskiego z oddziałów powstańczych walczących w ramach Obwodu I Śródmieście. Dywizja została utworzona rozkazem Komendanta Armii Krajowej L.dz.7/III z 20 września 1944, oraz rozkazem organizacyjnym nr 32 Komendanta Okręgu Warszawskiego z 21 września 1944[1];

Dywizja pod dowództwem płk. piech. Franciszka Edwarda Pfeiffera, weszła w skład Warszawskiego Korpusu AK. Zdaniem historyka Krzysztofa Komorowskiego, nowa struktura

Quote-alpha.png
miała na celu wystąpienie w formie regularnego wojska na czas wkroczenia Armii Czerwonej, a na wypadek niewoli niemieckiej uznanie praw kombatanckich[2]

W dniach 4 - 5 października w wyniku kapitulacji oddziały dywizji wymaszerowały do niewoli.

Skład[edytuj]

Na mocy rozkazu dowódcy okręgu Armii Krajowej w skład dywizji wchodziły:

  • 28 pułk artylerii lekkiej - brak danych o jego organizacji;

W ramach dywizji działały również struktury 21 Pułku Piechoty "Dzieci Warszawy" AK, pod dowództwem ppłk. Stanisława Kamińskiego "Daniel" w skład którego weszły:

Według rozkazu Komendanta Okręgu AK z 3 października 1944, oddziały dywizji poszły do niewoli w następującej kolejności:

  • 4 października o godz. 9.00 wymaszerował 21 pułk piechoty pod dowództwem ppłk. Stanisława Kamińskiego "Daniel";
  • 5 października ze Śródmieścia Południowego wymaszerował 72 pułk piechoty pod dowództwem ppłk. Jana Szczurek-Cergowskiego "Sławbor". Do kolumny pułku dołączyła Komenda Główna AK, Komenda Obszaru Warszawskiego, dowództwo 10 dywizji oraz oddziały NSZ; Tego samego dnia ze Śródmieścia Północnego wymaszerował 36 pułk piechoty, do którego dołączyły Komenda Okręgu oraz dowództwo i sztab 28 dywizji, oraz 15 pułk piechoty[4];.

Z oddziałów dywizji wyłączono batalion ochronny (asystencyjny) w składzie 3 kompanii, pod dowództwem ppłk. Franciszka Packa "Mścisław", dla utrzymania porządku, zachowania bezpieczeństwa oraz ewakuacji szpitali. W skład batalionu weszły kompanie:

Batalion pełnił swe funkcje do 9 października 1944.

Przypisy

  1. Komorowski Krzysztof: Bitwa o Warszawę`44. Militarne aspekty Powstania Warszawskiego. Warszawa: Oficyna Wydawnicza "Rytm", 2004, s. 538-539.
  2. Komorowski Krzysztof: Bitwa o Warszawę`44. Militarne aspekty Powstania Warszawskiego. Warszawa: Oficyna Wydawnicza "Rytm", 2004, s. 261.
  3. Strok Marek: Bataliony Iwo i Ostoja. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Ajaks", 2004, s. 496.
  4. Komorowski Krzysztof: Bitwa o Warszawę`44. Militarne aspekty Powstania Warszawskiego. Warszawa: Oficyna Wydawnicza "Rytm", 2004, s. 564.

Bibliografia[edytuj]

  • Struktura Organizacyjna Armii Krajowej, Marek Ney-Krwawicz w: Mówią wieki nr 9/1986.
  • Grzegorz Jasiński, Z drugiej strony lustra, Przegląd Historyczno-Wojskowy Nr 3 (223), Warszawa 2008, ISSN 1640-6281, s. 192.