2 Dywizja Piechoty Legionów Armii Krajowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 2 Dywizji Piechoty Legionów Armii Krajowej „Pogoń”. Zobacz też: 2 Dywizja Piechoty – stronę ujednoznaczniającą.
2 Dywizja Piechoty Legionów Armii Krajowej
Ilustracja
Historia
Państwo  Polskie Państwo Podziemne
Sformowanie sierpień 1944
Rozformowanie 8 październik 1944
Nazwa wyróżniająca Pogoń
Tradycje
Rodowód Inspektorat Sandomierz Armii Krajowej
Dowódcy
Pierwszy podpułkownik "Lin" (Antoni Żółkiewski)
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Formacja Armia Krajowa
Rodzaj wojsk partyzantka
Podległość Kielecki Korpus Armii Krajowej
Akcja burza 1944.png

2 Dywizja Piechoty Legionów Armii Krajowej „Pogoń” (2 DP Leg. AK) – wielka jednostka piechoty Armii Krajowej.

Zgodnie z założeniami planu „Burza”, wyrażonymi w rozkazie z września 1942, oddziały partyzanckie miały być odtworzone w oparciu o Ordre de Bataille Wojska Polskiego sprzed 1 września 1939 roku.

W wyniku akcji odtwarzania przedwojennych jednostek wojskowych w 1944 roku powstała 2 Dywizja Piechoty Legionów AK „Pogoń” pod dowództwem ppłk. Antoniego Żółkiewskiego ps. „Lin” (Okręg Radom-Kielce Armii Krajowej).

Obsada[edytuj | edytuj kod]

  • dowódca – podpułkownik „Lin” (Antoni Żółkiewski)
  • szef sztabu – kapitan „Siwy” (Michał Mandziara)
  • adiutant – kapitan „Sandacz” (Witold Sągajłło)
  • oficer operacyjny – kapitan „Kret” (Leon Torliński)
  • oficer informacyjny – kapitan „Bartnik” (Zenon Krzekotowski)
  • szef saperów – kapitan „Kaktus” (Tadeusz Struś)
  • szef sanitarny – major lekarz „Szerszeń” (Jan Aleksandrowicz)
  • lekarz – doktor „Sulima” (Jerzy Popiel)
  • szef łączności – porucznik „Szum” (Tadeusz Osiński)
  • dowódca szwadronu zwiadu – rotmistrz „Pobóg” (Karol Wickenhagen)
  • oficer ds. zrzutowych – porucznik „Pokrzywka” (Władysław Szumowski)
  • dowódca plutonu żandarmerii – podporucznik „Reder” (Dionizy Mędrzycki)
  • szef sądu polowego – porucznik „Komar” (Roman Byszewski)
  • oficer artylerii – porucznik „Korwin” (Roman Ziętek)
  • kapelan dywizji – ksiądz „Jaskólski” (Zygmunt Głowacki)[1]

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Liczebność dywizji[edytuj | edytuj kod]

W okresie koncentracji na akcję „Zemsta” w drugiej połowie sierpnia 1944 roku stan 2DP piechoty wynosił ok. 3075 żołnierzy zgromadzonych w jednostkach:

  • 2 ppLeg – 1107 ludzi,
  • 3 ppLeg – 915 ludzi,
  • 4 ppLeg – 885 ludzi
  • dowództwo i służby dywizji – 168 ludzi[2].

Walki[edytuj | edytuj kod]

W ramach akcji „Zemsta” Dywizja koncentrowała się ok. 20 sierpnia w lasach majątku Przysucha. Po zaniechaniu marszu na pomoc Powstaniu Warszawskiemu w dniu 23 sierpnia i rozwiązaniu koncentracji Kieleckiego Korpusu Armii Krajowej dywizja przeszła na teren inspektoratu kieleckiego w okolice Chęcin z zadaniem opanowaniem Kielc w przypadku sprzyjających okoliczności. Dywizja do końca września prowadziła działania partyzanckie całością sił. 26 sierpnia uderzyła na baterię artylerii w Dziebałdowie. 2 i 3 września stoczyła zwycięskie walki z oddziałami niemieckimi próbującymi spacyfikować Radoszyce i Grodzisko. 10 września zaatakowała Niemców we wsi Krasna. 13 września Dywizja walczyła pod Miedzierzą i Trawnikami. Kolejne potyczki to: 17 września pod Szewcami, 18 września w lasach fanisławickich, 26 września pod Radkowem, 27 września pod Zakrzowem oraz 28 września w Ludyni.

Dywizja rozwiązana rozkazem dowódcy Okręgu Radom – Kielce AK w dniu 8.10.1944 roku wobec niekorzystnej sytuacji ogólnej, trudności w zaopatrzeniu w żywność i umundurowanie oraz pogarszających się warunków bytowych w okresie jesiennym[3].

Od tego dnia pułki dywizji działały samodzielnie.

1 batalion 2 pułku piechoty Legionów AK kpt. Eugeniusza Kaszyńskiego – „Nurta” 29 i 30 października stoczył walki pod Lipnem i Chotowem.

2 batalion 2 pułku piechoty Legionów AK kpt. Tadeusza Strusia – „Kaktusa” 18 listopada walczył w lasach starachowickich.

3 pułk piechoty Legionów AK kpt. Antoniego Hedy – „Szarego” 6 października prowadził działania bojowe koło gajówki Piecyki, a 3 listopada koło Huty w lasach przysuskich. W następnych dniach w lasach niekłańskich.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Obsadę personalną podano za: W. Borzobohaty; „Jodła”: Okręg Radomsko – Kielecki ZWZ-AK ... s??
  2. a b Piotr Sierant, „2 Pułk Piechoty Legionów Armii Krajowej”], Warszawa 1996, Oficyna Wydawnicza Volumen Wydawnictwo BELLONA, str 122.
  3. Bogusław Szwedo, Kawalerowie Orderu Virtuti Militari Ziemi Sandomierskiej, Tom 1, Sandomierz 2001, s??

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]