Michał Romanow (1878–1918)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Michał II Romanow)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Michał Romanow
Michał II

Wielki książę
Cesarz i Samodzierżca Wszechrusi[a]
ilustracja
Michał II Aleksandrowicz Romanow
Cesarz Rosji
(de iure)[a]
Okres panowania od 15 marca 1917
do 16 marca 1917
Poprzednik Mikołaj II
Następca urząd zniesiony
Gieorgij Lwow jako premier Rządu Tymczasowego
Dane biograficzne
Dynastia Romanowowie
Data i miejsce urodzenia 22 listopada 1878
Sankt Petersburg
Data i miejsce śmierci 13 czerwca 1918
koło Permu
Ojciec Aleksander III Romanow
Matka Maria Fiodorowna

Michał Aleksandrowicz Romanow, ros. Михаил Александрович (ur. 22 listopada?/4 grudnia 1878, zm. 13 czerwca 1918) – wielki książę Rosji, czwarty syn cesarza Aleksandra III i Marii Fiodorowny (Dagmary Duńskiej – córki Chrystiana IX), w latach 1899-1904 cesarzewicz – następca tronu rosyjskiego, ewentualnie cesarz Rosji jako Michał II.

Akt abdykacji Mikołaja II na rzecz Michała II

Ostatni cesarz Rosji[edytuj]

Był teoretycznie ostatnim cesarzem Rosji[1][2], acz uznanie go za rzeczywistego cesarza bywa dyskutowane.

2 marca?/15 marca 1917 Michał przyjął telegram od starszego brata Mikołaja II, który tytułował go cesarzem wszechrosyjskim Michałem II. Jak się bowiem okazało, Mikołaj II zrezygnował z tronu w imieniu własnym i swojego syna Aleksego, otwierając Michałowi drogę do tronu i błogosławiąc go na jego wstąpienie na tron Cesarstwa Rosyjskiego. Panowanie Michała II trwało jednak zaledwie jedną noc, gdyż wskutek ciężkiej sytuacji w kraju, po naradzie, już następnego dnia odmówił przyjęcia tronu i oświadczył, że przyjmie koronę tylko wtedy, gdy przekaże mu ją Konstytuanta.

Do tego czasu przekazał władzę na rzecz Rządu Tymczasowego z księciem Gieorgijem Lwowem na czele[3] i akt ten podpisał posługując się tytułem wielkiego księcia. Tak więc opinie, czy należy zaliczać go do cesarzy rosyjskich, są podzielone: nie został koronowany, formalnie odmówił przyjęcia tronu, nie posługiwał się tytułem cesarskim, ani też nie sprawował rzeczywistej władzy. Z drugiej strony, to na jego rzecz abdykował Mikołaj II i to on wydał ostatni akt o znaczeniu państwowym sygnowany przez dom Romanowów. Dopiero jego abdykacja ostatecznie położyła kres rosyjskiej monarchii, po tym jak Rząd Tymczasowy rozwiązał Dumę Państwową, przekształcając kraj praktycznie w republikę.

Oświadczenie Michała Aleksandrowicza o rezygnacji z tronu Rosji

Wkrótce po abdykacji został aresztowany i w lutym 1918 roku wywieziony z Gatczyny do Permu. Tam 13 czerwca 1918 roku został rozstrzelany przez czekistów; ciało spalono zacierając ślad po zbrodni. Na zachód udało się uciec małżonce Michała. Hrabina wraz z dzieckiem, urodzonym w 1910 roku Jurijem Brassowem, przedostała się do Francji, gdzie w latach 20. utrzymywała się z prowadzonej pracowni krawieckiej. Syn zginął w 1931 roku w wypadku samochodowym.

Życie prywatne[edytuj]

Był ulubionym synem cesarza Aleksandra III, ze względu na swoje poczucie humoru. W 1912 zawarł potajemnie w Wiedniu małżeństwo z rozwódką Natalią Szeremietjewską (1880-1952), w wyniku czego jego brat cesarz Mikołaj II zakazał mu powrotu na dwór; odebrane mu zostało również prawo regencji nad małoletnim następcą tronu. Przebaczenie uzyskał dopiero w 1914. Z żoną doczekał się syna, urodzonego przed ich ślubem, hrabiego Jurija Brassowa.

Genealogia[edytuj]

Prapradziadkowie

cesarz Rosji
Paweł I Romanow
(1754-1801)
∞ 1776
Maria Fiodorowna1)
(1759-1828)

król Prus
Fryderyk Wilhelm III
Hohenzollern

(1770-1840)
∞ 1793
Luiza
Mecklemburg-Strelitz

(1776-1810)

wielki książę Hesji
Ludwik I Heski
(1753-1830)
∞ 1777
Luiza Henryka Heska
(1761–1829)

Karol Ludwik
Badeński

(1755-1801)
∞ 1774
Amalia Fryderyka Heska
(1754-1832)

Fryderyk Karol
Schleswig-Holstein-Sonderburg-Beck
(1757-1816)
∞1780
Fryderyka Amalia Schlieben
(1757-1827)

landgraf
Karol
Hessen-Kassel

(1744-1836)
∞1766
Luiza Oldenburg
(1750-1831)

Fryderyk
Hessen-Kassel
(1747-1837)
∞1786
Karolina
Nassau-Usingen
(1762-1823)

książę
Fryderyk Oldenburg
(1753-1805)
∞1774
Zofia
Mecklenburg-Schwerin

(1758-1794)

Pradziadkowie

cesarz Rosji
Mikołaj I Romanow
(1796-1855)
∞ 1817
Aleksandra Fiodorowna2)
(1798-1860)

wielki książę Hesji
Ludwik II Heski
(1777–1848)
∞ 1804
Wilhelmina Badeńska
(1788-1836)

książę
Fryderyk Wilhelm
Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg

(1785-1831)
∞1810
Luiza Karolina Hessen-Kassel
(1789-1867)

landgraf
Wilhelm Heski
(1787-1867)
∞1810
Luiza Charlotta Oldenburg
(1789-1864)

Dziadkowie

cesarz Rosji
Aleksander II Romanow
(1818-1881)
∞ 1841
Maria Aleksandrowna3)
(1824-1880)

Król Danii
Chrystian IX Glücksburg
(1818-1906)
∞1842
Luiza Hessen-Kassel
(1817-1898)

Rodzice

cesarz Rosji Aleksander III Romanow (1845 – 1894)
∞ 1866
Maria Fiodorowna4) (1847-1928)

Michał Aleksandrowicz Romanow
(ur. 22 listopada 1878, zm. 13 czerwca 1918)
wielki książę

  1. właściwie: Zofia Dorota Wirtemberska.
  2. właściwie: Fryderyka Luisa Charlotta Wilhelmina Hohenzollern.
  3. właściwie: Maksymiliana Wilhelmina Maria Hessen-Darmstadt.
  4. właściwie: Maria Zofia Fryderyka Dagmara.

Uwagi

  1. a b Odmówił przyjęcia tytułu.

Przypisy

  1. Staffan Skott – „Romanowowie wczoraj i dziś”, s. 62 – 68, POLCZEK Warszawa 1994, ISBN 83-85272-27-5.
  2. Gudrun Ziegler – „Tajemnice rodu Romanowów”, s. 282, Świat Książki, Warszawa 2000, ISBN 83-7227-440-1 Nr 2437.
  3. Historia najnowsza (wiek XIX i XX), Warszawa: Kultura i wiedza, 1934, s. 374-375.

Bibliografia[edytuj]

  • Jurij Buranow, Władimir Chrustalow, Zagłada dynastii Romanowów: 1917-1919, Wyd. Bellona 1995.
  • Pierre Gilliard, Tragiczny los cara Mikołaja II i jego rodziny, Wyd. Rój 1990.
  • Łarysa Jermiłowa, Ostatni car, Wyd. Muza, Warszawa 2007.
  • Janusz Kutta, Pamiętnik Mikołaja II, De Facto 2006.
  • Władysław A. Serczyk, Poczet władców Rosji (Romanowowie), Londyn 1992.
  • Andrzej Andrusiewicz, Carowe i cesarze Rosji, Warszawa 2001.
  • Gudrun Ziegler, Tajemnice rodu Romanowów, Warszawa 2000.