Walentyn (papież)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Walentyn
Valentinus
Papież
Biskup Rzymu
Ilustracja
Kraj działania

Państwo Kościelne

Data i miejsce urodzenia

brak danych
Rzym

Data i miejsce śmierci

wrzesień/październik 827
Rzym

Miejsce pochówku

bazylika św. Piotra

Papież
Okres sprawowania

sierpień 827 – wrzesień 827

Wyznanie

chrześcijaństwo

Kościół

rzymskokatolicki

Pontyfikat

sierpień 827

Walentyn (ur. w Rzymie, zm. wrzesień/październik 827) – 100. papież w sierpniu i wrześniu 827 roku.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był rzymianinem ze znaczącego w Państwie Kościelnym rodu, synem Leoncjusza z Via Lata[1]. O jego życiu zachowały się szczątkowe informacje. Służbie kościelnej poświęcił się we wczesnej młodości, ale święceń kapłańskich udzielił mu dopiero papież Paschalis I (817-824), który uczynił go też swoim współpracownikiem i mianował archidiakonem[2].

Walentyn zachował wpływy również w okresie pontyfikatu papieża Eugeniusza II (824-827), a po jego śmierci (27 sierpnia) został jednogłośnie wybrany jeszcze w sierpniu przez kler, możnych i lud Rzymu papieżem[1]. Był to pierwszy wybór dokonany według wprowadzonej przez cesarza Lotara I (11 listopada 824), w porozumieniu z Eugeniuszem II, tzw. konstytucji rzymskiej (Constitutio Romana) dopuszczającej laikat do wyboru papieża oraz ugruntowującej zależność papiestwa od Karolingów[1].

Według Liber Pontificalis zmarł po 40-dniowym pontyfikacie (niektóre źródła stwierdzają, że krótszym niż miesiąc[3]) we wrześniu lub w początkach października 827[1]. Żywoty papieży zwyczajowo opisują jego pobożność i inne cnoty natomiast nie zachowały się żadne informacje dotyczące jego działalności jako papieża[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 144. ISBN 83-06-02633-0.
  2. Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 52. ISBN 83-7006-437-X.
  3. Roczniki przypisywane Einhardowi.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]