Paschalis I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Paschalis I
Paschalis
Paschalis Massimi, filius Bononi
Święty Kościoła katolickiego
Papież
Paschalis I
Data i miejsce urodzenia brak danych
Rzym
Data i miejsce śmierci 11 lutego 824
Rzym
Wyznanie chrześcijaństwo
Kościół rzymskokatolicki
Pontyfikat 25 stycznia 817
Święty
Paschalis
Wspomnienie 14 maja

Paschalis I (ur. w Rzymie, zm. 11 lutego 824[1]) – święty Kościoła katolickiego, papież w okresie od 25 stycznia 817 do 11 lutego 824[2].

Życiorys[edytuj]

Urodził się w Rzymie, wychował się na Lateranie; święcenia przyjął z rąk Leona III[1]. Paschalis był opatem klasztoru św. Szczepana[2].

Skłaniał się ku polityce niezależnej od cesarstwa. W 823 r. udzielił sakry cesarskiej synowi Ludwika Pobożnego, Lotarowi[2]. Współpracował z cesarzem Ludwikiem i gdy ten przysłał do papieża biskupa Ebbona z Reims, Paschalis mianował go legatem papieskim dla obszarów północnych[1]. Był zwolennikiem rządów twardej ręki. Na żądanie cesarza Ludwika, papieża zmuszono do złożenia przysięgi na Ewangelię przed synodem[1].

Za czasów jego pontyfikatu, na wschodzie nastąpiło odrodzenie ikonoklazmu[1]. Do papieża zwrócił się obrońca kultu obrazów Teodor Studyta; Paschalis zaprotestował, lecz nieskutecznie[1].

Paschalis został po śmierci uznany za świętego. Jego wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 14 maja[3].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy[edytuj]

  1. a b c d e f John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 141-142. ISBN 83-06-02633-0.
  2. a b c Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 51. ISBN 83-7006-437-X.
  3. Poczet papieży Michał Gryczyński

Bibliografia[edytuj]