Paweł I (papież)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Paweł I
Paulus
Papież
Paweł I
Data i miejsce urodzenia brak danych
Rzym
Data i miejsce śmierci 28 czerwca 767
Rzym
Papież
Okres sprawowania 757 – 767
Wyznanie chrześcijaństwo
Kościół rzymskokatolicki
Pontyfikat 29 maja 757
Święty
Paweł
Ilustracja
Czczony przez Kościół katolicki
Wspomnienie 28 czerwca

Paweł I (ur. w Rzymie, zm. 28 czerwca 767[1]) – święty Kościoła katolickiego, papież w okresie od 29 maja 757 do 28 czerwca 767[2].

Życiorys[edytuj]

Urodził się jako Rzymianin, syn Konstantyna z rodziny zamieszkującej rejon S. Maria in Via Lata (Via del Corso)[3][4] Późniejsza tradycja przypisała mu przynależność do rodu Orsini[2], co jednak jest wątpliwe z uwagi na brak potwierdzenia w źródłach współczesnych[5][6]. Później był diakonem w Rzymie często zatrudnianym przez swojego starszego brata, papieża Stefana II[2] w negocjacjach z królami Lombardii. Na papieskim dworze swego brata odgrywał dużą rolę i miał udział w utworzenie Państwa Kościelnego przez króla Franków Pepina III[1].

Po śmierci Stefana został wybrany jego następcą[2]. Jego pontyfikat był zdominowany przez stosunki z władcami frankijskimi i królami Lombardii oraz Cesarstwem Bizantyjskim. Zapisał się w historii jako ten, któremu udało się powiększyć państwo papieskie. O swojej elekcji powiadomił monarchę Franków używając formuły, którą wcześniej przesyłano po wyborze egzarsze Rawenny namiestnikowi cesarza bizantyjskiego[1]. Wbrew obietnicy, nowy król Longobardów, Dezyderiusz odmówił zwrotu ziem Państwu Kościelnemu, a także najechał na nie w 758 roku i podbił księstwa Spoleto i Benewent[1]. Zaniepokojony Paweł poprosił o pomoc Pepina, który jednak był zaabsorbowany zapobieżeniem powstania koalicji bizantyńsko-longobardzkiej[1].

Podczas swego pontyfikatu kontynuował politykę brata. Jako pierwszy papież wręczył królowi Franków miecz symbolizujący świeckie ramię kościoła. Kolegium doradcze Pawła I stanowili biskupi podmiejskich parafii. Potępienie przez Konstantyna V kultu obrazów i figurek papież zmusiło go znowu do szukania poparcia u Pepina III[1]. W bazylice św. Piotra zbudował nową kaplicę w której umieszczono relikwie św. Petroneli. On też nakazał rozmieszczać w rzymskich kościołach relikwie wydobyte z katakumb.

Zmarł w bazylice św. Pawła gdzie schronił się przed upałami i tam został pochowany[2]. Po 3 miesiącach jego ciało przeniesiono do Bazyliki św. Piotra[2].

Jego wspomnienie liturgiczne przypada w dzienną rocznicę śmierci[1].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy[edytuj]

  1. a b c d e f g John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 132-133. ISBN 83-06-02633-0.
  2. a b c d e f Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 47-48. ISBN 83-7006-437-X.
  3. PAOLO I (wł.). Enciclopedia dei Papi (2000). [dostęp 2012-10-21].
  4. PAOLO (?-767) (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2012-10-21].
  5. ORSINI (wł.). Enciclopedia dell' Arte Medievale (1997). [dostęp 2012-10-21].
  6. Orsini (ang.). Catholic Encyclopedia. [dostęp 2012-10-21].

Bibliografia[edytuj]

  • Hubert Kaczmarski: Poczet Papieży: Biskupi Rzymu od św. Piotra do Jana Pawła II. Warszawa: Novum, 1986, s. 195.
  • Michał Kozłowski, Papież Paweł I (757–767)
  • Pope Paul I (ang.). Catholic Encyclopedia. [dostęp 2012-10-14].