Benedykt VI

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Benedykt VI
Benedictus Sextus
Papież
Biskup Rzymu
Ilustracja
Kraj działania  Państwo Kościelne
Data śmierci lipiec 974
Miejsce pochówku Bazylika św. Piotra
Papież
Okres sprawowania 973-974
Wyznanie chrześcijaństwo
Kościół rzymskokatolicki
Kreacja kardynalska brak danych
Kościół tytularny S. Teodoro
Pontyfikat 19 stycznia 973

Benedykt VI (łac. Benedictus VI, ur. w Rzymie, zm. w lipcu 974) – papież w okresie od 19 stycznia 973 do lipca 974[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem rzymskiego mnicha Hildebranda; przed wyborem na papieża był kardynałem–diakonem kościoła od św. Teodora[1]. Został papieżem dzięki poparciu cesarza Ottona I Wielkiego (zm. 973) oraz stronnictwa reformatorskiego[1]. Dokładna data i okoliczności wyboru Benedykta nie są znane, jednak najprawdopodobniej wybrany został we wrześniu lub październiku 972; konsekracja odbyła się 19 stycznia 973 (zwłoka wynikała z przymusu uzyskania zgody cesarza)[1]. Jako papież potwierdził wiele przywilejów kościołów metropolitalnych.

Po śmierci cesarza Ottona I stronnictwo antycesarskie w Rzymie pod przewodnictwem konsula rzymskiego Krescencjusza I (głowy klanu Krescencjuszy) wszczęło bunt przeciwko papieżowi[1]. Uwięziono go w Zamku św. Anioła[2] i uznano za zdetronizowanego, a na Stolicę Piotrową wybrano kardynała-diakona Franco, który przyjął imię Bonifacego VII[1]. Obalony papież został zamordowany w więzieniu[2] i pochowany w bazylice św. Piotra.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

  • Donus II - domniemany papież wybrany w 973

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 182-183. ISBN 83-06-02633-0.
  2. a b Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 64. ISBN 83-7006-437-X.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]