Soter (papież)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Soter
Soterius
Papież
Biskup Rzymu
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia brak danych
Fondi, Kampania
Data i miejsce śmierci ok. 174
Rzym
Miejsce pochówku bazylika św. Piotra
Papież
Okres sprawowania ok. 166–175
Wyznanie chrześcijaństwo
Kościół rzymskokatolicki
Pontyfikat ok. 166
Święty
Ilustracja
Czczony przez Kościół katolicki
Wspomnienie 22 kwietnia

Soter (łac. Soterius; ur. w Fundi, zm. ok. 174 w Rzymie) – święty Kościoła katolickiego, 12. papież w latach ok. 166–174[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Soter był synem Konkordiusza. Wg Liber Pontificalis pochodził z Kampanii (Włochy)[2]. Zwany jest również Papieżem Miłości. Za pontyfikatu Sotera ponownie wybuchł spór między Kościołem wschodnim a zachodnim o datę świąt Wielkanocy. Za jego też pontyfikatu spór załagodzono, ostatecznie ustalając formę jej świętowania i datę na pierwszą niedzielę po 14 dniu miesiąca nisan[2]. Ogłosił, że małżeństwo jest ważne tylko jako sakrament, pobłogosławione przez duchownego. Zabronił okadzania ołtarza i dotykania obrusów mnichom, którzy nie są kapłanami. Jest autorem listów do wiernych w Koryncie, które zawierają rady i słowa pociechy[2].

Za czasów papieża Sotera miały miejsce prześladowania przez cesarza Marka Aureliusza. Według tradycji zmarł śmiercią męczeńską, jednak nie ma na to żadnych dowodów[3]. Zmarł w Rzymie, ale nie wiadomo, gdzie został pochowany[4].

Jego święto obchodzone jest 22 kwietnia[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 16. ISBN 83-7006-437-X.
  2. a b c John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 23-24. ISBN 83-06-02633-0.
  3. a b Soter, papież (pol.). DEON. [dostęp 2012-06-05].
  4. Poczet papieży Michał Gryczyński

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]