Marceli I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marceli I
Marcellus
Papież
Biskup Rzymu
Marceli I
Data i miejsce śmierci 16 stycznia 309
Rzym
Wyznanie chrześcijaństwo
Kościół rzymskokatolicki
Pontyfikat 27 maja 308
Święty
Marceli I
męczennik[1]
Ilustracja
Czczony przez Kościół katolicki
Wspomnienie 16 stycznia

Marceli I (zm. 16 stycznia 309 w Rzymie) – święty Kościoła katolickiego, papież w okresie od 27 maja 308 do 16 stycznia 309[2].

Życiorys[edytuj]

Po śmierci św. Marcelina przez trzy lata – ze względu na prześladowania – nie można było wybrać biskupa Rzymu[2]. Gdy prześladowania zelżały, za panowania cesarza Maksencjusza, wybrano Marcelego[3]. Zajmował się głównie reorganizacją Kościoła, był autorem systemu opieki nad cmentarzami. Podzielił Kościół rzymski na 25 parafii, którymi rządzili prezbiterzy[3]. W 309 został on jednak wygnany przez cesarza Maksencjusza, gdyż papież nakładał bardzo surowe pokuty na apostatów pragnących powrócić do Kościoła i powodowało to niepokoje[3]. W tym samym roku następca świętego Piotra zmarł, a jego miejsce zajął Euzebiusz.

Legenda w „Passio Marceli” podaje, że cesarz zamienił kościół papieża w stajnie poczty cesarskiej, a Marceli był tam stajennym.

Jego szczątki doczesne sprowadzono do Rzymu i pochowano na cmentarzu S. Priscilla przy Via Salaria[2].

Kult[edytuj]

Jego święto przypada na 16 stycznia.

Ikonografia[edytuj]

W ikonografii święty przedstawiany przedstawiany jest w stroju papieskim. Jego atrybutami są: dyscyplina, konie przy żłobie, osioł.

Patronat[edytuj]

Jest patronem Raciborza oraz stajennych i masztalerzy[1].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy[edytuj]

  1. a b Święty Marceli I, papież i męczennik (pol.). brewiarz.pl. [dostęp 2017-09-29].
  2. a b c Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 22. ISBN 83-7006-437-X.
  3. a b c John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 42-43. ISBN 83-06-02633-0.

Bibliografia[edytuj]