Poncjan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Poncjan
Pontianus
Papież
Biskup Rzymu
Poncjan
Miejsce urodzenia Rzym
Data i miejsce śmierci 235
Sardynia
Wyznanie chrześcijaństwo
Kościół rzymskokatolicki
Pontyfikat 21 lipca 230
Święty
Poncjan
Święty Kościoła katolickiego
Ilustracja
Miejsce urodzenia Rzym
Miejsce śmierci Tavalora
Czczony przez Kościół katolicki
Wspomnienie 13 sierpnia

Poncjan (ur. w Rzymie, zm. w 235) – święty Kościoła katolickiego, papież w okresie od 21 lipca 230 do 28 września 235[1].

Życiorys[edytuj]

Urodził się w Rzymie. Był prawdopodobnie synem Kalpurniusza[2].

Podczas jego pontyfikatu zakończona została schizma Hipolita. Za czasów panowania cesarza Aleksandra Sewera Kościół pod przewodnictwem Poncjana był wolny od prześladowań[2]. Poncjan z innymi przywódcami Kościoła oraz Hipolitem zostali wygnani przez następnego cesarza Maksymina Traka na Sardynię[2]. Tam zrezygnował z funkcji, jako pierwszy następca św. Piotra, 25 lub 28 września 235[3]. Nie wiadomo jak długo pozostał na wygnaniu, ale według "Liber Pontificalis" zmarł na skutek nieludzkiego traktowania w sardyńskich kopalniach na wyspie Tavolara[2]. Jego szczątki zostały przeniesione do Rzymu przez papieża Fabiana i złożone w katakumbach św. Kaliksta.

Przewodniczył synodowi potwierdzającemu ekskomunikę Orygenesa ogłoszoną przez synody, które odbyły się w latach 230 i 231 w Aleksandrii[2].

Zapoczątkował śpiewanie psalmów i recytacje.

Jego święto przypadało 19 listopada, lecz teraz przypada na 13 sierpnia, razem ze św. Hipolitem[1].

W tym samym czasie antypapieżem był św. Hipolit.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy[edytuj]

  1. a b Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 18. ISBN 83-7006-437-X.
  2. a b c d e John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 29-30. ISBN 83-06-02633-0.
  3. Watykan. Historia Papiestwa od św. Piotra do Benedykta XVI, Święty Poncjan, 2005, s. 18.

Bibliografia[edytuj]