Jakub z Sienna

	Jakub z Sienna
	prymas Polski i Litwy
Kraj działania	Polska
Data i miejsce urodzenia	1413; Sienno
Data i miejsce śmierci	4 października 1480; Łowicz
	arcybiskup gnieźnieński
Okres sprawowania	1473 - 1480
Wyznanie	katolickie
Kościół	rzymskokatolicki
Nominacja biskupia	24 listopada 1460
Sakra biskupia	31 maja 1461

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Jakub z Sienna herbu Dębno (ur. 1413 w Siennie, zm. 4 października 1480 w Łowiczu) – biskup krakowski w latach 1461-1463, biskup włocławski od 1464, następnie arcybiskup gnieźnieński i prymas Polski od 1474.

Syn Dobiesława na Oleśnicy herbu Dębno (zm. 1440) wojewody sandomierskiego i Katarzyny Oleśnickiej, córki Dymitra z Goraja. Bratanek kardynała Zbigniewa Oleśnickiego.

Braćmi jego byli;

Jan z Sienna i Oleska (2. poł. XV w.) kasztelan lwowski
Dymitr z Sienna (zm. 1465) kanonik krakowski
Mikołaj z Sienna (zm. 1484) archidiakon sandomierski
Paweł z Sienna (ok. 1410-1444) sekretarz królewski
Andrzej Sienieński (zm. 1494) podkomorzy sandomierski

Studiował prawo i teologię w Rzymie. Od 1435 był kanonikiem krakowskim, pełnił funkcję sekretarza króla Władysława Warneńczyka, następnie króla Kazimierza Jagiellończyka. Wysyłany w misjach dyplomatycznych w 1442 na Węgry, a w 1448 do Rzymu. Po śmierci kardynała Zbigniewa Oleśnickiego w 1455 wybrany został administratorem diecezji krakowskiej. W 1459 reprezentował króla na kongresie w Mantui gdzie omawiano kwestię zorganizowania ewentualnej krucjaty antytureckiej. 24 listopada 1460 papież Pius II mianował Jakuba z Sienna biskupem krakowskim, za nowym biskupem opowiedziała się kapituła krakowska. Niestety król miał inne plany i żądał mianowania biskupem krakowskim Jana Gruszczyńskiego. Nowy biskup przyjął sakrę 31 maja 1461 na zamku w Pińczowie. Konflikt z królem narastał papież Pius II bullą z 2 czerwca 1461 groził klątwą w razie nieuznawania biskupa Jakuba, z kolei król skazał go na banicję. Ostatecznie papież Pius II 16 stycznia 1462 odebrał zarząd diecezji krakowskiej Jakubowi z Sienna, a cały konflikt na miejscu w Polsce miał rozstrzygnąć legat papieski Hieronim Lando arcybiskup Krety. W styczniu 1463 na sejmie w Piotrkowie Trybunalskim Jakub ukorzył się przed królem i zrzekł się biskupstwa krakowskiego. Od papieża Piusa II Jakub otrzymał wysokie odszkodowanie, a z woli króla w marcu 1465 otrzymał biskupstwo włocławskie. W tym samym roku reprezentował króla podczas rozmów z zakonem krzyżackim w Toruniu kończących wojnę trzynastoletnią. We Włocławku i w Gnieźnie ufundował dębowe stalle oraz bogate sprzęty liturgiczne. Część swojego księgozbioru zapisał w testamencie Akademii Krakowskiej. Pochowany został w katedrze gnieźnieńskiej.