Jakub z Sienna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jakub z Sienna
prymas Polski i Litwy
Jakub z Sienna
Herb Jakub z Sienna
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 1413
Sienno
Data i miejsce śmierci 4 października 1480
Łowicz
arcybiskup gnieźnieński, Prymas Polski
Okres sprawowania 1473 - 1480
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Nominacja biskupia 24 listopada 1460
Sakra biskupia 31 maja 1461
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 31 maja 1461[1]
Konsekrator Jerzy
Współkonsekratorzy Johannes Fabri
Johann Erler

Jakub z Sienna herbu Dębno (ur. 1413 roku w Siennie, zm. 4 października 1480 roku w Łowiczu) – biskup krakowski w latach 1461-1463, biskup włocławski od 1464, następnie arcybiskup gnieźnieński i prymas Polski od 1474.

Syn Dobiesława na Oleśnicy herbu Dębno (zm. 1440) wojewody sandomierskiego i Katarzyny Oleśnickiej, córki Dymitra z Goraja. Bratanek kardynała Zbigniewa Oleśnickiego.

Braćmi jego byli;

Studiował prawo i teologię w Rzymie. Od 1435 był kanonikiem krakowskim, pełnił funkcję sekretarza króla Władysława Warneńczyka, następnie króla Kazimierza Jagiellończyka. Wysyłany w misjach dyplomatycznych w 1442 na Węgry, a w 1448 do Rzymu. Po śmierci kardynała Zbigniewa Oleśnickiego w 1455 wybrany został administratorem diecezji krakowskiej. W 1459 reprezentował króla na kongresie w Mantui gdzie omawiano kwestię zorganizowania ewentualnej krucjaty antytureckiej. 24 listopada 1460 papież Pius II mianował Jakuba z Sienna biskupem krakowskim, za nowym biskupem opowiedziała się kapituła krakowska. Niestety król miał inne plany i żądał mianowania biskupem krakowskim Jana Gruszczyńskiego. Nowy biskup przyjął sakrę 31 maja 1461 na zamku w Pińczowie. Konflikt z królem narastał papież Pius II bullą z 2 czerwca 1461 groził klątwą w razie nieuznawania biskupa Jakuba, z kolei król skazał go na banicję. Ostatecznie papież Pius II 16 stycznia 1462 roku odebrał zarząd diecezji krakowskiej Jakubowi z Sienna, a cały konflikt na miejscu w Polsce miał rozstrzygnąć legat papieski Hieronim Lando arcybiskup Krety. W styczniu 1463 na sejmie w Piotrkowie Trybunalskim Jakub ukorzył się przed królem i zrzekł się biskupstwa krakowskiego. Od papieża Piusa II Jakub otrzymał wysokie odszkodowanie, a z woli króla w marcu 1465 otrzymał biskupstwo włocławskie. W tym samym roku reprezentował króla podczas rozmów z zakonem krzyżackim w Toruniu kończących wojnę trzynastoletnią. Był sygnatariuszem aktu pokoju toruńskiego 1466 roku[2]. We Włocławku i w Gnieźnie ufundował dębowe stalle oraz bogate sprzęty liturgiczne. Część swojego księgozbioru zapisał w testamencie Akademii Krakowskiej. Pochowany został w katedrze gnieźnieńskiej. Ufundował krzyż na belce tęczowej katedry, istniejący do dnia dzisiejszego.

Przypisy

  1. David M. Cheney: Archbishop Jakub Sienienski (z Sienna) † (ang.). www.catholic-hierarchy.org. [dostęp 2013-06-27].
  2. Volumina Legum, t. I, Petersburg 1859, s. 101.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Marceli Kosman: Między ołtarzem a tronem : poczet prymasów Polski. Poznań: Oficyna Wydawnicza G & P, 2000. ISBN 83-7272-017-7.

  • Antoni Gąsiorowski, Jerzy Topolski [red.]: Wielkopolski Słownik Biograficzny. Warszawa-Poznań: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1981, s. 276-277. ISBN 83-01-02722-3.


Poprzednik
Tomasz Strzępiński
Książę siewierski
1461-1463
Następca
Jan Gruszczyński