Formuła 1 Sezon 1965

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sezon 1965 Mistrzostw Świata Formuły 1
Jim Clark z mechanikiem na padoku na Nürburgringu w 1965 roku
Jim Clark z mechanikiem na padoku na Nürburgringu w 1965 roku
Inauguracja 1 stycznia
Zakończenie 24 października
Liczba wyścigów 10
Mistrzowie
Kierowcy Jim Clark
Konstruktorzy Lotus
Poprzedni sezonNastępny sezon
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Formuła 1 Sezon 1965 był 16. sezonem organizowanych przez FIA wyścigów. Rozpoczął się 1 stycznia 1965, i zakończył 24 października po dziesięciu wyścigach.

Podsumowanie Sezonu[edytuj | edytuj kod]

Drugi tytuł mistrzowski zdobył Jim Clark dzięki sześciu zwycięstwom. Nie wystartował tylko w Monako z powodu startu w Indianapolis 500. Debiutujący Jackie Stewart ukończył sezon na trzecim miejscu, a Richie Ginther odniósł swoje jedyne oraz pierwsze Hondy zwycięstwo grand prix.

Przegląd sezonu[edytuj | edytuj kod]

Rnd Wyścig Data Lokacja Zwycięzca Konstruktor
1 Związek Południowej Afryki Grand Prix RPA 1 stycznia Prince George Wielka Brytania Jim Clark Wielka Brytania Lotus-Climax
2 Monako Grand Prix Monako 30 maja Monaco Wielka Brytania Graham Hill Wielka Brytania BRM
3 Belgia Grand Prix Belgii 13 czerwca Spa-Francorchamps Wielka Brytania Jim Clark Wielka Brytania Lotus-Climax
4 Francja Grand Prix Francji 27 czerwca Charade Wielka Brytania Jim Clark Wielka Brytania Lotus-Climax
5 Wielka Brytania Grand Prix Wielkiej Brytanii 10 lipca Silverstone Wielka Brytania Jim Clark Wielka Brytania Lotus-Climax
6 Holandia Grand Prix Holandii 18 lipca Zandvoort Wielka Brytania Jim Clark Wielka Brytania Lotus-Climax
7 Niemcy Grand Prix Niemiec 1 sierpnia Nürburgring Wielka Brytania Jim Clark Wielka Brytania Lotus-Climax
8 Włochy Grand Prix Włoch 12 września Monza Wielka Brytania Jackie Stewart Wielka Brytania BRM
9 Stany Zjednoczone Grand Prix USA 3 października Watkins Glen Wielka Brytania Graham Hill Wielka Brytania BRM
10 Meksyk Grand Prix Meksyku 24 października Hermanos Rodríguez Stany Zjednoczone Richie Ginther Japonia Honda

Klasyfikacja końcowa konstruktorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Konstruktor Punktów
1 Wielka Brytania Lotus-Climax 54 (58)
2 Wielka Brytania BRM 45 (61)
3 Wielka Brytania Brabham-Climax 27 (31)
4 Włochy Ferrari 26 (27)
5 Wielka Brytania Cooper-Climax 14
6 Japonia Honda 11
7 Wielka Brytania Brabham-BRM 5
8 Wielka Brytania Lotus-BRM 2
9 Związek Południowej Afryki LDS-Alfa Romeo 0
10 Związek Południowej Afryki LDS-Climax 0
11 Wielka Brytania Cooper-Ford 0
12 Włochy Alfa Romeo 0
13 Wielka Brytania Brabham-Ford 0
14 Wielka Brytania Lotus-Ford 0

1965 Klasyfikacja końcowa kierowców[edytuj | edytuj kod]

Pos. Kierowca RPA
Związek Południowej Afryki
MCO
Monako
BEL
Belgia
FRA
Francja
GBR
Wielka Brytania
NED
Holandia
GER
Niemcy
ITA
Włochy
USA
Stany Zjednoczone
MEX
Meksyk
Pkt.
1 Wielka Brytania Jim Clark 1 1 1 1 1 1 10 NS NS 54
2 Wielka Brytania Graham Hill 3 1 5 5 2 4 2 2 1 NS 40 (47)
3 Wielka Brytania Jackie Stewart 6 3 2 2 5 2 NS 1 NS NS 33 (34)
4 Stany Zjednoczone Dan Gurney NS 10 NS 6 3 3 3 2 2 25
5 Wielka Brytania John Surtees 2 4 NS 3 3 7 NS NS 17
6 Włochy Lorenzo Bandini 15 2 9 8 NS 9 6 4 4 8 13
7 Stany Zjednoczone Richie Ginther NS 6 NS NS 6 14 7 1 11
8 Wielka Brytania Mike Spence 4 7 7 4 8 NS 11 NS 3 10
9 Nowa Zelandia Bruce McLaren 5 5 3 NS 10 NS NS 5 NS NS 10
10 Australia Jack Brabham 8 NS 4 NW 5 3 NS 9
11 Nowa Zelandia Denny Hulme 8 4 NS 5 NS NS 5
12 Szwajcaria Jo Siffert 7 6 8 6 9 13 NS NS 11 4 5
13 Austria Jochen Rindt NS DK 11 NS 14 NS 4 8 6 NS 4
14 Meksyk Pedro Rodríguez 5 7 2
15 Stany Zjednoczone Ronnie Bucknum NS NS NS NS 13 5 2
16 Wielka Brytania Richard Attwood NS 14 13 12 NS 6 10 6 2
17 Szwecja Jo Bonnier NS 7 NS NS 7 NS 7 7 8 NS 0
18 Australia Frank Gardner 12 NS NS 8 11 NS NS 0
19 Stany Zjednoczone Masten Gregory NS 12 8 NS 0
20 Wielka Brytania Bob Anderson NC 9 NW 9 NS NS NW 0
21 Wielka Brytania Innes Ireland 13 NS NS 10 9 NS 0
22 Australia Paul Hawkins 9 10 NS 0
23 Stany Zjednoczone Bob Bondurant 9 NS 0
24 Związek Południowej Afryki Peter de Klerk 10 0
25 Związek Południowej Afryki Tony Maggs 11 0
26 Wielka Brytania Ian Raby 11 DK 0
27 Meksyk Moisés Solana 12 NS 0
28 Belgia Lucien Bianchi 12 0
29 Włochy Nino Vaccarella 12 0
30 Rodezja Południowa Sam Tingle 13 0
31 Włochy Roberto Bussinello DK 13 0
32 Wielka Brytania David Prophet 14 0
Nowa Zelandia Chris Amon NS NW NS 0
Rodezja Południowa John Love NS 0
Wielka Brytania Mike Hailwood NS 0
Wielka Brytania John Rhodes NS 0
Niemcy Gerhard Mitter NS 0
Włochy Giancarlo Baghetti NS 0
Włochy Geki NS 0
Włochy Giorgio Bassi NS 0
Związek Południowej Afryki Trevor Blokdyk DK 0
Związek Południowej Afryki Doug Serrurier DK 0
Związek Południowej Afryki Neville Lederle DK 0
Związek Południowej Afryki Brausch Niemann DK 0
Związek Południowej Afryki Ernie Pieterse DK 0
Wielka Brytania Alan Rollinson DK 0
Wielka Brytania Brian Gubby DK 0
Związek Południowej Afryki Jackie Pretorius DNPQ 0
Rodezja Południowa Clive Puzey DNPQ 0
Związek Południowej Afryki Dave Charlton DNPQ 0
Pos. Kierowca RPA
Związek Południowej Afryki
MCO
Monako
BEL
Belgia
FRA
Francja
GBR
Wielka Brytania
NED
Holandia
GER
Niemcy
ITA
Włochy
USA
Stany Zjednoczone
MEX
Meksyk
Pts.

Wyniki wyścigów nie zaliczonych do mistrzostw[edytuj | edytuj kod]

Nazwa Wyścigu Tor Data Zwycięzca Konstruktor
Wielka Brytania I Wyścig Mistrzów Brands Hatch 13 marca Wielka Brytania Mike Spence Wielka Brytania Lotus-Climax
Włochy XIV Grand Prix Syrakuz Syrakuzy 4 kwietnia Wielka Brytania Jim Clark Wielka Brytania Lotus-Climax
Wielka Brytania I Glover Trophy Goodwood Circuit 19 kwietnia Wielka Brytania Jim Clark Wielka Brytania Lotus-Climax
Wielka Brytania XVII BRDC International Trophy Silverstone 2 maja Wielka Brytania Jackie Stewart Wielka Brytania BRM
Włochy IV Śródziemne Grand Prix Enna Pergusa 15 sierpnia Szwajcaria Jo Siffert Wielka Brytania Brabham-BRM