Formuła 1 Sezon 1967

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sezon 1967 Mistrzostw Świata Formuły 1
Inauguracja 2 stycznia
Zakończenie 22 października
Liczba wyścigów 11
Mistrzowie
Kierowcy Denny Hulme
Konstruktorzy Brabham
Poprzedni sezonNastępny sezon
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Sezon 1967 Formuły 1 był 18. sezonem organizowanych przez FIA wyścigów. Rozpoczął się 2 stycznia 1967 i zakończył 22 października po jedenastu wyścigach.

Podsumowanie sezonu[edytuj | edytuj kod]

Podczas Grand Prix Holandii Lotus ujawnił nowy silnika Forda Cosworth DFV, który okazał się jednym z najbardziej utytułowanych silników w historii motoryzacji – 155 zwycięstw w Grand Prix, Le Mans i Indianapolis. Chociaż Jim Clark wygrał cztery wyścigi, tytuł mistrzowski zdobył Denny Hulme.

Przegląd sezonu[edytuj | edytuj kod]

Rnd Wyścig Data Miejsce Zwycięzca Konstruktor
1 Związek Południowej Afryki Grand Prix RPA 2 stycznia Kyalami Meksyk Pedro Rodríguez Wielka Brytania Cooper-Maserati
2 Monako Grand Prix Monako 7 maja Monako Nowa Zelandia Denny Hulme Wielka Brytania Brabham-Repco
3 Holandia Grand Prix Holandii 4 czerwca Zandvoort Wielka Brytania Jim Clark Wielka Brytania Lotus-Ford
4 Belgia Grand Prix Belgii 18 czerwca Spa-Francorchamps Stany Zjednoczone Dan Gurney Stany Zjednoczone Eagle-Weslake
5 Francja Grand Prix Francji 2 lipca Le Mans Australia Jack Brabham Wielka Brytania Brabham-Repco
6 Wielka Brytania Grand Prix Wielkiej Brytanii 15 lipca Silverstone Wielka Brytania Jim Clark Wielka Brytania Lotus-Ford
7 Niemcy Grand Prix Niemiec 6 sierpnia Nürburgring Nowa Zelandia Denny Hulme Wielka Brytania Brabham-Repco
8 Kanada Grand Prix Kanady 27 sierpnia Mosport Park Australia Jack Brabham Wielka Brytania Brabham-Repco
9 Włochy Grand Prix Włoch 10 września Monza Wielka Brytania John Surtees Japonia Honda
10 Stany Zjednoczone Grand Prix USA 1 października Watkins Glen Wielka Brytania Jim Clark Wielka Brytania Lotus-Ford
11 Meksyk Grand Prix Meksyku 22 października Hermanos Rodríguez Wielka Brytania Jim Clark Wielka Brytania Lotus-Ford

1967 Klasyfikacja końcowa konstruktorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Konstruktor Punktów
1 Wielka Brytania Brabham-Repco 63 (67)
2 Wielka Brytania Lotus-Ford 44
3 Wielka Brytania Cooper-Maserati 28
4 Japonia Honda 20
5 Włochy Ferrari 20
6 Wielka Brytania BRM 17
7 Stany Zjednoczone Eagle-Weslake 13
8 Wielka Brytania Lotus-BRM 6
9 Wielka Brytania Cooper-Climax 6
10 Wielka Brytania McLaren-BRM 3
11 Wielka Brytania Brabham-Climax 2
12 Stany Zjednoczone Eagle-Climax 0
13 Wielka Brytania Lotus-Climax 0
14 Francja Matra-Ford 0
15 Wielka Brytania Cooper-ATS 0
16 Związek Południowej Afryki LDS-Climax 0

1967 Klasyfikacja końcowa kierowców[edytuj | edytuj kod]

Pos. Kierowca Związek Południowej Afryki
RPA
Monako
MON
Holandia
HOL
Belgia
BEL
Francja
FRA
Wielka Brytania
GBR
Niemcy
GER
Kanada
KAN
Włochy
ITA
Stany Zjednoczone
USA
Meksyk
MEX
Pts.
1 Nowa Zelandia Denny Hulme 4 1 3 NS 2 2 1 2 NS 3 3 51
2 Australia Jack Brabham 6 NS 2 NS 1 4 2 1 2 5 2 46 (48)
3 Wielka Brytania Jim Clark NS NS 1 6 NS 1 NS NS 3 1 1 41
4 Wielka Brytania John Surtees 3 NS NS NS 6 4 1 NS 4 20
5 Nowa Zelandia Chris Amon 3 4 3 NS 3 3 6 7 NS 9 20
6 Meksyk Pedro Rodríguez 1 5 NS 9 6 5 8 6 15
7 Wielka Brytania Graham Hill NS 2 NS NS NS NS NS 4 NS 2 NS 15
8 Stany Zjednoczone Dan Gurney NS NS NS 1 NS NS NS 3 NS NS NS 13
9 Wielka Brytania Jackie Stewart NS NS NS 2 3 NS NS NS NS NS NS 10
10 Wielka Brytania Mike Spence NS 6 8 5 NS NS NS 5 5 NS 5 9
11 ROD John Love 2 6
12 Szwajcaria Jo Siffert NS NS 10 7 4 NS NS NW NS 4 12 6
13 Austria Jochen Rindt NS NS NS 4 NS NS NS NS 4 NS 6
14 Nowa Zelandia Bruce McLaren 4 NS NS NS NS 7 NS NS NS 3
15 Szwecja Jo Bonnier NS NS NS 5 8 NS 6 10 3
16 Wielka Brytania Chris Irwin 7 NS 5 7 7 NS NS NS NS 2
17 Wielka Brytania Bob Anderson 5 DK 9 8 NS NS 2
18 Wielka Brytania Mike Parkes 5 NS 2
19 Francja Guy Ligier 10 NC 10 6 NS NS 11 1
20 Włochy Ludovico Scarfiotti 6 NC NS 1
21 Belgia Jacky Ickx 6 NS 1
22 Francja Jean-Pierre Beltoise DK 7 7 0
23 Wielka Brytania David Hobbs 8 9 0
24 Wielka Brytania Jonathan Williams 8 0
25 Wielka Brytania Alan Rees 9 0
26 Wielka Brytania Richard Attwood 10 0
27 Stany Zjednoczone Mike Fisher 11 NS 0
Związek Południowej Afryki Dave Charlton NC 0
Związek Południowej Afryki Luki Botha NC 0
Kanada Al Pease NC 0
Francja Piers Courage NS NS NW 0
Meksyk Moisés Solana NS NS 0
ROD Sam Tingle NS 0
Włochy Lorenzo Bandini NS 0
Francja Johnny Servoz-Gavin NS 0
Szwajcaria Silvio Moser NS 0
Włochy Giancarlo Baghetti NS 0
Kanada Tom Jones DK 0
Kanada Eppie Wietzes DSQ 0
Stany Zjednoczone Richie Ginther DK 0
Poz. Kierowca Związek Południowej Afryki
RPA
Monako
MON
Holandia
HOL
Belgia
BEL
Francja
FRA
Wielka Brytania
GBR
Niemcy
GER
Kanada
KAN
Włochy
ITA
Stany Zjednoczone
USA
Meksyk
MEX
Pts.
Miejsce Kierowca Kraj Punktów Zwycięstw Podium PP
1 Denny Hulme Nowa Zelandia Nowa Zelandia 51 2 8
2 Jack Brabham Australia Australia 46 (48) 2 6 2
3 Jim Clark Wielka Brytania Wlk. Brytania 41 4 5 6
4 John Surtees Wielka Brytania Wlk. Brytania 20 1 2
5 Chris Amon Nowa Zelandia Nowa Zelandia 20 4
6 Pedro Rodríguez Meksyk Meksyk 15 1 1
7 Graham Hill Wielka Brytania Wlk. Brytania 15 2 3
8 Dan Gurney Stany Zjednoczone USA 13 1 2
9 Jackie Stewart Wielka Brytania Wlk. Brytania 10 2
10 Mike Spence Wielka Brytania Wlk. Brytania 9
11 John Love ROD Rodezja 6 1
12 Jo Siffert Szwajcaria Szwajcaria 6
13 Jochen Rindt Austria Austria 6
14 Bruce McLaren Nowa Zelandia Nowa Zelandia 3
15 Jo Bonnier Szwecja Szwecja 3
16 Chris Irwin Wielka Brytania Wlk. Brytania 2
17 Bob Anderson Wielka Brytania Wlk. Brytania 2
18 Mike Parkes Wielka Brytania Wlk. Brytania 2
19 Guy Ligier Francja FRA 1
20 Ludovico Scarfiotti Włochy Włochy 1
21 Jacky Ickx Belgia Belgia 1
22 Jean-Pierre Beltoise Francja FRA
23 David Hobbs Wielka Brytania Wlk. Brytania
24 Jonathan Williams Wielka Brytania Wlk. Brytania
25 Alan Rees Wielka Brytania Wlk. Brytania
26 Richard Attwood Wielka Brytania Wlk. Brytania
27 Mike Fisher Stany Zjednoczone USA
Dave Charlton Związek Południowej Afryki RPA
Luki Botha Związek Południowej Afryki RPA
Al Pease Kanada Kanada
Piers Courage Wielka Brytania Wlk. Brytania
Moisés Solana Meksyk Meksyk
Sam Tingle ROD Rodezja
Lorenzo Bandini Włochy Włochy
Johnny Servoz-Gavin Francja FRA
Silvio Moser Szwajcaria Szwajcaria
Giancarlo Baghetti Włochy Włochy
Eppie Wietzes Kanada Kanada
Richie Ginther Stany Zjednoczone USA

Wyniki wyścigów nie zaliczonych do mistrzostw[edytuj | edytuj kod]

Nazwa Wyścigu Tor Data Zwycięzca Konstruktor
Wielka Brytania II Wyścig Mistrzów Brands Hatch 12 marca Stany Zjednoczone Dan Gurney Stany Zjednoczone Eagle-Weslake
Wielka Brytania I Spring Cup Oulton Park 15 kwietnia Australia Jack Brabham Wielka Brytania Brabham-Repco
Wielka Brytania XIX BRDC International Trophy Silverstone 29 kwietnia Wielka Brytania Mike Parkes Włochy Ferrari
Włochy XVI Grand Prix Syrakuz Syrakuzy 21 maja Wielka Brytania Mike Parkes
Włochy Ludovico Scarfiotti
Włochy Ferrari
Wielka Brytania XIV Oulton Park Gold Cup Oulton Park 16 września Australia Jack Brabham Wielka Brytania Brabham-Repco
Państwo Hiszpańskie XV Grand Prix Hiszpanii Jarama 12 listopada Wielka Brytania Jim Clark Wielka Brytania Lotus-Ford