Formuła 1 Sezon 1962

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sezon 1962 Mistrzostw Świata Formuły 1
Graham Hill 5 sierpnia 1962 roku podczas Grand Prix Niemiec
Graham Hill 5 sierpnia 1962 roku podczas Grand Prix Niemiec
Inauguracja 20 maja
Zakończenie 29 grudnia
Liczba wyścigów 9
Mistrzowie
Kierowcy Graham Hill
Konstruktorzy BRM
Poprzedni sezonNastępny sezon
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Sezon 1962 był po rok wcześniej wywalczonym mistrzostwie bardzo nieudanym sezonem dla włoskiej stajni Ferrari. Stało się to częściowo dzięki wewnętrznym wstrząsom, a częściowo dzięki wielkiemu postępowi jaki poczyniły Brytyjskie zespoły. Ostatecznie mistrzostwo konstruktorów zdobył zespół BRM, z mistrzem kierowców Grahamem Hillem. Jack Brabham stworzył własny zespół w którym także startował zdobywając 9 punktów. Meksykanin Ricardo Rodríguez w swoim debiucie zdobył 4 miejsce mając 20 lat i 123 dni, tym samym stał się najmłodszym zdobywcą punktów w F1. Rekord ten został pobity dopiero 38 lat później przez Jensona Buttona, który swoje punkty zdobył w wieku 20 lat i 67 dni. Pod koniec sezonu podczas kwalifikacji do niezaliczanej do mistrzostw świata Grand Prix Meksyku Ricardo zginął w wypadku.

Terminarz[edytuj | edytuj kod]

Nazwa Miejsce Tor Data Zwycięzca Więcej
Holandia Grand Prix Holandii Zandvoort Circuit Park Zandvoort 20 maja Graham Hill więcej
Monako Grand Prix Monako Monte Carlo Circuit de Monaco 3 czerwca Bruce McLaren więcej
Belgia Grand Prix Belgii Francorchamps Circuit de Spa-Francorchamps 17 czerwca Jim Clark więcej
Francja Grand Prix Francji Rouen Rouen-Les-Essarts 8 lipca Dan Gurney więcej
Wielka Brytania Grand Prix Wielkiej Brytanii Aintree Aintree Motor Racing Circuit 21 lipca Jim Clark więcej
Niemcy Grand Prix Niemiec Nürburg Nürburgring 5 sierpnia Graham Hill więcej
Włochy Grand Prix Włoch Monza Autodromo Nazionale Monza 16 września Graham Hill więcej
Stany Zjednoczone Grand Prix Stanów Zjednoczonych Watkins Glen Watkins Glen International 7 października Jim Clark więcej
Związek Południowej Afryki Grand Prix RPA Formuły 1 East London Prince George Circuit 29 grudnia Graham Hill więcej

Teamy i kierowcy[edytuj | edytuj kod]

Najlepszy kierowca Lotusa – Jim Clark podczas Grand Prix Niemiec 1962
Kierowca teamu Lola-Climax – John Surtees (po lewej)
Kierowca teamu Ferrari, mistrz świata z sezonu 1961 – Phil Hill, podczas wyścigu na Nürburgring
Szwed Joakim "Jo" Bonnier podczas wyścigu w Niemczech
Team Kierowcy Starty
Wielka Brytania BRM Wielka Brytania Graham Hill
Stany Zjednoczone Richie Ginther
Wielka Brytania Jackie Lewis
Związek Południowej Afryki Bruce Johnstone
9
9
1
1
Wielka Brytania Lotus-Climax Wielka Brytania Trevor Taylor
Wielka Brytania Jim Clark
Wielka Brytania Innes Ireland
Francja Maurice Trintignant
Australia Jack Brabham
Szwajcaria Jo Siffert
Stany Zjednoczone Jay Chamberlain
Stany Zjednoczone Masten Gregory
Włochy Nino Vaccarella
Nowa Zelandia Tony Shelly
Belgia Lucien Bianchi
Wielka Brytania John Campbell-Jones
Wielka Brytania Gerry Ashmore
Włochy Ernesto Prinoth
Stany Zjednoczone Roger Penske
Stany Zjednoczone Rob Schroeder
Związek Południowej Afryki Neville Lederle
Związek Południowej Afryki Ernie Pieterse
9
9
8
6
5
3
3
2
2
2
1
1
1
1
1
1
1
1
Wielka Brytania Cooper-Climax Związek Południowej Afryki Tony Maggs
Nowa Zelandia Bruce McLaren
Wielka Brytania Jackie Lewis
Wielka Brytania Ian Burgess
Francja Bernard Collomb
Stany Zjednoczone Hap Sharp
Stany Zjednoczone Timmy Mayer
Rodezja John Love
9
9
4
3
1
1
1
1
Wielka Brytania Lola-Climax Wielka Brytania John Surtees
Wielka Brytania Roy Salvadori
9
7
Niemcy Porsche Holandia Carel Godin de Beaufort
Szwecja Jo Bonnier
Stany Zjednoczone Dan Gurney
Holandia Ben Pon
Szwajcaria Heinz Schiller
Niemcy Heini Walter
Włochy Nino Vaccarella
9
7
7
1
1
1
1
Włochy Ferrari Stany Zjednoczone Phil Hill
Włochy Giancarlo Baghetti
Meksyk Ricardo Rodríguez
Włochy Lorenzo Bandini
Belgia Willy Mairesse
6
4
4
3
3
Wielka Brytania Brabham-Climax Australia Jack Brabham
3
Wielka Brytania Lotus-BRM Stany Zjednoczone Masten Gregory
Szwajcaria Jo Siffert
Niemcy Wolfgang Seidel
Szwajcaria Heinz Schiller
Niemcy Günther Seiffert
Nowa Zelandia Tony Shelly
4
2
2
1
1
1
Włochy de Tomaso-O.S.C.A. Włochy Roberto Lippi
1
Włochy de Tomaso Argentyna Nasif Estéfano
1
Związek Południowej Afryki LDS-Alfa Romeo Związek Południowej Afryki Doug Serrurier
1
Wielka Brytania Gilby-BRM Wielka Brytania Keith Greene
2
Belgia ENB-Maserati Belgia Lucien Bianchi
1
Wielka Brytania Emeryson-Climax Stany Zjednoczone Tony Settember
Niemcy Wolfgang Seidel
2
1
Wielka Brytania Cooper-Alfa Romeo Związek Południowej Afryki Mike Harris
1

Klasyfikacja kierowców[edytuj | edytuj kod]

lp zawodnik team punkty
1 Wielka Brytania Graham Hill Wielka Brytania BRM
42
2 Wielka Brytania Jim Clark Wielka Brytania Lotus
30
3 Nowa Zelandia Bruce McLaren Wielka Brytania Cooper-Climax
27
4 Wielka Brytania John Surtees Wielka Brytania Lola-Climax
19
5 Stany Zjednoczone Dan Gurney Niemcy Porsche
15
6 Stany Zjednoczone Phil Hill Włochy Ferrari
14
7 Związek Południowej Afryki Tony Maggs Wielka Brytania Cooper-Climax
13
8 Stany Zjednoczone Richie Ginther Wielka Brytania BRM
10
9 Nowa Zelandia Jack Brabham Wielka Brytania Lotus-Climax
Wielka Brytania Brabham-Climax
3
6
10 Wielka Brytania Trevor Taylor Wielka Brytania Lotus-Climax
6
11 Włochy Giancarlo Baghetti Włochy Ferrari
5
12 Włochy Lorenzo Bandini Włochy Ferrari
4
13 Meksyk Ricardo Rodríguez Włochy Ferrari
4
14 Belgia Willy Mairesse Włochy Ferrari
3
15 Szwecja Joakim Bonnier Niemcy Porsche
3
16 Wielka Brytania Innes Ireland Wielka Brytania Lotus-Climax
2
17 Holandia Carel Godin de Beaufort Niemcy Porsche
2
18 Stany Zjednoczone Masten Gregory Wielka Brytania Lotus-BRM
1
19 Związek Południowej Afryki Neville Lederle Wielka Brytania Lotus-Climax
1

Maurice Trintignant, Jackie Lewis, John Love, Nino Vaccarella, Lucien Bianchi, Roger Penske, Bruce Johnstone, Jo Siffert, Rob Schroeder, Ernie Pieterse, Ian Burgess, Tony Settember, John Campbell-Jones, Hap Sharp, Heini Walter, Jay Chamberlain, Wolfgang Seidel, Roy Salvadori, Tony Shelly, Keith Greene, Ben Pon, Heinz Schiller, Bernard Collomb, Timmy Mayer, Doug Serrurier, Mike Harris, Günther Seiffert, Gerry Ashmore, Ernesto Prinoth, Roberto Lippi, Nasif Estéfano – nie zdobyli punktów

Klasyfikacja konstruktorów[edytuj | edytuj kod]

lp team punkty
1 Wielka Brytania BRM 42 (56)
2 Wielka Brytania Lotus-Climax 36 (38)
3 Wielka Brytania Cooper-Climax 29 (37)
4 Wielka Brytania Lola-Climax 19
5 Niemcy Porsche 18 (19)
6 Włochy Ferrari 18
7 Wielka Brytania Brabham-Climax 6
8 Wielka Brytania Lotus-BRM 1

Konstruktorzy: De Tomaso-Osca, De Tomaso, LDS-Alfa Romeo, Gilby-BRM, ENB-Maserati, Emeryson-Climax, Cooper-Alfa Romeo- nie zdobyli punktów