Formuła 1 Sezon 1962

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sezon 1962 Mistrzostw Świata Formuły 1
Graham Hill 5 sierpnia 1962 roku podczas Grand Prix Niemiec
Graham Hill 5 sierpnia 1962 roku podczas Grand Prix Niemiec
Inauguracja 20 maja
Zakończenie 29 grudnia
Liczba wyścigów 9
Mistrzowie
Kierowcy Graham Hill
Konstruktorzy BRM
Poprzedni sezonNastępny sezon
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

15 sezon Formuły 1 – 13 sezon Mistrzostw Świat Formuły 1.

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwo konstruktorów zdobył zespół BRM, z mistrzem kierowców Grahamem Hillem. Jack Brabham stworzył własny zespół w którym także startował zdobywając 9 punktów. Meksykanin Ricardo Rodríguez w swoim debiucie zdobył 4 miejsce mając 20 lat i 123 dni, tym samym stał się najmłodszym zdobywcą punktów w F1. Rekord ten został pobity 38 lat później przez Jensona Buttona, który swoje punkty zdobył w wieku 20 lat i 67 dni. Pod koniec sezonu podczas kwalifikacji do niezaliczanej do mistrzostw świata Grand Prix Meksyku Rodríguez zginął w wypadku.

Terminarz[edytuj | edytuj kod]

Nazwa Miejsce Tor Data Zwycięzca Więcej
Holandia Grand Prix Holandii Zandvoort Circuit Park Zandvoort 20 maja Graham Hill więcej
Monako Grand Prix Monako Monte Carlo Circuit de Monaco 3 czerwca Bruce McLaren więcej
Belgia Grand Prix Belgii Francorchamps Circuit de Spa-Francorchamps 17 czerwca Jim Clark więcej
Francja Grand Prix Francji Rouen Rouen-Les-Essarts 8 lipca Dan Gurney więcej
Wielka Brytania Grand Prix Wielkiej Brytanii Aintree Aintree Motor Racing Circuit 21 lipca Jim Clark więcej
Niemcy Grand Prix Niemiec Nürburg Nürburgring 5 sierpnia Graham Hill więcej
Włochy Grand Prix Włoch Monza Autodromo Nazionale Monza 16 września Graham Hill więcej
Stany Zjednoczone Grand Prix Stanów Zjednoczonych Watkins Glen Watkins Glen International 7 października Jim Clark więcej
Związek Południowej Afryki Grand Prix RPA Formuły 1 East London Prince George Circuit 29 grudnia Graham Hill więcej

Lista startowa[edytuj | edytuj kod]

Najlepszy kierowca Lotusa – Jim Clark podczas Grand Prix Niemiec 1962
Kierowca teamu Lola-Climax – John Surtees (po lewej)
Kierowca teamu Ferrari, mistrz świata z sezonu 1961 – Phil Hill, podczas wyścigu na Nürburgring
Szwed Joakim "Jo" Bonnier podczas wyścigu w Niemczech
Team Kierowcy Starty
Wielka Brytania BRM Wielka Brytania Graham Hill
Stany Zjednoczone Richie Ginther
Wielka Brytania Jackie Lewis
Związek Południowej Afryki Bruce Johnstone
9
9
1
1
Wielka Brytania Lotus-Climax Wielka Brytania Trevor Taylor
Wielka Brytania Jim Clark
Wielka Brytania Innes Ireland
Francja Maurice Trintignant
Australia Jack Brabham
Szwajcaria Jo Siffert
Stany Zjednoczone Jay Chamberlain
Stany Zjednoczone Masten Gregory
Włochy Nino Vaccarella
Nowa Zelandia Tony Shelly
Belgia Lucien Bianchi
Wielka Brytania John Campbell-Jones
Wielka Brytania Gerry Ashmore
Włochy Ernesto Prinoth
Stany Zjednoczone Roger Penske
Stany Zjednoczone Rob Schroeder
Związek Południowej Afryki Neville Lederle
Związek Południowej Afryki Ernie Pieterse
9
9
8
6
5
3
3
2
2
2
1
1
1
1
1
1
1
1
Wielka Brytania Cooper-Climax Związek Południowej Afryki Tony Maggs
Nowa Zelandia Bruce McLaren
Wielka Brytania Jackie Lewis
Wielka Brytania Ian Burgess
Francja Bernard Collomb
Stany Zjednoczone Hap Sharp
Stany Zjednoczone Timmy Mayer
Rodezja John Love
9
9
4
3
1
1
1
1
Wielka Brytania Lola-Climax Wielka Brytania John Surtees
Wielka Brytania Roy Salvadori
9
7
Niemcy Porsche Holandia Carel Godin de Beaufort
Szwecja Jo Bonnier
Stany Zjednoczone Dan Gurney
Holandia Ben Pon
Szwajcaria Heinz Schiller
Niemcy Heini Walter
Włochy Nino Vaccarella
9
7
7
1
1
1
1
Włochy Ferrari Stany Zjednoczone Phil Hill
Włochy Giancarlo Baghetti
Meksyk Ricardo Rodríguez
Włochy Lorenzo Bandini
Belgia Willy Mairesse
6
4
4
3
3
Wielka Brytania Brabham-Climax Australia Jack Brabham
3
Wielka Brytania Lotus-BRM Stany Zjednoczone Masten Gregory
Szwajcaria Jo Siffert
Niemcy Wolfgang Seidel
Szwajcaria Heinz Schiller
Niemcy Günther Seiffert
Nowa Zelandia Tony Shelly
4
2
2
1
1
1
Włochy de Tomaso-O.S.C.A. Włochy Roberto Lippi
1
Włochy de Tomaso Argentyna Nasif Estéfano
1
Związek Południowej Afryki LDS-Alfa Romeo Związek Południowej Afryki Doug Serrurier
1
Wielka Brytania Gilby-BRM Wielka Brytania Keith Greene
2
Belgia ENB-Maserati Belgia Lucien Bianchi
1
Wielka Brytania Emeryson-Climax Stany Zjednoczone Tony Settember
Niemcy Wolfgang Seidel
2
1
Wielka Brytania Cooper-Alfa Romeo Związek Południowej Afryki Mike Harris
1

Klasyfikacja kierowców[edytuj | edytuj kod]

Punktacja:
Wyścig: 9-6-4-3-2-1 (sześć pierwszych pozycji)
Do klasyfikacji zaliczano 5 najlepszych wyników

Poz. Kierowca NED
Holandia
MON
Monako
BEL
Belgia
FRA
Francja
GBR
Wielka Brytania
GER
Niemcy Zachodnie
ITA
Włochy
USA
Stany Zjednoczone
RSA
Związek Południowej Afryki
Pkt.
1 Wielka Brytania Graham Hill 1 (6) 2 9 (4) 1 1 (2) 1 42 (52)
2 Wielka Brytania Jim Clark 9 NU 1 NU 1 4 NU 1 NU 30
3 Nowa Zelandia Bruce McLaren NU 1 NU (4) 3 (5) 3 3 2 27 (32)
4 Wielka Brytania John Surtees NU 4 5 5 2 2 NU NU NU 19
5 Stany Zjednoczone Dan Gurney NU NU NW 1 9 3 13 5 15
6 Stany Zjednoczone Phil Hill 3 2 3 NU NU 11 NW 14
7 Związek Południowej Afryki Tony Maggs 5 NU NU 2 6 9 7 7 3 13
8 Stany Zjednoczone Richie Ginther NU NU NU 3 13 8 2 NU 7 10
9 Australia Jack Brabham NU 8 6 NU 5 NU 4 4 9
10 Wielka Brytania Trevor Taylor 2 NU NU 8 8 NU NU 12 NU 6
11 Włochy Giancarlo Baghetti 4 NU 10 5 5
12 Włochy Lorenzo Bandini 3 NU 8 4
13 Meksyk Ricardo Rodríguez NU NW 4 6 14 4
14 Belgia Willy Mairesse 7 NU 4 3
15 Szwecja Joakim Bonnier 7 5 NU NU 7 6 13 3
16 Wielka Brytania Innes Ireland NU NU NU NU 16 NU 8 5 2
17 Holandia Carel Godin de Beaufort 6 NZ 7 6 14 13 10 NU 11 2
18 Stany Zjednoczone Masten Gregory NU NZ NU NU 7 12 6 1
19 Związek Południowej Afryki Neville Lederle 6 1
Francja Maurice Trintignant NU 8 7 NU NU NU 0
Wielka Brytania Jackie Lewis 8 NZ NU 10 NU 0
Federacja Rodezji i Niasy John Love 8 0
Włochy Nino Vaccarella NZ 15 9 0
Belgia Lucien Bianchi 9 16 0
Stany Zjednoczone Roger Penske 9 0
Związek Południowej Afryki Bruce Johnstone 9 0
Szwajcaria Jo Siffert NZ 10 NU 12 NZ 0
Stany Zjednoczone Rob Schroeder 10 0
Związek Południowej Afryki Ernie Pieterse 10 0
Wielka Brytania Ian Burgess 12 11 NZ 0
Stany Zjednoczone Tony Settember 11 NU 0
Wielka Brytania John Campbell-Jones 11 0
Stany Zjednoczone Hap Sharp 11 0
Szwajcaria Heini Walter 14 0
Stany Zjednoczone Jay Chamberlain 15 NZ NZ 0
Niemcy Zachodnie Wolfgang Seidel NS NU NZ 0
Wielka Brytania Roy Salvadori NU NU NU NU NU NU NW NU 0
Nowa Zelandia Tony Shelly NU NZ NZ 0
Wielka Brytania Keith Greene NW NU NZ 0
Holandia Ben Pon NU 0
Szwajcaria Heinz Schiller NU 0
Francja Bernard Collomb NU 0
Stany Zjednoczone Timmy Mayer NU 0
Związek Południowej Afryki Doug Serrurier NU 0
Związek Południowej Afryki Mike Harris NU 0
Niemcy Zachodnie Günther Seiffert NZ 0
Wielka Brytania Gerry Ashmore NZ 0
Włochy Ernesto Prinoth NZ 0
Włochy Roberto Lippi NZ 0
Argentyna Nasif Estéfano NZ 0
Stany Zjednoczone Jim Hall NW 0
Poz. Kierowca NED
Holandia
MON
Monako
BEL
Belgia
FRA
Francja
GBR
Wielka Brytania
GER
Niemcy Zachodnie
ITA
Włochy
USA
Stany Zjednoczone
RSA
Związek Południowej Afryki
Pkt.

Klasyfikacja konstruktorów[edytuj | edytuj kod]

Punktacja:
Wyścig: 9-6-4-3-2-1 (sześć pierwszych pozycji)
Do klasyfikacji zaliczano 5 najlepszych wyników
Tylko jeden, najwyżej uplasowany kierowca danego konstruktora, zdobywał dla niego punkty

Poz. Konstruktor NED
Holandia
MON
Monako
BEL
Belgia
FRA
Francja
GBR
Wielka Brytania
GER
Niemcy Zachodnie
ITA
Włochy
USA
Stany Zjednoczone
RSA
Związek Południowej Afryki
Pkt.
1 Wielka Brytania BRM 1 (6) 2 (3) (4) 1 1 (2) 1 42 (56)
2 Wielka Brytania Lotus-Climax 2 8 1 7 1 4 9 1 (5) 36 (38)
3 Wielka Brytania Cooper-Climax (5) 1 NU 2 3 (5) 3 (3) 2 29 (37)
4 Wielka Brytania Lola-Climax NU 4 5 5 2 2 NU NU NU 19
5 Niemcy Zachodnie Porsche 6 5 7 1 9 3 (6) 5 11 18 (19)
6 Włochy Ferrari 3 2 3 WD NU 6 4 WD 18
7 Wielka Brytania Brabham-Climax NU 4 4 6
8 Wielka Brytania Lotus-BRM NZ NU NU NU NU 12 6 1
Wielka Brytania Emeryson-Climax NS 11 NU WD 0
Belgia ENB-Maserati 16 0
Wielka Brytania Gilby-BRM WD NU NZ 0
Związek Południowej Afryki LDS-Alfa Romeo NU 0
Wielka Brytania Cooper-Alfa Romeo NU 0
Włochy De Tomaso NZ 0
Włochy De Tomaso-Osca NZ 0
Poz. Konstruktor NED
Holandia
MON
Monako
BEL
Belgia
FRA
Francja
GBR
Wielka Brytania
GER
Niemcy Zachodnie
ITA
Włochy
USA
Stany Zjednoczone
RSA
Związek Południowej Afryki
Pkt..