Resko
| Resko | |||||
|
|||||
| Państwo | |||||
| Województwo | zachodniopomorskie | ||||
| Powiat | łobeski | ||||
| Gmina | Resko gmina miejsko-wiejska |
||||
| Prawa miejskie | 1288 | ||||
| Burmistrz | Arkadiusz Czerwiński | ||||
| Powierzchnia | 4,49 km² | ||||
| Ludność (2009) • liczba • gęstość |
4354 969,7 os./km² |
||||
| Strefa numeracyjna |
(+48) 91 | ||||
| Kod pocztowy | 72-315 | ||||
| Tablice rejestracyjne | ZLO | ||||
| Na mapach: | |||||
| TERC (TERYT) |
4324318044 | ||||
| SIMC | 0979580 | ||||
|
Urząd miejski
Rynek 172-315 Resko |
|||||
| Strona internetowa | |||||
Resko (do 1945 niem. Regenwalde) – miasto w północno-zachodniej Polsce, w woj. zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Resko. Ośrodek usługowy dla rolnictwa, drobny przemysł spożywczy i drzewny.
Według danych z 30 czerwca 2009 roku, miasto miało 4354 mieszkańców[1].
Spis treści |
[edytuj] Położenie
Resko położone jest w północno-zachodniej części województwa zachodniopomorskiego w powiecie łobeskim nad Regą. Miasto usytuowane na Równinie Gryfickiej i Wysoczyźnie Łobeskiej.
W latach 1946-1998 miasto administracyjnie należało do woj. szczecińskiego. W latach 1999-2001 należało do powiatu gryfickiego, a od 2002 roku należy do powiatu łobeskiego.
Według danych z 1 stycznia 2009 powierzchnia miasta wynosi 4,49 km²[2].
Resko leży przy drodze wojewódzkiej nr 152 (Płoty – Świdwin). Ok. 10 km od od Reska przebiega droga krajowa nr 6 (trasa Szczecin – Gdańsk). W mieście istnieje stacja kolejowa, przez którą biegnie linia kolejowa Płoty – Łobez. Resko leży w dogodnej odległości od ważnych ośrodków w województwie:
- Gryfice – 23 km
- Łobez – 24 km
- Szczecin – 90 km
- Koszalin – 81 km
- Kołobrzeg – 73 km
- Świdwin – 25 km
- Stargard Szczeciński – 75 km
- Świnoujście – 70 km
[edytuj] Nazwa miasta
Pochodzenie nazwy miasta Reska nie jest do końca znane. Istnieje teza iż pochodzi ono od starosłowiańskiego słowa „reż” oznaczającego żyto. W zapiskach istnieje wzmianka iż w XIV w. miasto nazywało się tak jak przepływająca przez nie rzeka - Rega. W późniejszym okresie powstała niemiecka nazwa, używana do 1945 która brzmiała Regenwalde co w wolnym tłumaczeniu oznacza Deszczowy Las.
Po zakończeniu II wojny światowej miasto przez pewien czas nosiło nazwę Ławiczka[3][4][5][6]. Nazwę Resko wprowadzono rozporządzeniem ministrów Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 7 maja 1946 roku[7].
[edytuj] Historia
Już w XI w. na wzgórzu nad Regą stanął gród książąt pomorskich, a wkrótce potem rozwinęła się wokół niego osada handlowo-rzemieślnicza. Pierwszy raz wspomniano o nim w 1255. Własnością połowy grodu od XIII w. staje się ród Borków. Druga połowa grodu pozostaje we władaniu rodu Vidant. W latach 1260-1270 Jakub Bork, syn kasztelana kołobrzeskiego stawia zamek nad Regą. W 1277 następuje lokacja Reska na prawie lubeckim. Około 1400 nastąpiła budowa kościoła mariackiego dla mieszkańców miasta. W 1441 książę pomorski Eryk I przekazuje resztę miasta rodowi Borków. Na długie lata, aż do 1808 Resko staje się prywatnym miastem rodziny Borków. Podstawą rozwoju miasta było rolnictwo i częściowo rzemiosło (kowalstwo, młynarstwo i krawiectwo). W 1630 wojska cesarskie palą i niszczą miasto, a od 1648 Resko na mocy pokoju westfalskiego przeszło pod władanie Branndenburgii. Kres miastu przyniósł 1714 kiedy to w ogromnym pożarze spaleniu ulega większość miasta. Ocalało jedynie 11 domów i kościół. Kolejne działania wojenne w latach 1756-1763 również niszczą Resko, a miasto przez kilkanaście następnych lat okupują rosyjscy żołnierze. W 1834 władze miejskie podejmują decyzję o rozbiórce murów obronnych Reska. Ponad 10 lat później, w 1847 w mieście powstaje Fabryka Maszyn Rolniczych oraz młyn parowy i gorzelnia. W 1892 powstaje stacja kolejowa na linii Wyszogóra-Kołobrzeg. W kolejnych latach Resko uzyskuje połączenia kolejowe z kolejnymi miastami: w 1905 z Łobzem, a w 1909 ze Świdwinem.
W 1945 miasto zostaje zajęte przez wojska radzieckie, a następnie przekazane Polsce. Zniszczenia wojenne w centrum miasta sięgają 60%[potrzebne źródło]. Następuje odbudowa i rozbudowa miasta, powstają nowe budynki użyteczności publicznej.
W 1968 z miasta został wydzielony obszar o powierzchni 384 ha z miejscowością Policko[8].
[edytuj] Zabytki
W Resku pomimo znaczących zniszczeń wojennych zachowało się kilka zabytków. Należą do nich:
- Kościół gotycki pochodzący z XIV-XV w., obecnie Sanktuarium Matki Boskiej Reskiej,
- Ratusz – pochodzi z 1841 wybudowany jest w stylu klasycystycznym. Cechuje go skromna sylwetka i niewielka wieżyczka z zegarem i kurantem,
- Obelisk Karola Sprengla,
- Zabytkowa elektrownia wodna na rzece Redze,
- Budynek Sądu Powiatowego pochodzący z 1900, mieszczący obecnie pocztę,
- Gmach szkoły,
- Pomnik Żołnierzy Polskich,
- Zabytkowy Park Miejski,
- ruiny zamku z (XIV-XV w.),
- Cmentarz żydowski w Resku,
[edytuj] Demografia
Według danych[9] z 30 czerwca 2007, miasto miało 4415 mieszkańców.
| Rok | Liczba ludności |
|---|---|
| 1815 | 1190 |
| 1850 | 2400 |
| 1880 | 3200 |
| 1900 | 3400 |
| 1925 | 4020 |
| 1939 | 5014 |
| 1960 | 3415[10] |
| 1983 | 4137 |
| 1995 | 4749 |
| 2000 | 4585 |
| 2005 | 4410 |
[edytuj] Klimat
W Resku znajduje się stacja hydrologiczno-meteorologiczna.
| Miesiąc | Sty | Lut | Mar | Kwi | Maj | Czer | Lip | Sie | Wrz | Paź | Lis | Gru | Rocznie |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Śr. wysoka temperatura [°C] | 6 | 7 | 14 | 21 | 26 | 29 | 29 | 29 | 25 | 20 | 12 | 9 | 18 |
| Śr. niska temperatura [°C] | -14 | -13 | -9 | -4 | 0 | 3 | 6 | 5 | 1 | -1 | -5 | -11 | -3 |
| Opady [mm] | 47 | 36 | 39 | 42 | 50 | 68 | 89 | 88 | 76 | 64 | 58 | 54 | 711 |
[edytuj] Administracja
Miasto jest siedzibą gminy miejsko-wiejskiej. Mieszkańcy Reska wybierają do swojej rady miejskiej 8 radnych (8 z 15)[12]. Pozostałych 7 radnych wybierają mieszkańcy terenów wiejskich gminy Resko. Organem wykonawczym jest burmistrz. Siedzibą władz jest ratusz przy Rynku.
Burmistrzowie Reska:
- Jan Olszewski (2002–2006)[13]
- Arkadiusz Czerwiński (od 2006)
Mieszkańcy Reska wybierają parlamentarzystów z okręgów wyborczych z siedzibą komisji w Szczecinie, a posłów do Parlamentu Europejskiego z okręgu wyborczego nr 13.
Przypisy
- ↑ Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 30 VI 2009 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2009-11-24. ISSN 1734-6118.
- ↑ Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2009 r.. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2009-08-20. ISSN 1505-5507.
- ↑ Dz. U. z 1945 r. Nr 33, poz. 196
- ↑ Krótka historia powiatu łobeskiego (ang.). powiatlobeski.pl. [dostęp 28 sierpnia 2010].
- ↑ Ludwik Cwynar. 60 lat temu. „Prowincjonalny Okazjonalnik Literacki "Łabuź"”. 52/2005, marzec 2005.
- ↑ Ze starej książki dochodzenie. „Miesięcznik "Łobeziak"”. 98, luty 2000.
- ↑ Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 7 maja 1946 r. (M.P. z 1946 r. Nr 44, poz. 85, s. 1)
- ↑ Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 26 października 1968 r. (Dz. U. z 1968 r. Nr 42, poz. 297)
- ↑ Lucyna Nowak, Joanna Stańczyk, Agnieszka Znajewska: Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 30 VI 2007 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2006. ISSN 1734-6118. (pol.)
- ↑ Władysław Nowotniak: Gryfice i okolica - Wycieczki po mieście i okolicy. Warszawa: Wydawnictwo "Sport i Turystyka", 1962, s. 48.
- ↑ Historia pogody dla Reska, dane uśrednione z 38 lat (ang.). Weatherbase.com. [dostęp 2007-10-24].
- ↑ Rada Miejska w Resku (pol.). Państwowa Komisja Wyborcza, 2006. [dostęp 2009-09-30].
- ↑ I tura wyborów burmistrza gminy Resko (pol.). Państowa Komisja Wyborcza, 2002. [dostęp 2009-09-30].
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
||||||||||
|
|||||||||||||
|
||||||||||||||