Recz
| Recz | |||||
|
|||||
| Państwo | |||||
| Województwo | zachodniopomorskie | ||||
| Powiat | choszczeński | ||||
| Gmina | Recz gmina miejsko-wiejska |
||||
| Burmistrz | Józef Romanowski | ||||
| Powierzchnia | 12,40 km² | ||||
| Ludność (2009) • liczba • gęstość |
2971 239,6 os./km² |
||||
| Strefa numeracyjna |
(+48) 95 | ||||
| Kod pocztowy | 73-210 | ||||
| Tablice rejestracyjne | ZCH | ||||
| Na mapach: | |||||
| TERC (TERYT) |
3202064 | ||||
| SIMC | 0935653 | ||||
|
Urząd miejski
ul. Ratuszowa 17,73-210 Recz |
|||||
| Strona internetowa | |||||
Recz (hist. Rzeczyca[1], niem. Reetz) – miasto w woj. zachodniopomorskim, w powiecie choszczeńskim, położone nad rzeką Iną. Siedziba miejsko-wiejskiej gminy Recz.
Według danych z 31 grudnia 2009 roku miasto miało 2971 mieszkańców[2].
Spis treści |
[edytuj] Położenie
Według danych z 1 stycznia 2010 powierzchnia miasta wynosi 12,40 km²[3]. Miasto stanowi 0,9% powierzchni powiatu.
W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. gorzowskiego.
[edytuj] Toponimia
Najstarszą wzmiankę o Reczu zawiera dokument z 1269 r., w którym pada nazwa Recz. Późniejsza nazwa Recz pochodzi prawdopodobnie od słowiańskiego słowa oznaczającego miejsce nad rzeką. Przez stulecia miasto nosiło nazwę Reetz. W latach 1945 – 1946 obowiązywała nazwa Rzeczyca zmieniona następnie na Recz Pomorski. Z czasem użycie przymiotnika "pomorski" wyszło z użycia.
[edytuj] Historia
Miasto zachowało układ średniowiecznego miasta o owalnym zarysie i jest do dzisiaj w większości opasany murem obronnym z kamieni polnych, zbudowanym w XIV-XV wieku. Na przełomie XIV w. do XVIII w. Recz był własnością rodziny von Wedel. Miasto usytuowane jest na historycznym pograniczu Pomorza i Wielkopolski. Przez Recz przebiega historyczna droga handlowa "droga marchijska", zwana dalej szlakiem cysterskim. W czasie II wojny światowej miasto zostało zniszczone w 70%. Po wojnie zostało odbudowane. Pierwszym burmistrzem Recza w latach 1945–1946 był Mieczysław Czajkowski, a obecnie burmistrzem miasta jest Józef Romanowski.
[edytuj] Kalendarium
- we wczesnym średniowieczu był tu słowiański gród i osada targowa na podgrodziu
- w 1269 r. tutejsze tereny opanowała Brandenburgia
- po 1284 r. obok starej osady lokowano miasto, a na miejscu dawnego słowiańskiego grodu ufundowano w 1296 r. klasztor Cysterek
- od 1370 do XVIII wieku miasto należało do rodu von Wedel
- w latach 1402 – 1454 było w rękach Krzyżaków
- w 1657 r. podczas wojny polsko-szwedzkiej Recz zdobyli Polacy
- w czasie wojny trzydziestoletniej Recz został częściowo zniszczony przez pożary w 1686 r.
- w XIX wieku miasto było lokalnym ośrodkiem handlowym dla rolniczego zaplecza.
- w 1945 r. miała miejsce bitwa czołgów, w wyniku której miasto zostało zniszczone w około 70%.
[edytuj] Zabytki i atrakcje turystyczne
Zabytki chronione prawem:[4]
- teren starego miasta z XIII wieku, nr rej. 59 z dnia 27 lutego 1956 r.
- organistówka szachulcowo – murowana z poł. XIX wieku, ul. Ratuszowa 6, nr rej. 347 z dnia 30 stycznia 1991 r. Obecnie Biblioteka Publiczna Miasta i Gminy, pieczołowicie odnowiona w latach 80. XX wieku. Jej ścianę od ul. Ratuszowej zdobią medaliony Jana Kochanowskiego, Adama Mickiewicza oraz Stefana Żeromskiego. Na piętrze swą siedzibę ma Towarzystwo Miłośników Recza.
- kościół pw. Chrystusa Króla gotycki z 1352 – 1355, przebudowany w XV i XIX wieku, nr rej. 57 z dnia 3 stycznia 1956 r. oraz br rej. 259 z dnia 20 czerwca 1979 r. Kościół parafialny, rzymskokatolicki należący do dekanatu Choszczno, archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej, metropolii szczecińsko-kamieńskiej. Budynek trójnawowy, dawniej pod wezwaniem św. Katarzyny. Olbrzymia wieża zachodnia pochodzi z początków XV wieku, kiedy to Recz znajdował się pod zwierzchnictwem zakonu krzyżackiego. We wnętrzu cenny ołtarz późnorenesansowy z lat 1607 – 1611 z bogatą dekoracją snycerską, renesansowa ambona, romańska chrzcielnica z granitu, epitafia znaczących miejscowych rodów. W 1989 r. gruntownie odnowiony.Obecnym proboszczem jest Aleksander Słodkowski.
- pozostałosci murów obronnych, zarys zachował się na całym obwodzie dawnego miasta, zbudowane są one z kamienia polnego, nr rej. 399 z dnia 15 lutego 1963 r. oraz nr rej. 290 z dnia 26 października 1979 r., w skład których wchodzą:
- dom z poł. XIX wieku, murowano-szachulcowy, Rynek 1, nr rej. 348 z dnia 30 stycznia 1991 r., odrestaurowany w końcu lat 80. XX wieku.
Pozostałe zabytki:
- czatownia z XV wieku, obok Baszty Drawieńskiej
- grodzisko średniowieczne pocysterskie, jest stanowiskiem archeologicznym
- Cmentarz żydowski w Reczu
- 2 km na północny wschód od centrum rezerwat przyrody "Grądowe Zbocze" (zaraz za przystankiem kolejowym Recz Pomorski), las mieszany o powierzchni 33,28 ha, utworzony w 1996.
[edytuj] Europejski Szlak Cystersów
Zakon panien Cysterek został sprowadzony do Recza w 1296 r. przez margrabiów brandenburskich. Opactwo ulokowane zostało na wzgórzu (dzisiaj zwanym klasztornym) w widłach rzeki Iny i Reczanki (Młynówki). Panny cysterki zajmowały się prowadzeniem gospodarstwa rolnego i młynów, wprowadzając na ziemię recką nowe techniki upraw rolnych. Prowadzona zgodnie z dewizą cystersów ora et labora (módl się i pracuj) działalność zakonna trwała aż do 1552 r. kiedy to sekularyzowano dobra opactwa, przeznaczając je na domenę państwową. Ostatecznie zniszczone z czasem budowle pocysterskie rozebrano w 1827 roku.
[edytuj] Gospodarka
Recz stanowi mały ośrodek przemysłowy i usługowy. Funkcjonują tu m.in.: bank, poczta, ośrodek zdrowia, Ośrodek Pomocy Społecznej, Środowiskowy Dom Samopomocy, apteka, straż pożarna, dom kultury, kino oraz miejska biblioteka.
Rozwój miasta uwarunkowany jest z produkcją rolną, przemysłem metalowym, przemysłem stolarki okiennej PCV, oraz drobną wytwórczością i usługami. W mieście działa ciepłownia na biomasę, produkująca energię odnawialną. Rozwija się tutaj turystyka, powstają gospodarstwa agroturystyczne[5].
[edytuj] Edukacja
W Reczu mieści się przedszkole miejskie, gimnazjum oraz Szkoła Podstawowa im. Stefana Czarnieckiego.
[edytuj] Komunikacja
[edytuj] Transport drogowy
W mieście krzyżują się droga krajowa i wojewódzka:
- droga krajowa nr 10 -- granica państwa (Lubieszyn) «» Szczecin «» Stargard Szczeciński «» Wałcz «» Piła «» Białe Błota «» Sierpc «» Płońsk
- droga wojewódzka nr 151 -- Świdwin «» Łobez «» Węgorzyno «» Recz «» Barlinek «» Gorzów Wielkopolski
[edytuj] Transport kolejowy
Przez miasto przebiega linia kolejowa nr 403 (Piła – Ulikowo), przy której znajduje się przystanek kolejowy.
[edytuj] Sport
Od 1953 roku w Reczu funkcjonuje klub piłkarski MKS Remor Recz. Klub obecnie rozgrywa mecze na Stadionie Miejskim[6].
[edytuj] Administracja
Miasto jest siedzibą gminy miejsko-wiejskiej. Mieszkańcy wybierają do Rady Miejskiej w Reczu 8 radnych (8 z 15), w dwóch okręgach wyborczych[7]. Pozostałych 7 radnych wybierają mieszkańcy terenów wiejskich gminy Recz. Organem wykonawczym jest burmistrz. Siedzibą władz jest ratusz przy ul. Ratuszowej.
Burmistrzowie Recza:
Mieszkańcy Recza wybierają parlamentarzystów z okręgów z komisją wyborczą w Szczecinie , a posłów do Parlamentu Europejskiego z okręgu wyborczego nr 13.
Przypisy
- ↑ S. Kozierowski, 1934. Atlas nazw geograficznych Słowiańszczyzny Zachodniej. Poznań: Nauka i Praca. mapa
- ↑ Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2009 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2010-06-11. ISSN 1734-6118.
- ↑ Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2010 r.. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2010-08-20. ISSN 1505-5507.
- ↑ „Zachodniopomorski Wojewódzki Konserwator Zabytków”. Szczecin.
- ↑ Strategia Rozwoju Społeczno-Gospodarczego Gminy Recz do roku 2020 (pol.). UMiG w Reczu. [dostęp 2009-02-23].
- ↑ 90minut.pl: Miejski Klub Sportowy Remor Recz (pol.). [dostęp 7 października 2011].
- ↑ Uchwała Nr XL/281/10 Rady Miejskiej w Reczu z dnia 12 sierpnia 2010 r. (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2010 r. Nr 91, poz. 1667)
- ↑ BIP Urząd Miejski w Reczu
- ↑ II tura wyborów burmistrza gminy Recz (pol.). Państowa Komisja Wyborcza, 2002. [dostęp 2009-09-30].
[edytuj] Bibliografia
- Folder UMiG, Wydział Promocji i Funduszy Unijnych, Recz
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||
|
||||||||||||||