Łobez

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też: inne znaczenia nazwy Łobez.
Łobez
Ulica Niepodległości z widocznym kościołem
Ulica Niepodległości z widocznym kościołem
Herb Flaga
Herb Łobza Flaga Łobza
Państwo  Polska
Województwo  zachodniopomorskie
Powiat łobeski
Gmina Łobez
gmina miejsko-wiejska
Prawa miejskie 1295
Burmistrz Piotr Ćwikła
Powierzchnia 12,84 km²
Wysokość 56-94[1] m n.p.m.
Populacja (2014[2])
• liczba ludności
• gęstość

10 438
813 os./km²
Strefa numeracyjna
(+48) 91
Kod pocztowy 73-150
Tablice rejestracyjne ZLO
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Łobez
Łobez
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Łobez
Łobez
Ziemia 53°38′21″N 15°37′17″E/53,639167 15,621389
TERC
(TERYT)
4324318024
SIMC 0979136
Urząd miejski
ul. Niepodległości 13
73-150 Łobez
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikipodróże Informacje turystyczne w Wikipodróżach
Wikisłownik Hasło Łobez w Wikisłowniku
Strona internetowa
Łobez z lotu ptaka
Łobez - centrum
Łobez - okolice poczty - rondo

Łobez (niem. Labes[3]) – miasto w północno-zachodniej Polsce, w województwie zachodniopomorskim, siedziba powiatu łobeskiego i gminy miejsko-wiejskiej Łobez, położone nad rzeką Regą na Wysoczyźnie Łobeskiej. Według danych z 29 września 2014 r. miasto miało mieszkańców 10 137 mieszkających w 1 263 domach[4]. Prawa miejskie Łobez otrzymał przed 1295 r.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Miasto Łobez znajduje się w środkowej części Pomorza Zachodniego, na Wysoczyźnie Łobeskiej, nad rzeką Regą, u ujścia do niej strugi Łoźnicy. Krzyżują się tu trzy drogi wojewódzkie: 147, 148 i 151. Odległość do Morza Bałtyckiego wynosi stąd około 70 kilometrów, do stolicy województwa – Szczecina jest stąd zaś 90 km[5].

Według danych z 1 stycznia 2009 powierzchnia miasta wynosi 11,75 km²[6].

Części miasta tworzą także Łobzówek, Łośnica, Świętoborzec oraz Wodnik. Ponadto bezpośrednio w okolicy miasta położone są następujące wsie: Dalno, Łobżany, Niegrzebia, Suliszewice, Przyborze oraz osada Trzeszczyna. Łobez leży także w pobliżu jezior Karwowo, Jezioro Strzemielskie (Biały Zdrój), Chełm, Klępnicko, Helka, Jurkowo, Dybrzno i innych[7].

Symbole Łobza[edytuj | edytuj kod]

Dawny herb Łobza

Miasto Łobez ma następujące symbole[8]

Herb Łobza[edytuj | edytuj kod]

Herbem Łobza jest wizerunek wilka w koronie, który został zapożyczony od rodu Borków, dawnych włodarzy Łobza, Reska i Węgorzyna posiadających w herbie dwa czerwone wilki na złotym tle. Z rodu tego wywodził się np. sprzyjający Polsce, rycerz, poseł i rozbójnik Maćko, przeciwna wprowadzeniu protestantyzmu Faustyna i spalona na stosie Sydonia. Przedwojenny herb Łobza nosił datę 1400[9], kiedy to Borkowie potwierdzają prawa wcześniej nadane wydając dokument, w którym dokładnie podają granice miasta. Część tego dokumentu mówi: "...my Borkowie wszyscy podpisani niżej, tak obecnie żyjący jak i nasi potomkowie ze czcią daliśmy i teraz dajemy naszemu miastu Łobez przywilej i wolność, która jest w tym dokumencie określona. Najpierw dajemy mu pola i łany leżące w jego granicach, które zostaną niżej określone...". Łącznie posiadłość Łobza liczyła 100 łanów[10].

Flaga Łobza[edytuj | edytuj kod]

Flagę gminy stanowią kolory: żółty, zielony i czerwony, ułożone w równych częściach równolegle względem siebie. W górnym rogu przy drzewcu umieszczony jest herb.

Historia[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Historia Łobza.
Pomnik Wdzięczności „Żołnierzom polskim i radzieckim poległym w walce o wyzwolenie i przywrócenie Ziemi Łobeskiej do Macierzy” - „Byliśmy Jesteśmy Będziemy” (Mieczysław Welter, 07.11.1968)
Lapidarium pamięci mieszkańców Łobza, którzy tu żyli i zmarli dawniej, pamięci 208 mieszkańców Łobza, którzy zginęli na I Wojnie Światowej (Pomnik Rolanda), pamięci Tych, którzy zginęli na II Wojnie Światowej (391 żołnierzy, 351 cywili) i pamięci Tych z roku 1945-46 podczas wysiedlenia
Kamień pamięci (Otto Puchstein[11])
“PRO MEMORIA. W 70. Rocznicę deportacji Polaków na Syberię w latach 1940 –1946 –1956 ku pamięci zmarłych na zesłaniu i przestrodze dla przyszłych pokoleń tablicę tę ufundowali wdzięczni Bogu za ocalenie i powrót do Ojczyzny Sybiracy, Mieszkańcy Ziemi Łobeskiej. 17 września 2010 r.”
Tym, którzy odeszli do krainy wiecznych łowów. Koło PZŁ nr 42. "Jeleń"

We wczesnym średniowieczu powstał na prawym brzegu Regi gród obronny Pomorzan, przy którym wytworzyło się podgrodzie. Podgrodzie stało się zalążkiem miasta – skupiała się tam ludność rzemieślniczo-handlowa, pełniło też funkcje administracyjno-wojskowe. Pierwsze wzmianki o Łobzie pochodzą z 1271[12]. Jest w nich mowa rycerzu Wolfie Borko jako pana na Łobzie – „dominus de Lobis”. Dalsze losy Łobza łączą się z losami rodu Borków, którzy byli właścicielami miasta i okolic[12].

Łobez znalazł się wśród miejscowości, które jako pierwsze otrzymały prawa miejskie – już w 1295 roku figuruje jako „miasto”, w 1348 zaś dostał potwierdzenie swoich praw miejskich według prawa lubeckiego[12]. W XIV wieku występuje już burmistrz i rada miejska[12]. Wtedy też Łobez otoczono murami, które przetrwały do XVIII wieku. W 1460 uzyskał własne sądownictwo. Borkowie wznieśli też w Łobzie zamek, który przetrwał do XVIII wieku[12]. W roku 1295 przy podziale Pomorza obszary nad Regą z Łobzem przypadły wołogoskiej linii książąt pomorskich. W 1648 miasto weszło w skład Brandenburgii[12], a od 1701 w skład Królestwa Prus, które od 1871 weszło w skład Cesarstwa Niemieckiego. W latach 1818-1945 miasto administracyjnie należało do powiatu Regenwalde, początkowo z siedzibą w Resku, a od roku 1860 z siedzibą w Łobzie[13].

Decyzją władz Królestwa Prus w Świętoborcu w roku 1876 powstaje Pomorska Stadnina Koni w Łobzie (Pommersches Landgestüt Labes), której założycielem i pierwszym dyrektorem zostaje Julius von Schlütter (wcześniej komisaryczny koniuszy - nominacja z rąk barona Ferdinanda von Münchhausena z dniem 10.04.1876). Julius von Schlütter pochodził ze Stade i przez wiele lat był oficerem dragonów w Celle. W roku 1874 wystąpił z wojska i wraz z częścią swoich podwładnych brał czynny udział w budowie łobeskiej stadniny. Zasadniczym zadaniem stadniny było uszlachetnianie koni hodowanych na Pomorzu, gdzie już w roku 1887 roku stado liczyło 200 ogierów, przeważnie półkrwi arabskiej[14]. Nocą 2.03.1945 koniuszy Johannes Althaus ze stadem około 350 koni i źrebiąt (w tym konie pełnej krwi) ruszył na zachód, aby w ten sposób uratować przed Armią Czerwoną łobeskie konie. W Konarzewie k. Nowogardu zostają zatrzymani przez Rosjan, gdzie postrzelony Althaus umiera 3.03.1945[15]. Łobeskie konie zostały zagarnięte przez Rosjan i razem z młodymi chłopcami (Niemcy) pilnującymi stado, oraz 17 zatrzymanymi w międzyczasie Francuzami (jeńcy obozów pracy) i innymi końmi wywiezione na Krym i w góry Kaukazu. Kobiety i młode dziewczęta (prawdopodobnie Niemki i Polki) idące razem z transportem koni nie zostały wywiezione wraz z końmi, ale w brutalny sposób zgwałcone. Tylko niewielka część hodowli zachowała się w Łobzie (wg byłego weterynarza stadniny - dr Froehlich)[16].

Pomnik Rolanda w Łobzie - pozostałości 2013
Roland - popiersie. Grafika wykonana na potrzeby hasła na podstawie istniejącej dokumentacji fotograficznej pomnika Rolanda
Kopiec Rolanda w Łobzie - 2013

W roku 1922 mieszkańcy miasta postanawiają uczcić pamięć 208 poległych na I wojnie światowej mieszkańców Łobza i postawić im pomnika Rolanda na specjalnie usypanym do tego celu kopcu, gdzie całość budowy ma zostać sfinansowana z dobrowolnych darowizn i zbudowana w czynie społecznym z pomocą 1.096 bezrobotnych osób. Autorem projektu został berliński architekt Hans Demann a całość opracowała pracownia Fritza Richtera-Elsnera (ur. 08.01.1884 w Köppelsdorf lub Berlin[17], zm.? Studia w Berlinie, rzeźbiarz, działał do 1930 czynnie w Berlin-Friedrichshagen[18] [19], prawdopodobnie ostatnia praca - 1943 r. fontanna w Złotoryja[20]). Nad całością prac związanych z budową pieczę miał porucznik Schultze. Mieszkańcy miasta przepracowali łączni 4850 godzin, przewieźli 1360 m³ ziemi i około 300 ton materiału kamiennego sprowadzono do budowy budowli megalitycznych (Megalit, Kromlech, Kamienie runiczne), gdzie na stoku kopca sztuczne kurhany wznosiły się stopniowo w górę. Pomnik wraz z postumentem mierzył 10,5 m i był widoczny z każdego punktu miasta, a sam Kopiec Rolanda (Wzgórze Rolanda) ma obecnie ok.100 metrów wysokości, gdzie licząc od poziomu obecnego cmentarza rzeczywistą wysokość kopca można szacować na kilkanaście metrów[21]. W dniu 1.08.1926 ma miejsce uroczyste odsłonięcie pomnika, przedstawiającego rycerza na cokole oraz 7 kolumn. Na odsłonięcie przybył prezydent Rzeszy (Republiki Weimarskiej)– Paul von Hindenburg. Koszt cementu do odlania postumentu, cokoła kolumny i figury pomnika szacuje się na 25 000 marek. Jeżeli podliczyć wartość wszystkich prac oraz koszta materiałowe, wynosiłyby one razem ponad 80 000 marek[22]. W roku 1931 wytwórnia filmowa Kulturfilm Erich Puchstein nakręciła niemy 12-minutowy film Heldentum - Volkstum - Heimatkunst (Inna nazwa: Die Stadt im Osten) o pomniku Rolanda z widokiem na Łobez (reżyser - Fritz Puchstein (*07.10.1893 Łobez - †31.03.1968 Wiedeń, reżyser, operator i aktor[23][24][25][26]), scenariusz - Fritz Richter-Elsner, zdjęcia - Fritz Puchstein, producent - Erika Puchstein, wywórnia - Kulturfilm E. Puchstein (Königsberg i. Pr., Beeethovenstr. 45)[27])[28][29][30].

W 1945 r. miasto zostało dotkliwie zniszczone. Łobez został wyzwolony 3 marca 1945 r. po ostrzale artyleryjskim z Suliszewic i nocnych walkach z fanatykami z Hitlerjugend (kompanie bojowe Jagdkommandos uzbrojone w granatniki przeciwpancerne panzerfaust) przez żołnierzy Armii Czerwonej (1 Armia Pancerna Gwardii 1 Frontu Białoruskiego, 44 Brygada Pancerna Gwardii (Dowódca: płk Joseph Iraklievich Gusakovsky (ur. 12,(25).12.1904 - † 20.02.1995)- później generał, II-krotny „Bohater Związku Radzieckiego”), 108 Gwardyjski Pułk Czołgów Ciężkich (Dowódca: płk Władimir D. Reutow(?)) i oddział łobeskich partyzantów (Polacy i (prawdopodobnie) osoby innej narodowości (Rosjanie, Francuzi lub Serbowie), którzy zbiegli z okolicznych obozów jenieckich lub miejsc pracy przymusowej, gdzie w powiecie obozy jenieckie liczyły łącznie od 2849 do 3476 osób[31][32], a łącznie z robotnikami przymusowymi wykorzystywano w powiecie 5-6 tys. osób różnej narodowości[33], gdzie w Łobzie istniały w czasie wojny dwa obozy pracy). Następnie do Łobza weszli żołnierze polscy LWP z 43 Pułku Artylerii Lekkiej (Dowódca: mjr Ilia Sadowski) (6 Brygada Artylerii Lekkiej), którzy stoczyli potyczkę 6.03.1945 r. w Świętoborcu z oddziałami X Korpusu SS (Dowódca: gen.porucznik Günther Krappe (ur. 1893, †1981)[34][35][36][37][38][39][40].

W następstwie II wojny światowej Łobez włączony został do Polski. Ludność, która pozostała w mieście wysiedlono do Niemiec.

W latach 1946-1975 Łobez był siedzibą powiatu łobeskiego (przejściowo w roku 1945 powiatu Ławiczka) zlikwidowanego w trakcie zmian administracyjnych w roku 1975. Od roku 2002 Łobez jest ponownie siedzibą powiatu łobeskiego.

W latach 1946–1998 miasto administracyjnie należało do woj. szczecińskiego.

W części miasta Świętoborzec działało Państwowe Gospodarstwo RolnePaństwowe Stado Ogierów Łobez, gdzie więcej o osiągnięciach sportowych (jeździectwo i powożenie) miejscowych sportowców można przeczytać w książce Zdzisława Bogdanowicza „Historia sportu łobeskiego”. Obecnie (od 2009 r.) majątek tego gospodarstwa przejęła firma SBS Stado Ogierów Łobez spółka z o.o. i klub jeździecki LKS „Hubal”.

W 1960 roku Łobez miał 6255 mieszkańców[41].

Historia nazwy miasta[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze źródła podają nazwę miasta w formie: Lobis (1271), Lobese (1280), Lobse (1285)[42]. Nie do końca wyjaśniona jest etymologia słowa „Łobez”. Przypuszcza się, że miasto wywodzi swoją nazwę od rzeki, nad którą jest położone lub od łabędzia (historycy niemieccy – łabędź – starosłowiańskie: labez, labendz)[34][43][44][45]. Starosłowiańskie słowo „laba”, oznaczało wszystko płynące lub zachowujące stan płynny. Inna interpretacja wskazuje pochodzenie nazwy od słowa lobose, które oznaczało miejsce podmokłe, porośnięte tatarakiem, gęstwiną, krzakami, zaroślami zwanym w języku staropolskim łabuziem. W obu przypadkach akcentowana jest lokalizacja osady nad wodą, na co wskazuje występujący także w innych nazwach rdzeń łob (np. Łobżenica, Łobżany)[46][42].

Obecna nazwa miasta formalnie obowiązuje od 19 maja 1946[47].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa
Zespół dwu- willi
Zabytkowa Poczta w Łobzie

Rejestr Zabytków wymienia następujące obiekty w Łobzie[48]:

  • Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Łobzie (Kl.20/66/65)
  • Dom, ul. Niepodległości 7 (DZ-4200/49/O/98)
  • Poczta, ul. Rapackiego 12 (PSOZ/Sz-n/III/5340/225/93)
  • Zespół budynków stadniny koni (Świętoborzec) (DZ-4200/1/O/2005)
  • Park przy stadninie koni (Świętoborzec) (DZ-4200/1/O/2005)
  • Zespół dwóch willi, ul. Niepodległości 66a-68 /otoczenie/ (DZ-4200/5/K/2009)

Inne ciekawe miejsca w Łobzie to:

  • ciekawa architektonicznie przedwojenna ulica Przechodnia, Armii Krajowej i inne
  • liczne zabytki przemysłowe – zajezdnia, wieża ciśnień i nastawnie PKP, kominy fabryczne tunele i mosty
  • resztki łobeskich murów obronnych z XIV-XV w.

Atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Przez Łobez przebiega kilka opisanych i oznakowanych szlaków turystycznych[49], rowerowych[50], kajakowych w tym kajakowy Szlak Papieski[51][52] i szlak konny Pojezierza Drawskiego (Świętoborzec – Biały Bór)[53]. Miłośnicy koni znajdą je tak w Łobzie, Świętoborcu, Boninie i w najbliższej okolicy[54]][55]. Miłośnicy wędkarstwa mają w mieście rzekę Regę, jezioro miejskie Dybrzno oraz wiele okolicznych jezior. Miłośnicy sportów motorowych mają do jazdy wydzielony zalesiony teren w mieście w starym żwirowisku za cegielnią[56][57]. Miłośnicy głazów narzutowych znajdą je najbliżej w Przyborzu (9,1 m) i w Siedlicach (Maćkowe Łoże – 16 m).

Miłośnicy agroturystki wiedzą, że „Ziemia Łobeska” to piękny i jeden z najczystszych ekologicznie rejonów Polski. Atrakcyjne okolice Łobza, będące oazą piękna i spokoju sprzyjają zdrowemu i aktywnemu wypoczynkowi. Sąsiedztwo dziewiczych lasów z całym bogactwem runa leśnego, bliskość rybnych, czystych i niezatłoczonych jezior i rzek pozwala zregenerować siły. Docenią to amatorzy grzybobrania, jagód i malin, a także miłośnicy wędkowania. Pobyt na wsi to także świeże powietrze, przestrzeń i swoboda. Gospodarstwa agroturystyczne zlokalizowane są w Klępnicy (jezioro, las, zabytki, stacja kolejowa), Karwowie (jezioro, las, grodzisko, drzewa pomnikowe, zabytki), Prusinowie (rzeka, las, zabytki, stacja kolejowa), Bełcznie (zabytki, jezioro), Zagórzycach (las, rzeka, zabytki) i Łobzie[58].

Miłośnicy przyrody wiedzą, że „Ziemia Łobeska” charakteryzuje się dużą różnorodnością form roślinnych i zwierzęcych. Dużo jest lasów i zadrzewień, więcej niż przeciętnie w Polsce i w Europie. Nie są to zwarte obszary, lecz kępy leśne rozrzucone po całej gminie, najczęściej w pobliżu rzek i jezior. Wśród mieszanych lasów przeważa sosna, buk, dąb, brzoza i świerk. Piękne lasy bukowe porastają zbocza doliny Regi na południowy zachód od Łobza (Łobeskie Bieszczady) oraz w okolicach Karwowa. Rarytasem dla myśliwych są przebogate tereny łowieckie, na których występują jelenie europejskie, sarny, dziki, lisy, zające, kuny i ptactwo wodne, m.in. dzikie kaczki, dzikie gęsi, łyski i inne ptactwo łowne. Działają tu cztery koła łowieckie: „Lis” Łobez, „Jeleń” Łobez, „Cyranka” Szczecin i „Rogacz” Węgorzyno. Wielkim bogactwem lasów łobeskich są jagody, borówki, żurawiny, maliny, jeżyny i grzyby. Przy sprzyjających warunkach pogodowych sezon grzybobrania trwa od czerwca do późnej jesieni. Stosunkowo dużo zachowało się na terenie gminy drzew pomnikowych. Sędziwe okazy spotkać można na terenie miasta, jak i w wiejskich parkach podworskich, na cmentarzach, przy zabudowaniach oraz przy drogach (aleje klonowe, lipowe, jesionowe, brzozowe). Najokazalsze okazy zostały ustanowione pomnikami przyrody. Są to dęby „Bartek” w Unimiu i trochę młodszy, ale historyczny „Maćko” w Strzmielu, lipa „Elizabeth” i platan „Dzidźka” w Zachełmiu, kasztan „Cichowo” nad Mielnicą pomiędzy Strzmielem a Zachełmiem.

Kultura[edytuj | edytuj kod]

Łobeski Dom Kultury
Chór parafialny ,,Dominanta,, w Łobzie - próba. Dyrygent - Lesław Buczek

W Łobzie działalność kulturalną prowadzą[59][60]:

  • Łobeski Dom Kultury[61]
  • Miejska Biblioteka Publiczna[62]
  • Biblioteka Pedagogiczna [63]
  • Lokalne szkoły
  • Parafia w Łobzie
  • Lokalna Organizacja Turystyczna[64]
  • Klub Nauczyciela
  • Amatorski Ruch Artystyczny (ARA)[65]
  • Lokalne zespoły muzyczne
  • Świetlice wiejskie pod opieką ŁDK[66]

Sport i rekreacja[edytuj | edytuj kod]

Hala sportowo-widowiskowa w Łobzie

Sport i rekreacja zajmują i zajmowały w życiu mieszkańców Łobza bardzo ważne miejsce, gdzie już w 1861 założono tutaj pierwszy w powiecie liczący 18 osób męski związek sportowy (Männer‑Turn‑Vereins[67][68]), a ok. 1928 r. zbudowano halę sportową przy obecnej ulicy Niepodległości, róg Segala. Szczególnie popularna jest tutaj piłka nożna, gdzie pierwszy i to międzynarodowy mecz piłkarski Łobez kontra Armia Czerwona odbył się 22.07.1945 i zakończył wynikiem 0:6. Nie pomogło łobeskim piłkarzom, że kibicował naszym Burmistrz Łobza - Stefan Nowak[69]. Inne popularne dyscypliny to lekka atletyka, jeździectwo, koszykówka, siatkówka, szachy i badminton.

W 2003 r. i 2004 r. w Ogólnopolskim Sportowym Turnieju Miast i Gmin pod patronatem Prezydenta RP Łobez zajął dwukrotnie I miejsce[70]. W Łobzie jest stadion miejski wyposażony w 2 boiska piłkarskie i trybunę na 1200 miejsc, oraz hala sportowo-widowiskowa (oddana do użytku w październiku 2004 r.) z głównym boiskiem 44 m x 24 m i trybuną z 444 miejscami siedzącymi i 165 miejscami stojącymi.

Kluby i stowarzyszenia sportowe[edytuj | edytuj kod]

Na terenie miasta i gminy działają następujące kluby i stowarzyszenia sportowe[71]:

  • MLKS „Światowid” - powstał 25 lutego 1963 roku[72], centrum piłki nożnej, drużyny od trampkarzy do oldbojów.
  • MKS „Olimp”.
  • Klub Biegacza „TRUCHT ”.
  • „Rega” - klub strzelecki przy Lidze Obrony Kraju.
  • Gminne Zrzeszenie Ludowe Zespoły Sportowe.
  • TKKF „Błyskawica”.
  • LKJ „Cavallo” - Bonin.
  • Uczniowskie Kluby Sportowe działające przy szkołach: SP Nr 1 Łobez - „Jedynka”, SP Nr 2 Łobez - „Kometa”, „Pat-Mat”, SP w Bełcznie – „ Badminton” , Zespół Szkół Gimnazjalnych Łobez - „Promyk”, Zespół Szkół – L.O. - „Spływ”, „Góral”.
  • Koło wędkarskie: „KARAŚ”.
  • Koło wędkarskie: „PSTRĄG„.
  • Towarzystwo Przyjaciół Rzeki Regi.
  • Ludowy Klub Sportowy „HUBAL” w Świętoborcu.

Łobeskie imprezy cykliczne[edytuj | edytuj kod]

  • „Dni Łobza”[73]
  • „Łobeska Baba Wielkanocna”[74]
  • „Dożynki Gminne”[75],
  • Gala „Smoki Powiatu Łobeskiego”[76],
  • Gala Sportu Powiatu Łobeskiego[77]
  • Konkursy Starosty – Konkurs „Wiosenne Tajemnice Babcinej Szafy”, Konkurs „ Chłop do Baby „, Konkurs „Wypieki i wyroby wielkanocne”[78]
  • „Zawody konne”[79]
  • „Majowe Spotkania Orkiestr Dętych i Big Bandów”[80]
  • „Festiwal Kapel Podwórkowych”[81]
  • „Święto Radości”[82]
  • Międzynarodowy Turniej Unihokeja w kat. dziewcząt i chłopców do 19 lat[83].
  • Memoriał im. red. Tomasza Hopfera[84]
  • Memoriał im. Gabriela Bieńkowskiego[85]
  • Memoriał im. Witolda Markiewicza[86]
  • Zloty i parady motocyklowe z wystawą pojazdów zabytkowych[87]
  • Memoriał im. Jerzego Machońskiego[88]
  • Memoriał im. Mikołaja Kondratowicza[89]
  • Memoriał im. Stanisława Adamczaka[90]
  • Memoriał im. Eugeniusza Gostomczyka[91]
  • Memoriał im. Romana Mikszy[92]
  • „Łobeska Dziesiątka”[93]
  • Turniej Tenisa Stołowego o Puchar Burmistrza Łobza
  • „Łobeski Maraton Kajakowy”[90]
  • Kąpiele Morsów w Redze[90]
  • Turniej Brydża Sportowego o Puchar Starosty[90]
  • Łobeski Zlot Nordic Walking[90]
  • Pielgrzymka Motorowa do Sanktuarium Maryjnego w Resku

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Struktura demograficzna mieszkańców Łobza według danych z 31 grudnia 2008[94]:

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni
Jednostka osób  % osób  % osób  %
Populacja 10 356 100 5444 52,57 4912 47,43
Wiek przedprodukcyjny (0–17 lat) 1852 17,88 934 9,02 918 8,86
Wiek produkcyjny (18–65 lat) 6900 66,63 3386 32,7 3514 33,93
Wiek poprodukcyjny (powyżej 65 lat) 1604 15,49 1124 10,85 480 4,63

Demografia historyczna[edytuj | edytuj kod]

Liczba mieszkańców Łobza w różnych latach (na podstawie artykułu „Historia Łobza”, i książki „Städtebuch Hinterpommern”).

Rok   Liczba ludności
1680 ok. 800
1740 1191
1749 1339
1762 949
1776 1195
1782 1160
1794 1339
1812 1797
1814 1800
1816 1939
1819 1960
1831 2443
1843 3207
1852 3939
1861 4756
1875 5010[95]
1880 5603
1885 5225
1895 5187
1905 5183[96]
1912 5098
1925 5873 (5994)
1933 6947
1939 7300 (7310)
08.1945 1710 (160 Polaków) w Łobzie
10.1945 5885 Niemców w Łobzie
10.1945 8287 Niemców w powiecie
02.1946 9 773 Niemców w powiecie
1946 4144 w Łobzie
1946-7 10 905 Niemców wysiedlono z powiatu
1957 6026
1970 7355
1990 10 953

Liczba osób narodowości żydowskiej mieszkających w Łobzie.

Rok   Liczba ludności
1705 2 rodziny
1753 1 rodzina
1782 15
1794 18
1812 38
1816 62
1831 61
1840 90
1843 100
1852 121
1861 167
1867 175
1871 138
1903 105
1925 43
1939 11
1940 0

Więcej informacji o mieszkańcach Łobza, Patrz:

 Osobny artykuł: Historia Łobza.

Administracja i polityka[edytuj | edytuj kod]

Mieszkańcy miasta wybierają do łobeskiej rady miejskiej 11 z 15 radnych[97], pozostałych 4 radnych wybierają mieszkańcy gminy Łobez. Organem wykonawczym władz jest burmistrz. Urząd miejski ma siedzibę przy ulicy Niepodległości.

Burmistrzowie Łobza

wybrani w wyborach pośrednich (od roku 1989 do 2002) oraz ich zastępcy:

  • Marek Stanisław Romejko, zastępca Jan Woźniak
  • Jan Szafran, zastępca Elżbieta Kobiałka
  • Halina Szymańska, zastępca Henryk Musiał

wybrani w wyborach bezpośrednich (od roku 2002) oraz zastępcy

  • Marek Stanisław Romejko (kadencja 2002–2006), zastępca – Ryszard Sola s. Józefa
  • Ryszard Sola s. Stefana[98] (2006-2014), zastępca – Ireneusz Kabat

Przed rokiem 1989 rolę głowy miasta pełnił mianowany na to stanowisko Naczelnik Miasta i Gminy, którym ostatnim w Łobzie był Zbigniew Con.

Gmina Łobez utworzyła w obrębie całego miasta jednostkę pomocniczą – „Osiedle w Łobzie”. Mieszkańcy miasta (czyli osiedla) wybierają 15-osobową radę osiedla według obwodów wyborczych na zebraniu wyborczym. Rada osiedla wybiera spośród swoich członków zarząd osiedla, który składa się z 5 członków, wraz z przewodniczącym zarządu osiedla i jego zastępcą[99]. Obecnie Przewodniczącą Rady Osiedla jest Mirosława Borowska, wcześniej był Zdzisław Szklarski i Jerzy Sola.

Mieszkańcy wybierają posłów z okręgu wyborczego nr 41, senatora z okręgu nr 98, a posłów do Parlamentu Europejskiego z okręgu nr 13.

Posłowie do Sejmu RP posiadający biura poselskie w mieście:

Joachim Brudziński (PiS), Arkadiusz Litwiński (PO), Mirosława Masłowska (PiS).

Burmistrzowie Łobza[edytuj | edytuj kod]

Urząd Miejski w Łobzie

Lista Burmistrzów Łobza[100][101]:

  • 1632 – Carsten Beleke
  • 1670 – Bernd Bublich
  • ok. 1700 – Paul Belecke
  • 1702 – Theele
  • 1723 – F.C. Hackebeck (†1740)
  • 1734 – F.W. Weinholz (†1745)
  • 1736 – Schulze
  • 1732 – Hackenberken
  • 1745 – M.C. Frize (†1749)
  • 1746 – Johann Friedrich Thym
  • 1752 – Johann Gottsried Severin
  • 1753? – J.F. von Flige
  • 1757 – Johann Friedrich Thym
  • 1757 – Heller
  • 1767 – Gottlieb Timm
  • 1790 – Jahncke
  • 1775 – Johann Gottfried Severin
  • 1805 – Heinrich (?) Falck
  • 1806 – Zuther (inna data 1712)
  • 1806 – Nemitz
  • 1809 – Johann Georg Falck (†1823)
  • 1823-40 – Johann Friedrich Rosenow
  • 1842-44 – Adols Ludwig Ritter (Intermistisch)
  • 1844-45 – Albert Wilhelm Rizky
  • 1846-52 – Heinich Ludwig Gotthils Hasenjäger
  • przed 1859 – Hasenjaeger
  • 1852-1864 – Carl Albert Alexander Schüz
  • 1921 – Willi Kieckbeusch
  • 1945 – Hakelberg (†1945)[102][103]
  • 1945 – Teofil Fiutowski (ur. 1910, †1981)[104][105]
  • 1945 – Stefan Nowak (ur. 1903 lub 1907, †1974)[106][105]
  • 1945 – Feliks Mielczarek (ur. 1902, †1972)[107][105]
  • 1946 - Władysław Śmiełowski
  • 1948 - Tadeusz Klimski
  • 1949 – Ignacy Łepkowski (ur. 1894, †1966)[108][105]

Starości[edytuj | edytuj kod]

Starostwo Powiatowe w Łobzie

Siedzibą starostwa Regenwalde do roku 1860 było Resko, a potem siedzibę przeniesiono do Łobza. Kolejnymi Starostami powiatu (Landräte), których siedziby znajdowały się w Łobzie byli:

  • 1856-64 Kurt Moritz Lebrech von der Osten (ur. 1815 - †1888)
  • 1864-71 Hermann von Loeper (ur. 1814 - †1866), potem ? von Loeper [109].
  • 1871-77 Ludwig Ferdinand von Lockstedt
  • 1877-84 ? (Herman) von Loeper
  • 1884-93 August Hans Adam Berthold von der Osten (ur. 1855 - †1895)
  • 1893-1910 Ernst von Döring
  • 1910-1918 Friedrich von Normann [110]
  • 1918-31 Herbert Rudolf von Bismarck (ur. 1884 – †1955)
  • 1931-45 dr Erich Hüttenhein
  • 1945-46 Pełnomocnik Leopold Płachecki (powiat Ławiczka/powiat łobeski)
  • 1946-48 Leopold Płachecki (powiat łobeski)

Więcej informacji o starostach, Patrz:

 Osobny artykuł: Powiat Regenwalde.
.

Wspólnoty wyznaniowe[edytuj | edytuj kod]

Transport[edytuj | edytuj kod]

W mieście znajduje się stacja kolejowa, przez którą przechodzi linia kolejowa nr 202 (trasa StargardGdańsk Gł.), kursują autobusy PKS i prywatne busy osobowe. Do 1991 r. czynna była linia wąskotorowa ze Stargardu Szczecińskiego (ruch towarowy do 1995 r. ruch osobowy do 1991 r.).

Kalendarium[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Historia Łobza.

Krótka historia Łobza[112][101][113].

Łobeskie media lokalne[edytuj | edytuj kod]

Lista mediów lokalnych[114][115]:

  • „Tygodnik Łobeski”
  • „Nowy Tygodnik Łobeski”
  • „Gazeta Łobeska”
  • „Wiadomości Łobeskie”[116]
  • Łabuź” - ukazujący się w Łobzie w latach 1992-2007 kwartalnik literacko-historyczny z podtytułem "Prowincjonalny Okazjonalnik Literacki", którego redaktorem naczelnym i wydawcą (Prywatna Żebracza Inicjatywa Wydawnicza Klubu Literackiego „Łabuź”) był Leon Zdanowicz.
  • „Rega TV”
  • „Łobeziak” - ukazujący się w Łobzie w latach 1991-2002 (125 numerów) lokalny miesięcznik społeczno-polityczny, którego redaktorem naczelnym i wydawcą był Wojciech Bajerowicz[117]
  • „Wieści z Łobeskiego Ratusza”[118]
  • „Głos Łobeski”[119]

Przedwojenne lokalne gazety:

  • „Kreis Zeitung”
  • „Kreis Blatt”
  • „Die Kreiszeitung in Labes”
  • „Kreiszeitung für den Kreis Regenwalde”
  • „Evangelische Rundschau für Pommern”
  • „Blätter für Schulrecht und Schulstatistik”

Urodzeni w Łobzie[edytuj | edytuj kod]

Pour le mérite
  • Franz Andreas von Borcke - ur. w Łobzie w 1693 r., zm. 24 maja 1766 w Magdeburgu. Pruski generał-porucznik, szef Pułku Piechoty nr 20, dowódca twierdzy Magdeburg i Kawaler Orderu Pour le Mérite.
  • Ferdinand Albert Gustav Nemitz - ur. 10 września 1805 w Łobzie, zm. 17 kwietnia 1886 w Stargardzie Szczecińskim. Pruski prawnik, członek Zgromadzenia Narodowego we Frankfurcie i Pruskiej Izby Reprezentantów.
  • Felix August Helfgott Genzmer - ur. 22 listopada 1856 w Łobzie, zm. 06 sierpnia 1929 w Berlinie-Dahlem, niemiecki architekt i wykładowca.
  • Otto Puchstein - ur. 6 lipca 1856 w Łobzie, zm. 9 marca 1911 w Berlinie (pochowany w Łobzie), pruski archeolog klasyczny, wykładowca i historyk architektury.
  • Walter Goehtz ur. 1 lutego 1878 w Łobzie, zm. 30 marca 1946 w Eckartsbergu, był burmistrzem w Płotach i w Gryficach.
  • Fritz Puchstein - ur. 07.10.1893 r. w Łobzie, zmarł 31.03.1968 r. w Wiedniu niemiecki (austriacki) aktor, reżyser, operator, producent i manager. W roku 1931 zrealizował jako pierwszy film w trakcie którego przedstawiono panoramę miasta Łobez, gdzie producentem filmu była jego żona Erika, a scenariusz napisał Fritz Richter-Elsner.
  • Wiesław Małyszek - ur. 9.11.1960 w Łobzie, zm. 19.10.2012 w Łobzie. Redaktor naczelny i wydawca Nowego Tygodnika Łobeskiego, członek Rady Programowej Polskiego Radia Szczecin, dziennikarz Sztandaru Młodych, Głosu Szczecińskiego i Tygodnika Łobeskiego, współzałożyciel "Łabuzia", Smok Powiatu Łobez (pośmiertnie). Dziennikarz i prozaik ziemi łobeskiej.
  • Andrzej Gudański - ur. 26.06.1979 r. w Łobzie, artysta plastyk, samouk, zajmujący się malarstwem, rysunkiem oraz ceramiką. Rysuje i maluje od najmłodszych lat, gdzie zarobkowo od 14. roku życia, sprzedając zarówno prace olejne jak i akwarele. Ukończył liceum w Łobzie.

Osoby związane z Łobzem[edytuj | edytuj kod]

Virtuti Militari
"Kataryniarz" - rzeźba Z. Skrętowicza. Grafika wykonana na potrzeby hasła na podstawie znaczka pocztowego
Osoby nieżyjące
  • August Froehlich (1891-1942) – niemiecki ksiądz rzymskokatolicki pełniący w latach 1932-1937 posługę duszpasterską dla mieszkańców Łobza, przeciwnik nazizmu, który za obronę polskich robotników przymusowych został zamęczony w niemieckim obozie koncentracyjnym KL Dachau.
  • Erich Puchstein - (ur. prawdopodobnie w Łobzie) właściciel niemieckiej wytwórni filmowej, która nakręciła w roku 1931, pierwszy film (krótkometrażowy, niemy) z panoramą miasta Łobez.
  • Zbigniew Janaszek – mieszkaniec Łobza. Kawaler Orderu Virtuti Militari.
  • Wincenty Jankowski – mieszkaniec Łobza. Kawaler Orderu Virtuti Militari.
  • Wacław Zaleski – mieszkaniec Łobza. Kawaler Orderu Virtuti Militari.
  • Wojciech Zbanyszek – mieszkaniec Łobza. Kawaler Orderu Virtuti Militari.
  • Zygmunt Skrętowicz - ur. 25.10.1902 roku we wsi Kuropatniki, zm. 24.12.1971 r. w Worowie (pochowany w Łobzie[120]). Rzeźbiarz ludowy od sierpnia 1945 r. związany z ziemią łobeską, gdzie od 1954 zawodowo rzeźbił. Miał swoje wystawy w Łobeskim Domu Kultury i organizowano mu tutaj warsztaty szkolne na których uczył łobeskie dzieci swojego rozumienia sztuki ludowej, może naiwnej i prymitywnej, ale łobeskiej.
  • Ryszard Dżaman - ur. 6.05.1935 we wsi Roztoka, zm. 10.09.1987 w Łobzie. Filozof, bibliotekarz, dziennikarz, pisarz marynista, współorganizator Łobeskich Spotkań Marynistycznych, który zafascynowany ziemią łobeska został tu na zawsze.
  • Leon Zdanowicz - ur. 1938 r. w Juraciszkach, zm. 2009 r. w Łobzie. Redaktor naczelny i wydawca (Prywatna Żebracza Inicjatywa Wydawnicza Klubu Literackiego „Łabuź”) kwartalnika literacko-historycznego Łabuź, animator kultury, poeta i prozaik ziemi łobeskiej.
  • Bogumił Winiarski - ur. 15.09.1941 r. wieś Szlachta p. Stargard Gdański, zm. 26.04.2012 r. w Suliszewie (pochowany w Bytowie) żołnierz, muzyk, kapelmistrz i dyrygent. W latach 1993 do 2008 r. był kapelmistrzem Młodzieżowej Orkiestry Dętej Łobeskiego Domu Kultury, gdzie krajowe i międzynarodowe sukcesy orkiestry otworzyły okno na świat dla łobeskiej młodzieży.
  • Kazimierz Obuchowski (1931-2014) – ukończył liceum i zdał maturę w Łobzie. Profesor psychologii
Osoby żyjące

Łobez w nazwie[edytuj | edytuj kod]

Podstrefa Łobez[edytuj | edytuj kod]

Specjalna strefa ekonomiczna w Łobzie

Podstrefa Łobez[121] to część Kostrzyńsko–Słubickiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej, z której została wyodrębniona Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 28.09.2011 r. (Dz. U. z 2011 r. Nr 220, poz. 1300). Podstrefa ta obejmuje tereny inwestycyjne o powierzchni 24,1976 ha, zlokalizowane przy drodze wojewódzkiej Łobez – Drawsko Pomorskie (ul. Drawska). Władze lokalne przejęły od PKP teren przylegający do bocznicy kolejowej przy linii Berlin–Gdańsk uzbrojony w rampę załadunkową. Przejęcie terenu od PKP S.A. poprawiło możliwość zaopatrywania się przyszłych inwestorów lokujących się w obrębie strefy w surowce oraz ułatwi wywóz towarów drogą kolejową. Możliwy będzie wywóz elementów długich, takich jak np. śmigła dla elektrowni wiatrowych i innych elementów konstrukcyjnych wielkogabarytowych. Linia kolejowa Szczecin – Gdańsk stanowi alternatywną drogę komunikacji dla inwestorów zainteresowanych lokowaniem się w Podstrefie Łobez.

Ulica Łobeska i miejsca mające Łobez (Labes) w nazwie[edytuj | edytuj kod]

Ulica Łobeska w Płotach

Ulica Łobeska jest w następujących miastach w Polsce[122]

  • W Warszawie istnieje od 20 marca 1954 roku w dzielnicy Włochy, poprzez przemianowanie dawnej ulicy Żeromskiego i łączy al. Krakowską z ul. Kazimierza Wielkiego. Ulica liczy zaledwie pięć numerów a jej najstarszy budynek (zarazem najwyższy) z numerem pierwszym, istniał tutaj przed wojną. Nazwę ulicy nadano prawdopodobnie z uwagi na dostarczoną przez Łobez cegłę czerwoną w ilości 1,5 mln sztuk na powojenną odbudowę Warszawy, Łodzi i Włocławka.
  • W Poznaniu istnieje od roku 1996 w dzielnicy Ławica (kierunek Skórzewo). Ulica jest bez przejazdu i swój początek bierze od ul. Złocienieckiej.
  • W Płotach ulica ta istnieje od roku 1986, ale pisownię ma obowiązującą do roku 1964[123] (ul. Łobezka). Łobezka jest ulicą powiatową i stanowi ona wjazd do Płotów z kierunku Łobza.

Ulice mające Łobez (Lobes) w nazwie poza Polską[124]:

Miejsca na Świecie posiadające Łobez (Labes) w nazwie:

Jasełka Łobeskie[edytuj | edytuj kod]

Jasełka Łobeskie („Labeser Krippenspiel”) zostały opracowane na początku lat dwudziestych XX w. przez Marię von Bismarck (żonę starosty Łobza – Herberta von Bismarcka) i wystawiane w miejscowym kościele. Były ewenementem na protestanckim Pomorzu[125] i grane były od 1921 r. do II wojny światowej[69][67]. Jasełka te były ośmioaktowym przedstawieniem słowno-muzycznym w trakcie którego aktorzy recytowali tekst i śpiewali, przy czym wybrane pieśni były śpiewane także wspólnie z wiernymi zebranymi w kościele. Byli mieszkańcy Łobza po wysiedleniu przenieśli tradycję jasełek w okolice Hanoweru, gdzie są one nadal wystawiane[126].

Pantofle łobeskie[edytuj | edytuj kod]

Pantofle łobeskie były obuwiem drewniano-skórzanym zwanym Schlurren[127] i dały miastu w XVII w. znany na całym Pomorzu przydomek Schlurr Labs. Łobez (Labes) w roku 1680 liczył około 800 mieszkańców w tym aż 40 szewców, którzy wyrabiali słynne na Pomorzu pantofle i mieli swoje święto cechowe w poniedziałek po św. Janie (24 czerwca) organizując pochód przez miasto z herbem cechu (duży drewniany but) i skrzynią cechową[128].

Jarmark Łobeski[edytuj | edytuj kod]

Od poł. XVIII w. w Łobzie organizowano dwudniowy (czwartek i piątek) Jarmark Łobeski, który odbywał się 5 razy w roku i był znany na całym Pomorzu, gdzie podobny zwyczaj przyjął Szczecin dopiero w roku 1788. W pierwszy dzień handlowano bydłem, a w drugi dzień innymi towarami. Terminy Jarmarku Łobeskiego: czwartek przed czwartą niedzielą Wielkiego Postu, w czwartek po św. Świętej Trójcy, 11 dni po Zielonych Świątkach, w czwartek przed św. Jakubem (25 lipca), w czwartek przed św. Michałem (29 września), w czwartek przed pierwszą niedzielą Adwentu (koniec listopada)[69].

Łobeskie Spotkania Marynistyczne[edytuj | edytuj kod]

W latach 1974-90 w Łobzie (w roku 1975 w Radowie Małym) odbywały się, ważne dla życia literackiego regionu, cenione też w kraju, propagujące tematykę morską Łobeskie Spotkania Marynistyczne. Były one cenną inicjatywą Łobeskiego Towarzystwa Kultury w czasie obchodów XXX lat PRL, gdzie głównym organizatorem imprezy był miejscowy dom kultury, kierowany w latach 1973-94 przez Lucynę Kilian (ur.1939 w Ratoszynie, zm. 1998 w Łobzie)[129][130]. W spotkaniach tych brali udział następujący pisarze: Wiesław Andrzejewski , Henryk Banasiewicz , Piotr Bednarski, Zbigniew Brzozowski, Mariusz Czarniecki, Czesław Czerniawski, Bogdan Czubasiewicz, Eugeniusz Daszkowski, Ryszard Dżaman, Lesław Furmaga, Józef Gawłowicz, Leon Grzybowski, Jerzy Jasiński, Piotr Jaworski, Jerzy Jurczyk, Ireneusz Gwidon Kamiński, Zbigniew Kosiorowski, Marek Koszur, Waldemar Kotowicz, Marian Kowalski, Józef Krzyżanowski, Joanna Kulmowa, Krystyna Łyczywek, Jerzy Mazurczyk, Adolf Momot, Danuta Nalewajko, Jerzy Pachlowski, Andrzej Przypkowski, Wiesław Seidler, Andrzej Turczyński, Aleksander Walczak, Eugeniusz Wasilewski i Stanisław Wasyl[131].

Łobeska Baba Wielkanocna[edytuj | edytuj kod]

Współczesną odmianą Jarmarku Łobeskiego jest obecnie w Łobzie jednodniowa, powiatowa impreza kulturalno-handlowa o nazwie Łobeska Baba Wielkanocna, gdzie można np. kupić i spróbować wielkanocne wyroby kulinarne (np. kół gospodyń wiejskich) biorące udział w konkursach , kupić i obejrzeć wyroby okolicznych rzemieślników, obejrzeć korowody, występy okolicznych zespołów ludowych i jest tam wiele innych atrakcji[132].

Łobziuki[edytuj | edytuj kod]

Łobziuki - Parasol dla kultury, to powiatowa impreza kulturalna. To całodniowy w dużej części plenerowy (park miejski), festyn rodzinny i jarmark rozmaitości zarazem. W trakcie imprezy okoliczni kolekcjonerzy i twórcy (np. pisarze, malarze, rzeźbiarze, fotograficy) prezentują swoje prace, a dzieci i dorośli uczestniczą w warsztatach twórczych (np. ceramicznych, masy solnej, filcowania, gry na instrumentach, czerpania papieru, biżuterii z modeliny, wyplatania wikliny, kulinarnych, fotograficznych i graffiti) i mogą zaprezentować swoje talenty na scenie przy Łobeskim Domu Kultury lub obejrzeć występy zawodowych zespołów. Pierwsze Łobziuki odbyły się 28 września 2013 r. Organizator imprezy jest wyłaniany w konkursie, ogłaszanym przez Zarząd Powiatu, dla organizacji pozarządowych. W 2013 r. konkurs wygrała Lokalna Organizacja Turystyczna Powiatu Łobeskiego i otrzymała 20 000 zł dotacji na organizację imprezy[133] [134] [135].

W kolejnych latach impreza ma odbywać się w czerwcu, razem z Koncertem Laureatów Powiatowych Przeglądów Amatorskiego Ruchu Artystycznego. W 2014 roku Łobziuki odbędą się 21 czerwca.[136]

Smok Powiatu Łobez[edytuj | edytuj kod]

Smok Powiatu Łobez

Smok Powiatu Łobez jest nagrodą specjalną starosty łobeskiego, która jest wręczana na uroczystej gali, po której organizowany jest bal. Nagroda ta jest jednym z elementów promocji, zapisanych w strategii powiatu i polega na honorowaniu cennych inicjatyw lokalnych. Ustanowiono ją 7 stycznia 2004 r. uchwałą zarząd powiatu łobeskiego w sprawie ustanowienia Nagrody Specjalnej Starosty Łobeskiego dla osób i przedsiębiorstw, których działalność i wyniki promują powiat na arenie wojewódzkiej i ogólnopolskiej. Nagroda ta przyznawana jest w następujących kategoriach:

  • Rozwój Gospodarczy
  • Oświata i Wychowanie
  • Działacz Społeczny
  • Kultura i Sztuka
  • Sport i Turystyka
  • Super Smok - dodatkowa kategoria dla osób, które szczególnie zasłużyły się dla powiatu łobeskiego, a ich działalność nie mieści się w pozostałych kategoriach lub obejmuje więcej niż jedną z nich[137].

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Łobez w obiektywie[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Mapa wysokości i głębokości [1]
  2. Główny Urząd Statystyczny, dane za rok 2014, stan na 01.01.2014. [2]
  3. Skorowidz ustalonych nazw miejscowości na Ziemiach Odzyskanych według uchwał Komisji Ustalania Nazw Miejscowości przy Ministerstwie Administracji Publicznej opr. Stanisław Rospond wyd. Instytut Kartograficzny i Wydawniczy Glob, Wrocław 1948
  4. Urząd Miejski w Łobzie. Katalog Adresowy. Dane na dzień 29.09.2014. Opracowała: Inspektor Joanna Kardaś
  5. Gmina Łobez – Położenie.
  6. 2009 r. „Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym”, 2009-08-20. Główny Urząd Statystyczny. ISSN 1505-5507. 
  7. Powiat Łobeski – jeziora [3].
  8. Gmina Łobez [4]
  9. horst-kaiser [5]
  10. powiat łobeski - żurawek [6]
  11. Otto Puchstein - odkrywca Heliopolis - (24Kurier.pl, 8.3.2011)
  12. 12,0 12,1 12,2 12,3 12,4 12,5 Historia Łobza opublikowana na oficjalnej stronie gminy Łobez (pol.). [dostęp 28 grudnia 2009].
  13. Regenwalde Kreis Regenwalde in der ehemaligen Provinz Pommern.
  14. Tygodnik Łobeski [7]
  15. Harbuz
  16. labuz.art [8]
  17. schlosshagenburg [9]
  18. artfact [10]
  19. findartinfo [11]
  20. Polska niezwykla [12]
  21. lobez-wzgorze-rolanda [13].
  22. labuz.art [14]
  23. An der Donau, wenn der Wein blüht [15]
  24. imdb [16]
  25. imdb1 [17]
  26. fritz-puchstein [18]
  27. film portal [19]
  28. "Ehrenmal der Kreisstadt Labes in Pommern", Druck und Verlag A. Straube und Sohn, Labes, 1926, Nachdruck 1970 durch den Heimatbuchausschuß der Kreisstadt Labes
  29. Kronika Powiatowa, Zbigniew Harbuz
  30. GenWiki [20].
  31. Biuletyn Kawaleria[21].
  32. Tygodnik Łobeski z 2012.09.26[22]
  33. Z dziejów ziemi łobeskiej, praca zbiorowa, s. 154
  34. 34,0 34,1 Z dziejów ziemi łobeskiej.
  35. Biuletyn Kawaleria [23].
  36. Tygodnik Łobeski: Łobez w systemie obronnym Wału Pomorskiego [24].
  37. Tygodnik Łobeski: Zaglądając w przeszłość. Lata powojenne w dokumentach (cz. 1) [25].
  38. Tygodnik Łobeski: Zaglądając w przeszłość. Lata powojenne w dokumentach (cz. 2) [26].
  39. Miejscowości letniskowe na ziemi międzyrzeckiej [27].
  40. Mit wuchtigem Stoß von der Weichsel bis an die Oder [28].
  41. Władysław Nowotniak: Gryfice i okolica – Wycieczki po mieście i okolicy. Warszawa: Wydawnictwo „Sport i Turystyka”, 1962, s. 47.
  42. 42,0 42,1 Kazimierz Rymut: Nazwy Miast Polski. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1987. ISBN 83-04-02436-5.
  43. Ernst Zernickow.
  44. Thomas Kanzow: Chronik von Pommern in hochdeutscher Sprache.
  45. Heinrich Karl Wilhelm Berghaus: Die Städte des Regenwalder Kreises.
  46. Serwis UM w Łobzie.
  47. M.P. z 1946 r. Nr 44, poz. 85
  48. Powiat Łobeski – Rejestr zabytków nieruchomych [29].
  49. Szlaki turystyczne – portal internetowy gminy Łobez.
  50. Gmina Łobez – Turystyczne szlaki rowerowe.
  51. http://www.niedziela.pl/artykul/63208/nd/Lobez-dolacza-do-szlakow-papieskich.
  52. Szlaki turystyczne – portal internetowy gminy Łobez.
  53. Gmina Łobez -Turystyka konna
  54. Portal Jeździecki galopuje.pl.
  55. SBS Stado ogierów Łobez sp. z o.o.
  56. Tygodnik Łobeski – Wycięli drzewa przy okazji czyszczenia terenu pod tor motorowy.
  57. Tygodnik Łobeski – 340 tys. zł kary za wycięcie drzew.
  58. Agroturystyka -Gmina Łobez [30].
  59. Gmina Łobez [31]
  60. Powiat łobeski [32]
  61. ŁDK [33]
  62. Biblioteka [34]
  63. Woj. Bibl. Ped. im. H. Radlińskiej [35]
  64. Statut LOT [36]
  65. Powiat łobeski ARA [37]
  66. ŁDK [38]
  67. 67,0 67,1 Labes Unsere liebe Heimatstadt [39]
  68. picasaweb[40]
  69. 69,0 69,1 69,2 Zbigniew Harbuz - Łabuź - Kalendarium[41] (PDF; 592 kB)
  70. Sport i rekreacja [42]
  71. Gmina Łobez [43]
  72. MLKS Światowid Łobez[44]
  73. Kalendarz [45].
  74. Powiat Łobeski – Łobeska Baba Wielkanocna 2012.
  75. Kalendarz imprez powiatowych, Starostwo [46].
  76. Smoki Powiatu Łobeskiego [47].
  77. Tygodnik Łobeski „V Gala Sportu” [48].
  78. Konkursy [49].
  79. Kalendarz imprez 2013.
  80. XIV Międzynarodowe Majowe Spotkania Orkiestr Dętych i Big Bandów – portal internetowy gminyŁobez.
  81. Powiat Łobeski – XI Festiwal Kapel Podwórkowych Łobez 2012 [50].
  82. Tygodnik Łobeski-Święto Radości przytuliło się do Świętoborca [51].
  83. http:[Gmina Łobez - sport i rekreacja//www.lobez.pl/pl/Sport-i-rekreacja.html]
  84. XXVI Łobezkie biegi o memoriał redaktora Tomasza Hopfera – portal internetowy gminyŁobez.
  85. Gmina Łobez – VII Łobezki Memoriał Szachowy im. Gabriela Bieńkowskiego.
  86. XXI Memoriał im. Witolda Markiewicza – MLKS Światowid Łobez.
  87. [Dni Łobza-nocna parada motocyklowa [52].
  88. Tygodnik Łobeski – XI Memoriał im. Jerzego Machońskiego.
  89. Turniej Piłki nożnej – VII Memoriał im. Mikołaja Kondratowicza – portal internetowy gminy Łobez.
  90. 90,0 90,1 90,2 90,3 90,4 Tkkf Błyskawica Łobez.
  91. Łobeski Maraton Rowerowy.
  92. PCK Szczecin.
  93. Trucht Łobeski Klub Biegacza „Trucht”.
  94. Bank Danych Regionalnych – Strona główna (pol.). GUS. [dostęp 2010-09-14].
  95. Labes - ludność w latach 1875, 1880, 1925, 1933, 1939 [53]
  96. Labes,1905 [54]
  97. W 2006 r. 3 okręgi wyborcze dotyczyły Łobza, czwarty terenów wiejskich.
  98. W wyborach w 2006 r. do urzędu w 2. turze startowały dwie osoby o takim samym imieniu i nazwisku.
  99. Uchwała Nr XIII/116/03 Rady Miejskiej w Łobzie z dnia 30 grudnia 2003 r. ws. uchwalenia Statutu Osiedla w Łobzie (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2004 r. Nr 12, poz. 225).
  100. Zbigniew Harbuz: Kalendarium ...[55].
  101. 101,0 101,1 Gustav Kratz: Die Städte der Provinz Pommer: Abriss ihrer Grschichte, zumeist nach Urkunden Berlin 1865.
  102. Hackelberg [56].
  103. Hakelberg [57].
  104. Teofil Fiutowski [58].
  105. 105,0 105,1 105,2 105,3 Ewidencja zmarłych [59].
  106. Stefan Nowak [60].
  107. Feliks Mielczarek [61].
  108. Ignacy Łepkowski [62].
  109. von Loeper [63].
  110. Normann [64]
  111. Dane według wyszukiwarki zborów na oficjalnej stronie Świadków Jehowy (www.jw.org), dostęp z 4 czerwca 2014.
  112. Zbigniew Harbuz: Kalendarium ziemi i powiatu łobeskiego, „Łabuź”, Łobez 2007.
  113. Zbigniew Harbuz „Łobeskie Kalendarium Powiatowe...”.
  114. Powiat Łobeski – Lokalne media.
  115. Zbigniew Harbuz: Łobeskie Kalendarium Powiatowe.
  116. Wiadomości Łobeskie ŁDK [65].
  117. Miesięcznik Łobeziak.
  118. Gmina Łobez [66].
  119. Federacja Bibliotek Cyfrowych | Głos Łobeski. 1952 nr 4 [67].
  120. Ewidencja Zmarłych [68]
  121. STREFA-EKONOMICZNA [69]
  122. Miejska Biblioteka Publiczna w Łobzie
  123. Zbigniew Harbuz: Powiatowe Kalendarium Łobeskie, Łobez 1998, maszynopis
  124. Miejsca mające Łobez (Lobes) w nazwie [70]
  125. Johannes Hinz: Pommern. Lexikon. Bechtermünz Verlag, Augsburg 1996, ISBN 3-86047-185-6, S. 187.
  126. Labeser_Krippenspiel [71]
  127. Pantofle [72]
  128. Pamiętnik: Horst Kaiser [73]
  129. Zbigniew Harbuz: Powiatowe Kalendarium Łobeskie, Łobez 1998, maszynopis
  130. Łobeziak [74]
  131. Światowy Dzień Książki [75]
  132. Łobeska Baba Wielkanocna 2013. Powiat Łobeski, 2013. [dostęp 2013-09-28].
  133. http://spow.lobez.ibip.pl/public/get_file.php?id=253517 Ogłoszenie o konkursie w BIP Powiatu Łobeskiego
  134. http://www.powiatlobeski.pl/content.php?news=3282:pl - ogłoszenie o wynikach konkursu
  135. http://mechlinski.eu/galerie/2013/Lobziuki/ - galeria zdjęć
  136. http://www.powiatlobeski.pl/content.php?cms_id=3395&lang=pl - kalendarz imprez 2014
  137. Smok Powiatu [76]
  138. Niemiecko-polskie porozumienie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zbigniew Harbuz: Kalendarium ziemi i powiatu łobeskiego, „Łabuź”, Łobez 2007, ISSN 1509-6378.
  • Zbigniew Harbuz: „Łobeskie Kalendarium Powiatowe – cz. 2, 1901-1947”, Łobez 2011, maszynopis.
  • Z dziejów ziemi łobeskiej – praca zbiorowa pod redakcją Tadeusza Białeckiego, Instytut Zachodniopomorski, Szczecin 1971.
  • Tygodnik Łobeski: Łobez – miasto bogate w historię. 2008.11.04.
  • Zdzisław Bogdanowicz: Historia sportu łobeskiego. Łobez: Emart Łobez, 2008. ISBN 978-83-927746-0-0.
  • Ernst Zernickow: Historia miasta Labes-Łobez na Pomorzu Zachodnim od założenia do połowy XIX w., tłum. Monika Mizera, Łobez październik 2009, ISBN 978-83-928711-0-1.
  • Ernst Zernickow: Geschichte der Stadt Labes in Pommern von der Gründung bis zu Mitte des 19. Jahrhunderts Labes (1922).
  • Peter Johanek, Franz-Joseph Post (Hrsg.); Thomas Tippach, Roland Lesniak (Bearb.): Städtebuch Hinterpommern. Deutsches Städtebuch, Band 3, 2. Verlag W. Kohlhammer, Stuttgart 2003, ISBN 3-17-018152-1, S. 135–138.
  • Thomas Kanzow: Chronik von Pommern in hochdeutscher Sprache. Hgg. von Friedrich Ludwig von Medem. Dietz, Anklam 1841.
  • Heinrich Karl Wilhelm Berghaus: Die Städte des Regenwalder Kreises 1870. Teil II. – Landbuch des Herzogthums Stettin, Kammin und Hinterpommern.
  • Gustav Kratz: Die Städte der Provinz Pommer: Abriss ihrer Grschichte, zumeist nach Urkunden Berlin 1865.
  • Fritz Wilke, Walter Nemitz (Bearb.): Labes – Unsere liebe Heimatstadt. Heimatfreunde der Kreisstadt Labes in Pommern, Bünningstedt, Hamburg, Lübeck, Hannover, Ratzeburg 1971 (Online).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]