Thomas Johansson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Thomas Johansson
Thomas Johansson
Thomas Johansson
Państwo  Szwecja
Miejsce zamieszkania Monte Carlo
Data i miejsce urodzenia 24 marca 1975
Linköping
Wzrost 180 cm
Masa ciała 80 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 1994
Zakończenie kariery 12 czerwca 2009
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 9
Najwyżej w rankingu 7 (10 maja 2002)
Australian Open W (2002)
Roland Garros 2R (1996, 2000, 2002, 2005)
Wimbledon SF (2005)
US Open QF (1998, 2000)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 1
Najwyżej w rankingu 51 (17 lipca 2006)
Australian Open 2R (2008)
Roland Garros 2R (2006)
Wimbledon 3R (2007)
US Open 3R (2005)
Olympic rings with white rims.svg
Tenis
Silver medal with cup.svg srebro
Pekin 2008 debel

Thomas Johansson (ur. 24 marca 1975 w Linköping) – szwedzki tenisista, zwycięzca wielkoszlemowego Australian Open z 2002 roku, wicemistrz olimpijski w grze podwójnej z Pekinu (2008), reprezentant w Pucharze Davisa.

W gronie tenisistów zawodowych Johansson występował w latach 1994–2009[1]. Pierwsze zwycięstwo turniejowe rangi ATP World Tour odniósł w 1997 roku, wygrywając turniej halowy w Kopenhadze; tydzień później powtórzył sukces, triumfując w Petersburgu. Rok później osiągnął dwa finały, w Rotterdamie (porażka w finale z Janem Siemerinkiem) i Sztokholmie (porażka z Toddem Martinem). W 1999 roku wygrał rozgrywki rangi ATP Masters Series w Montrealu, a w 2000 roku w Sztokholmie. W sezonie 2001 ponownie wygrał dwa turnieje tydzień po tygodniu (oba na nawierzchni trawiastej), najpierw w Halle, a potem w Nottingham.

Największy sukces w karierze Szwed odniósł w styczniu 2002 roku, wygrywając wielkoszlemowy Australian Open. Johansson pokonał w drodze po tytuł m.in. Czecha Jiříego Nováka, a w finale okazał się lepszy od Rosjanina Marata Safina[2]. Sukces w Australii pozwolił mu m.in. na udział w turnieju Tennis Masters Cup w Szanghaju w listopadzie 2002 roku (był rezerwowym i zastąpił w jednym meczu Andre Agassiego). Zanotował także znaczący awans w rankingach światowych, w czerwcu 2002 był notowany na pozycji nr 7. na świecie; w klasyfikacji ATP Race, obejmującej wyniki tylko z bieżącego roku, zaraz po Australian Open 2002 wyszedł na krótko na pozycję lidera (28 stycznia 2002).

Rok 2003 był głównie okresem w karierze Johanssona, kiedy leczył kontuzje; w 2004 roku zwyciężył ponownie w Sztokholmie, wygrywając w finale z Andre Agassim. Ponadto doszedł do finału w Nottingham (przegrana z Paradornem Srichaphanem). W lipcu 2005 roku, po dotarciu do półfinału wielkoszlemowego Wimbledonu, powrócił do czołowej dziesiątki rankingu światowego. W październiku t.r. wygrał po raz kolejny halowy turniej w Petersburgu, pokonując w finale Niemca Nicolasa Kiefera. W sezonie 2006 osiągnął finał w Petersburgu (porażka z Mario Ančiciem), a w 2007 roku w Sztokholmie (porażka z Ivo Karloviciem).

W grze podwójnej jest mistrzem rozgrywek z roku 2006 w Båstad. Partnerując Jonasowi Björkmanowi pokonał w finale debel Christopher Kas-Oliver Marach. Podczas igrzysk olimpijskich w Pekinie (2008) wywalczył razem z Simonem Aspelinem srebrny medal, przegrywając meczu o złoto z parą Roger Federer-Stanislas Wawrinka[3].

W roku 1998 zadebiutował w reprezentacji Szwecji w Pucharze Davisa, podczas meczu półfinałowego z reprezentacją Hiszpanii; przyczynił się tym samym do końcowego zwycięstwa Szwecji t.r, chociaż w meczu finałowym przeciwko Włochom nie wystąpił. Łącznie w tych rozgrywkach zagrał w 34 meczach - 18 wygrał i 16 przegrał.

W sezonie 2008 był w składzie reprezentacji Szwecji, która wygrała Drużynowy Puchar Świata w tenisie ziemnym. W finale Szwedzi pokonali zespół Rosji 2:1[4]. Johansson wystąpił 4. meczach singlowych (2. wygrał i 2. przegrał) oraz 1. zwycięskim pojedynku deblowym.

Statystyki turniejowe[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Tennis Masters Cup
ATP Masters Series
Igrzyska olimpijskie
ATP International Series Gold
ATP International Series

Gra pojedyncza (9-5)[edytuj | edytuj kod]

Nr Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
1. Zwycięzca 1997 Dania Kopenhaga Dywanowa (hala) Czechy Martin Damm 6:4, 3:6, 6:2
2. Zwycięzca 1997 Rosja Petersburg Dywanowa (hala) Włochy Renzo Furlan 6:3, 6:3
3. Finalista 1998 Holandia Rotterdam Dywanowa (hala) Holandia Jan Siemerink 6:7, 2:6
4. Finalista 1998 Szwecja Sztokholm Twarda (hala) Stany Zjednoczone Todd Martin 3:6, 4:6, 4:6
5. Zwycięzca 1999 Kanada Montreal Twarda Rosja Jewgienij Kafielnikow 1:6, 6:3, 6:3
6. Zwycięzca 2000 Szwecja Sztokholm Twarda (hala) Rosja Jewgienij Kafielnikow 6:2, 6:4, 6:4
7. Zwycięzca 2001 Niemcy Halle Trawiasta Francja Fabrice Santoro 6:3, 6:7, 6:2
8. Zwycięzca 2001 Wielka Brytania Nottingham Trawiasta Izrael Harel Levy 7:5, 6:3
9. Zwycięzca 2002 Australia Australian Open Twarda Rosja Marat Safin 3:6, 6:4, 6:4, 7:6
10. Finalista 2004 Wielka Brytania Nottingham Trawiasta Tajlandia Paradorn Srichaphan 6:1, 6:7, 3:6
11. Zwycięzca 2004 Szwecja Sztokholm Twarda (hala) Stany Zjednoczone Andre Agassi 3:6, 6:3, 7:6
12. Zwycięzca 2005 Rosja Petersburg Dywanowa (hala) Niemcy Nicolas Kiefer 6:4, 6:2
13. Finalista 2006 Rosja Petersburg Dywanowa (hala) Chorwacja Mario Ančić 5:7, 6:7
14. Finalista 2007 Szwecja Sztokholm Twarda (hala) Chorwacja Ivo Karlović 3:6, 6:3, 1:6

Starty wielkoszlemowe[edytuj | edytuj kod]

Turniej 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 Wygrane turnieje Bilans w turnieju
Australia Australian Open 1R 2R 2R 1R 1R 2R 3R W 1R 4R 4R 2R 1R 1 / 13 19–12
Francja French Open 1R 2R 1R 1R 2R 1R 2R 2R 1R 1R 1R 0 / 11 4–11
Wielka Brytania Wimbledon 4R 2R 3R 2R 4R 2R 1R 3R SF 1R 1R 2R 0 / 12 19–12
Stany Zjednoczone US Open 2R 1R QF QF 4R 3R 2R 1R 3R 1R 0 / 10 17–10
Wygrane turnieje 0 / 1 0 / 1 0 / 4 0 / 4 0 / 4 0 / 2 0 / 4 0 / 4 1 / 3 0 / 3 0 / 4 0 / 4 0 / 4 0 / 4 1 / 46 N/A
Bilans spotkań 0–1 0–1 6–4 2–4 6–4 1–2 9–4 6–4 8–2 4–3 10–4 3–4 3–4 1–4 N/A 59–45

Gra podwójna (1-1)[edytuj | edytuj kod]

Nr Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. Zwycięzca 2006 Szwecja Båstad Ceglana Szwecja Jonas Björkman Niemcy Christopher Kas
Austria Oliver Marach
6:3, 4:6, 10-4
2. Finalista 2008 Chińska Republika Ludowa Pekin Twarda Szwecja Simon Aspelin Szwajcaria Roger Federer
Szwajcaria Stanislas Wawrinka
3:6, 4:6, 7:6, 3:6

Przypisy

  1. Mohit Joshi: Sweden's Thomas Johansson to retire (ang.). topnews.in. [dostęp 12 czerwca 2009].
  2. 2002 Australian Open Tennis Title Holders (ang.). australian.open-tennis.com. [dostęp 23 marca 2011].
  3. Federer and Wawrinka take Men's Doubles gold (ang.). en.beijing2008.cn. [dostęp 17 sierpnia 2008].
  4. Sweden wins 4th World Team Cup (ang.). usatoday.com. [dostęp 24 maja 2008].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]