Thomas Johansson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Thomas Johansson
Thomas Johansson
Thomas Johansson
Państwo  Szwecja
Miejsce zamieszkania Monte Carlo
Data i miejsce urodzenia 24 marca 1975
Linköping
Wzrost 180 cm
Masa ciała 80 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 1994
Zakończenie kariery 12 czerwca 2009
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 9
Najwyżej w rankingu 7 (10 maja 2002)
Australian Open W (2002)
Roland Garros 2R (1996, 2000, 2002, 2005)
Wimbledon SF (2005)
US Open QF (1998, 2000)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 1
Najwyżej w rankingu 51 (17 lipca 2006)
Australian Open 2R (2008)
Roland Garros 2R (2006)
Wimbledon 3R (2007)
US Open 3R (2005)
Dorobek medalowy

Thomas Johansson (ur. 24 marca 1975 w Linköping) – szwedzki tenisista, zwycięzca wielkoszlemowego Australian Open z 2002 roku, wicemistrz olimpijski w grze podwójnej z Pekinu (2008), reprezentant w Pucharze Davisa.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

W gronie tenisistów zawodowych Johansson występował w latach 1994–2009[1].

Pierwsze zwycięstwo turniejowe rangi ATP World Tour odniósł w 1997 roku, wygrywając turniej halowy w Kopenhadze; tydzień później powtórzył sukces, triumfując w Petersburgu. Rok później osiągnął dwa finały, w Rotterdamie (porażka w finale z Janem Siemerinkiem) i Sztokholmie (porażka z Toddem Martinem). W 1999 roku wygrał rozgrywki rangi ATP Masters Series w Montrealu, a w 2000 roku w Sztokholmie. W sezonie 2001 ponownie wygrał dwa turnieje tydzień po tygodniu (oba na nawierzchni trawiastej), najpierw w Halle, a potem w Nottingham.

Największy sukces w karierze Szwed odniósł w styczniu 2002 roku, wygrywając wielkoszlemowy Australian Open. Johansson pokonał w drodze po tytuł m.in. Czecha Jiříego Nováka, a w finale okazał się lepszy od Rosjanina Marata Safina[2]. Sukces w Australii pozwolił mu m.in. na udział w turnieju Tennis Masters Cup w Szanghaju w listopadzie 2002 roku (był rezerwowym i zastąpił w jednym meczu Andre Agassiego). Zanotował także znaczący awans w rankingach światowych, w czerwcu 2002 był notowany na pozycji nr 7. na świecie; w klasyfikacji ATP Race, obejmującej wyniki tylko z bieżącego roku, zaraz po Australian Open 2002 wyszedł na krótko na pozycję lidera (28 stycznia 2002).

Rok 2003 był głównie okresem w karierze Johanssona, kiedy leczył kontuzje; w 2004 roku zwyciężył ponownie w Sztokholmie, wygrywając w finale z Andre Agassim. Ponadto doszedł do finału w Nottingham (przegrana z Paradornem Srichaphanem). W lipcu 2005 roku, po dotarciu do półfinału wielkoszlemowego Wimbledonu, powrócił do czołowej dziesiątki rankingu światowego. W październiku t.r. wygrał po raz kolejny halowy turniej w Petersburgu, pokonując w finale Niemca Nicolasa Kiefera. W sezonie 2006 osiągnął finał w Petersburgu (porażka z Mario Ančiciem), a w 2007 roku w Sztokholmie (porażka z Ivo Karloviciem).

W grze podwójnej jest mistrzem rozgrywek z roku 2006 w Båstad. Partnerując Jonasowi Björkmanowi pokonał w finale debel Christopher Kas-Oliver Marach. Podczas igrzysk olimpijskich w Pekinie (2008) wywalczył razem z Simonem Aspelinem srebrny medal, przegrywając meczu o złoto z parą Roger FedererStanislas Wawrinka[3].

W roku 1998 zadebiutował w reprezentacji Szwecji w Pucharze Davisa, podczas meczu półfinałowego z reprezentacją Hiszpanii; przyczynił się tym samym do końcowego zwycięstwa Szwecji t.r, chociaż w meczu finałowym przeciwko Włochom nie wystąpił. Łącznie w tych rozgrywkach zagrał w 34 meczach – 18 wygrał i 16 przegrał.

W sezonie 2008 był w składzie reprezentacji Szwecji, która wygrała drużynowy puchar świata. W finale Szwedzi pokonali zespół Rosji 2:1[4]. Johansson wystąpił w 4 meczach singlowych (2 wygrał i 2 przegrał) oraz 1 zwycięskim pojedynku deblowym.

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Tennis Masters Cup
ATP Masters Series
Igrzyska olimpijskie
ATP International Series Gold
ATP International Series

Gra pojedyncza (9–5)[edytuj | edytuj kod]

Nr Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
1. Zwycięzca 1997 Dania Kopenhaga Dywanowa (hala) Czechy Martin Damm 6:4, 3:6, 6:2
2. Zwycięzca 1997 Rosja Petersburg Dywanowa (hala) Włochy Renzo Furlan 6:3, 6:3
3. Finalista 1998 Holandia Rotterdam Dywanowa (hala) Holandia Jan Siemerink 6:7, 2:6
4. Finalista 1998 Szwecja Sztokholm Twarda (hala) Stany Zjednoczone Todd Martin 3:6, 4:6, 4:6
5. Zwycięzca 1999 Kanada Montreal Twarda Rosja Jewgienij Kafielnikow 1:6, 6:3, 6:3
6. Zwycięzca 2000 Szwecja Sztokholm Twarda (hala) Rosja Jewgienij Kafielnikow 6:2, 6:4, 6:4
7. Zwycięzca 2001 Niemcy Halle Trawiasta Francja Fabrice Santoro 6:3, 6:7, 6:2
8. Zwycięzca 2001 Wielka Brytania Nottingham Trawiasta Izrael Harel Levy 7:5, 6:3
9. Zwycięzca 2002 Australia Australian Open Twarda Rosja Marat Safin 3:6, 6:4, 6:4, 7:6
10. Finalista 2004 Wielka Brytania Nottingham Trawiasta Tajlandia Paradorn Srichaphan 6:1, 6:7, 3:6
11. Zwycięzca 2004 Szwecja Sztokholm Twarda (hala) Stany Zjednoczone Andre Agassi 3:6, 6:3, 7:6
12. Zwycięzca 2005 Rosja Petersburg Dywanowa (hala) Niemcy Nicolas Kiefer 6:4, 6:2
13. Finalista 2006 Rosja Petersburg Dywanowa (hala) Chorwacja Mario Ančić 5:7, 6:7
14. Finalista 2007 Szwecja Sztokholm Twarda (hala) Chorwacja Ivo Karlović 3:6, 6:3, 1:6

Gra podwójna (1–1)[edytuj | edytuj kod]

Nr Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. Zwycięzca 2006 Szwecja Båstad Ceglana Szwecja Jonas Björkman Niemcy Christopher Kas
Austria Oliver Marach
6:3, 4:6, 10-4
2. Finalista 2008 Chińska Republika Ludowa Pekin Twarda Szwecja Simon Aspelin Szwajcaria Roger Federer
Szwajcaria Stanislas Wawrinka
3:6, 4:6, 7:6, 3:6

Starty wielkoszlemowe (gra pojedyncza)[edytuj | edytuj kod]

Turniej 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 Wygrane turnieje Bilans w turnieju
Australia Australian Open 1R 2R 2R 1R 1R 2R 3R W 1R 4R 4R 2R 1R 1 / 13 19–12
Francja French Open 1R 2R 1R 1R 2R 1R 2R 2R 1R 1R 1R 0 / 11 4–11
Wielka Brytania Wimbledon 4R 2R 3R 2R 4R 2R 1R 3R SF 1R 1R 2R 0 / 12 19–12
Stany Zjednoczone US Open 2R 1R QF QF 4R 3R 2R 1R 3R 1R 0 / 10 17–10
Wygrane turnieje 0 / 1 0 / 1 0 / 4 0 / 4 0 / 4 0 / 2 0 / 4 0 / 4 1 / 3 0 / 3 0 / 4 0 / 4 0 / 4 0 / 4 1 / 46 N/A
Bilans spotkań 0–1 0–1 6–4 2–4 6–4 1–2 9–4 6–4 8–2 4–3 10–4 3–4 3–4 1–4 N/A 59–45

Przypisy

  1. Mohit Joshi: Sweden's Thomas Johansson to retire (ang.). topnews.in. [dostęp 12 czerwca 2009].
  2. 2002 Australian Open Tennis Title Holders (ang.). australian.open-tennis.com. [dostęp 23 marca 2011].
  3. Federer and Wawrinka take Men's Doubles gold (ang.). en.beijing2008.cn. [dostęp 17 sierpnia 2008].
  4. Sweden wins 4th World Team Cup (ang.). usatoday.com. [dostęp 24 maja 2008].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]