Werbiści

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Werbiści
Pełna nazwa Zgromadzenie Słowa Bożego
Nazwa łacińska Societas Verbi Divini
Skrót zakonny SVD
Wyznanie katolickie
Kościół Kościół łaciński
Założyciel św. Arnold Janssen
Data założenia 1875
Liczba członków 6102 (2006)
Strona internetowa

Werbiści, Zgromadzenie Słowa Bożego – misyjne zgromadzenie założone w 1875 roku przez św. Arnolda Janssena w Holandii. Skrót SVD (z łac. Societas Verbi Divini).

Zgromadzenie zakonne realizuje nakaz misyjny Chrystusa Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu! (Mk 16,15).

Działalność werbistów[edytuj | edytuj kod]

Misyjne Seminarium Duchowne Księży Werbistów w Pieniężnie.
Ołtarz w kościele księży werbistów w Pieniężnie.
Kaplica czterech werbistów, męczenników II wojny światowej, ogłoszonych błogosławionymi Kościoła katolickiego.
Wnętrze Muzeum Etnograficzno-Misyjnego Księży Werbistów w Pieniężnie.

Jednym z podstawowych zadań Zgromadzenia w Polsce jest formacja i kształcenie przyszłych misjonarzy. Najważniejszą rolę pełni tutaj Misyjne Seminarium Duchowne Księży Werbistów w Pieniężnie na Warmii. Przez ponad pięćdziesiąt lat działalności dało Kościołowi ponad 600 misjonarzy – kapłanów i braci zakonnych. Obecnie każdego roku jego mury opuszcza kilku nowych misjonarzy.

Drugim ważnym polem działalności werbistów jest szeroko pojęta animacja misyjna polskiego społeczeństwa. Wymienić tutaj należy:

  • organizację imprez oraz cyklicznych akcji o charakterze ściśle animacyjnym, w tym "Wakacji z misjami" oraz akcji "Kierowcy Misjom"
  • działalność duszpasterską na terenie parafii
  • duszpasterstwo rekolekcyjne (Górna Grupa, Laskowice, Nysa)
  • duszpasterstwo specjalistyczne wśród mniejszości narodowych, emigrantów, narkomanów, chorych na AIDS, dzieci ulicy itp. (Białystok, Warszawa)
  • pracę naukową na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie oraz Kolegium Teologicznym w Królewcu
  • działalność w środkach społecznego przekazu: Wydawnictwo „Verbinum”, czasopismo „Misjonarz”, programy radiowe i telewizyjne, misyjny serwis internetowy itp. (Warszawa, Laskowice Pom.)
  • działalność Apostolatu Biblijnego (Laskowice)
  • działalność dydaktyczną: Szkoła Językowa (Nysa), Liceum Ogólnokształcące (Laskowice Pom.)
  • działalność Muzeum Misyjno-Etnograficznego (Pieniężno wraz z filiami w Białymstoku, Chludowie, Górnej Grupie, Nysie i Laskowicach)

Werbiści na świecie[edytuj | edytuj kod]

Już w 1889 roku dwóch pierwszych misjonarzy wyruszyło do Chin.

Zgromadzenie liczy obecnie 6050 współbraci w ślubach czasowych i wieczystych. W tej liczbie znajduje się:

Ilość współbraci pracujących na poszczególnych kontynentach przedstawia się następująco (w nawiasie podano kraje, w których werbistów jest najwięcej):

Najwięcej współbraci pochodzi z Azji (3119). Na kolejnych miejscach plasują się: Europa (1883), Ameryka Pn. i Pd. (741), Afryka (259) i Oceania (48).

Najliczniejsze prowincje Zgromadzenia (powyżej 200 osób):

  • Prow. Ende (Indonezja) – 541
  • Prow. Polska – 281
  • Prow. Chicago (USA) – 281
  • Prow. Indyjska Centralna – 258
  • Prow. Filipińska Centralna – 249
  • Prow. Timor (Indonezja) – 245
  • Prow. Niemiecka Płn. – 242
  • Prow. Jawa (Indonezja) – 233
  • Prow. Ruteng (Indonezja) – 209

Lista misji werbistów[edytuj | edytuj kod]

Europa[edytuj | edytuj kod]

Włochy, Niemcy, Francja, Austria, Holandia, Belgia, Serbia, Chorwacja, Węgry, Polska, Słowacja, Mołdawia, Rumunia, Rosja, Białoruś, Syberia, Ukraina, Szwajcaria, Anglia, Szkocja, Irlandia, Hiszpania, Portugalia

Ameryka Północna[edytuj | edytuj kod]

USA (Polskie Centrum Polonijne Jana Pawła II w Yorba Linda), Meksyk, Kanada

Ameryka Środkowa[edytuj | edytuj kod]

Nikaragua, Panama

Karaiby[edytuj | edytuj kod]

Antigua, Saint Kitts, Anguilla, Montserrat, Kuba, Jamajka

Ameryka Południowa[edytuj | edytuj kod]

Argentyna, Boliwia, Brazylia, Chile, Kolumbia, Ekwador, Paragwaj,

Azja[edytuj | edytuj kod]

Chiny, Hongkong, Indie, Indonezja, Timor Wschodni, Japonia, Filipiny, Tajwan, Korea Południowa, Tajlandia

Oceania[edytuj | edytuj kod]

Australia, Nowa Zelandia, Papua-Nowa Gwinea, Fidżi

Afryka[edytuj | edytuj kod]

Angola, Botswana, Czad, Ghana, Togo, Kongo, Kenia, Zambia, Benin, Zimbabwe, Madagaskar

Werbiści w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Marian Żelazek, polski werbista. Jako misjonarz katolicki niósł pomoc biednym i trędowatym w Indiach, za co był nominowany do Pokojowej Nagrody Nobla.

Pierwsi werbiści przybyli do Polski z Austrii po I wojnie światowej. Od razu spotkali się z życzliwym przyjęciem. 12 kwietnia 1922 roku o. Tomasz Puchała mianowany został superiorem Prowincji Wschodnioniemieckiej na Polskę. 5 lat później powstała Regia Polska, której pierwszym regionałem został o. Franciszek Herud. W roku 1935 zostaje utworzona Prowincja Polska.

Okres międzywojenny to czas powstawania nowych domów – w Pieniężnie i Bytomiu (1920), Rybniku (1922), Górnej Grupie (1923), Bruczkowie i Chludowie (1935), w którym w roku 1935 otwarto nowicjat. Od 1938 roku rozpoczynają wyjeżdżać na misje pierwsi polscy misjonarze (w sumie 25 braci i 12 ojców). Do czasu wybuchu wojny Prowincja Polska liczyła 29 ojców, 61 braci, trzy juwenaty z 420 uczniami, dwie parafie, drukarnię.

Dynamiczny rozwój Zgromadzenia przerwała II wojna światowa. Domy zamknięto. Aresztowano 14 ojców, 14 kleryków, 4 braci i 12 nowicjuszy. Z 44 współbraci w obozach koncentracyjnych straciło życie 23. W grupie męczenników werbistowskich okresu II wojny światowej znalazło się 4 współbraci, którzy w 1999 roku zaliczeni zostali w poczet błogosławionych. Byli to: br. Grzegorz Frąckowiak, o. Stanisław Kubista, o. Alojzy Liguda i o. Ludwik Mzyk.

Po wojnie w roku 1946 rozpoczął się pierwszy nowicjat z 20 nowicjuszami. W sierpniu tegoż roku w Górnej Grupie podjęło naukę 50 uczniów. Dwa lata później w Pieniężnie na Warmii rozpoczęło działalność Wyższe Seminarium Duchowne, które przez ponad 50 lat nieprzerwanego funkcjonowania wykształciło ponad 600 misjonarzy (kapłanów i braci) czynnie włączających się w dzieło misyjne Kościoła w 54 krajach świata.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]