Broń kłująca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Broń kłująca, broń kolna - oręż zadający rany kłute. Dzieli się na drzewcową i na sieczną (długą oraz krótką).

Kłująca broń drzewcowa[edytuj | edytuj kod]

Kłująca broń drzewcowa służyła głównie do walki piechoty z konnicą. Składała się z długiego drzewca i zamieszczonego na końcu ostrza lub grotu. Przykładami kłującej broni drzewcowej jest:

Kłująca broń sieczna[edytuj | edytuj kod]

Broń sieczna kłująca dzieli się na krótką i długą. Krótka w średniowieczu służyła głównie do zadawania w walce w zwarciu ciosów kłutych, tzw. pchnięć. Długa natomiast była wykorzystywana zarówno do walki, jak i do pojedynków. Podział kłującej broni siecznej: