Szaszka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kozacy
Ilja Jefimowitsch Repin - Reply of the Zaporozhian Cossacks - Yorck.jpg

Szaszka (ros. шашка) – rodzaj niezbyt zakrzywionej, bezjelcowej szabli o rękojeści otwartej z rozdwojoną głowicą, przypominającą z profilu stylizowaną głowę ptaka. Szaszki używano głównie w Rosji. Szaszka noszona była w pochwie zawieszonej na rapciach w ten sposób, że wygięcie (ostrze) było skierowane ku górze. Pozwalało to na zadanie cięcia przy wyjmowaniu broni z pochwy, bez dodatkowego odwodzenia ręki do tyłu.

Broń ta powstała na Kaukazie wśród tamtejszych plemion, przyjęta została przez kozaków i inne formacje armii Imperium Rosyjskiego, następnie w Armii Czerwonej.

W czasie trwania powstania styczniowego powstańcom często udawało się zdobywać broń i wyposażenie na wrogu. Stąd też na wyposażeniu Polaków trafiały się też szaszki[1].

Przejściowo stanowiła także wyposażenie niektórych oddziałów Wojska Polskiego (zarówno w okresie I wojny światowej oraz jako jedna z broni reprezentacyjnych w Ludowym Wojsku Polskim), jak również oddziałów ukraińskich.

W języku kabardyńskim broń ta nazywa się сэшхуэ (czyt. saszchła), co oznacza po polsku duży nóż.

Galeria[edytuj]

Przypisy

  1. Jan Nowacki, Urywek z Pamiętnika, W czterdziestą rocznicę powstania styczniowego, Lwów 1903, s. 158.

Bibliografia[edytuj]