Szabla abordażowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Szabla abordażowa
Francuski pirat François l’Olonnais z szablą abordażową

Szabla abordażowa (pot. kord, kordelas[a]) – rodzaj krótkiej szabli przeznaczonej do walki w czasie abordażu. Szable tego typu stanowiły popularną broń osobistą marynarzy w XVIII-XIX wieku[1].

Ze względu na stosunkowo krótką głownię szable abordażowe dobrze sprawdzały się podczas walki w ciasnych przestrzeniach (jakimi były pokłady okrętów). Istotną zaletą była również prostota użytkowania, nie wymagająca długiej nauki fechtunku. Popularność tego typu broni była ściśle związana z taktyką walki jaką był abordaż. Wraz z udoskonaleniem artylerii okrętowej i wprowadzeniem napędu mechanicznego, abordaż zaczął tracić na znaczeniu a wraz z nim nastąpił zanik użytkowania tych szabel. Mimo to w niektórych przypadkach szable abordażowe przetrwały jako uzbrojenie marynarzy aż do lat 30. XX wieku[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Określenia terminologicznie niepoprawne stanowiące nazwy innych rodzajów broni białej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Szabla abordażowa (pol.). Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. [dostęp 2021-09-08].