Shōtō

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Shōtō (jap. 小刀?) – krótki miecz (także mały nóż); rodzaj małych mieczy japońskich o długości głowni od jednego do dwóch shaku (30–60 cm).

Rodzaje mieczy należących do tej kategorii to: wakizashi, kodachi. Ten drugi, z powodu specyficznego wykonania i pomimo odpowiednich rozmiarów, często nie jest zaliczany do kategorii shōtō.

Miecz shōtō jest często używany i mocno związany z daitō (mieczem długim). Noszone razem tworzyły daishō, parę mieczy, które były używane w okresie Edo przez samurajów.