Srbosjek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Srbosjek był połączony z czymś w rodzaju rękawicy. Używany był przez chorwackich strażników obozów koncentracyjnych do szybkiego zabijania więźniów.

Srbosjek (dosłownie serbosiek – zarzynacz Serbów – po chorwacku) – nóż zaprojektowany do celów rolniczych, który swoją obecną nazwę uzyskał przez masowe wykorzystywanie do eksterminacji więźniów ustaszowskich obozów koncentracyjnych, głównie Serbów w czasie II wojny światowej w Niepodległym Państwie Chorwackim.

Konstrukcja noża umożliwia wygodne korzystanie z innych narzędzi – np. cepów, grabi – bez konieczności odkładania go, co jest korzystne przy pracach wymagających częstej zmiany narzędzi – np. młocka. Srbosjek był produkowany podczas II wojny światowej przez niemiecką fabrykę Gebrüder Gräfrath, mieszczącą się w Solingen, na specjalne zamówienie marionetkowego rządu chorwackiego. Używany był podczas masowych mordów na więźniach w obozie koncentracyjnym w Jasenovcu[1] i w innych miejscach[2][3][4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. The Career of Andrija Artukovic
  2. Jasenovački logor smrti, dr Nikola Nikolić, 1948
  3. Takozvana NDH, dr Mladen Colic, Deltapres, Beograd 1973
  4. Vatikan i Jasenovac, Vladimir Dedijer, Dokumenti (Beograd: “Rad”, 1987)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]