Szamszir

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Szamszir (شمشیر) - zakrzywiona szabla perska o ostrym zakończeniu głowni. Z racji swego kształtu zwana ogonem lwa (per. szamszir)[1]. Była używana w XVI-XIX wieku. W odróżnieniu od broni tureckiej, zazwyczaj nie była zdobiona złotem, srebrem i kamieniami szlachetnymi. Była zabójczą bronią tylko na przeciwników nienoszących zbroi.

Cechą charakterystyczną tej broni jest znaczne zakrzywienie głowni. Rękojeść szabli typu szamszir chronił prosty jelec. W XVI i XVII wieku broń ta była także spotykana na terenach Rzeczypospolitej, zwłaszcza na kresach wschodnich, gdzie docierała za pośrednictwem tureckim.

W Polsce szamszir posiada w swojej kolekcji Muzeum Narodowe w Krakowie.

Przypisy

  1. Zdzisław Żygulski (junior): Broń wschodnia. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1983, s. 122-123.