Kordelas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kordelas z XVII-XVIII wieku

Kordelas (wł. cortelas) – rodzaj długiego noża, broń o głowni jednosiecznej, prostej lub zakrzywionej, od XV wieku używana przez piechotę, później najczęściej stosowana jako myśliwska[1].

Jako broń myśliwych służyła do dobijania zwierzyny w trakcie polowań. Z czasem została przekształcona w broń paradną stanowiącą element galowego stroju myśliwego[2].

Potocznie nazwę tę stosuje się niekiedy w odniesieniu do szabel abordażowych z XVIII-XIX wieku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mała encyklopedia wojskowa. T. 2. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1970, s. 86.
  2. kordelas, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-04-22].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Włodzimierz Kwaśniewicz: Leksykon broni białej i miotającej. Warszawa: Dom Wydawniczy Bellona, 2003.
  • David Harding: Encyklopedia broni – 7000 lat historii uzbrojenia . Warszawa: Penta, 1995.