Pala (broń)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy broni. Zobacz też: inne znaczenie tej nazwy.
Pala

Palaszabla turecka, używana w czasach Imperium Osmańskiego w XVIII wieku. Miała dość szeroką głownię (do 4,5 cm), zakrzywioną pod dużym kątem, zazwyczaj zrobioną ze stali damasceńskiej. Jej rękojeść wykonana była z czarnego dębu lub rogu i osadzona za pomocą nitów. Służyła wyłącznie jako broń piechoty, w szczególności janczarom. W Europie znana jako bułat[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michał Gradowski, Zdzisław Żygulski, Słownik uzbrojenia historycznego, Warszawa: Wyd. PWN, 2010, s. 31, 49, ISBN 978-83-01-16260-3, OCLC 751388493.