Kord (broń)

Kord z XV w. (replika)

Pojedynek przy użyciu kordów, Gladiatoria fechtbuch, ok. 1435 r.

Kord – sieczna broń biała popularna wśród uboższych warstw społecznych w średniowieczu i nowożytności. Pierwotnie rodzaj długiego noża lub puginału, który wyewoluował do formy pokrewnej szabli lub tasakowi.

Charakterystyka

Kord był bronią składającą się z jednosiecznej, prostej lub lekko zakrzywionej głowni osadzonej w otwartej rękojeści z okładzinami nitowanymi poprzecznie. Niekiedy wyposażany w dodatkową poprzeczną wypustkę na jelcu.

W języku polskim

Dawniej w języku polskim mianem korda określano ogół bocznej broni siecznej, zarówno w literaturze, jak i w inwentarzach, co może wprowadzać w błąd przy próbie identyfikacji konkretnego rodzaju broni bazując na historycznych przekazach.

Zobacz też

• kordzik
• kordelas
• szabla abordażowa

Bibliografia

• Włodzimierz Kwaśniewicz: 1000 słów o broni białej i uzbrojeniu ochronnym. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1981. ISBN 83-11-06559-4.
• Włodzimierz Kwaśniewicz: Leksykon broni białej i miotającej. Warszawa: wyd. Bellona, 2003. ISBN 83-11-09617-1.
• Zdzisław Żygulski: Broń w dawnej Polsce na tle uzbrojenia Europy i Bliskiego Wschodu. Warszawa: PWN, 1982. ISBN 83-01-02515-8.
• MichałM. Gradowski MichałM., ZdzisławZ. Żygulski ZdzisławZ., Słownik uzbrojenia historycznego, Warszawa: Wyd. PWN, 2010, s. 26, ISBN 978-83-01-16260-3, OCLC 751388493 .