Jakub Marciszowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jakub Michał Marciszowski
Data urodzenia 1718
Data śmierci 1773
Rektor Akademii Krakowskiej
Okres sprawowania 1766–1768
1771-1772
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki

Jakub Michał Marciszowski (ur. w 1718, zm. w 1773) – prawnik, profesor i rektor Akademii Krakowskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodziny szlacheckiej, studiował na Akademii Krakowskiej uzyskując w 1735 stopień bakałarza. Został nauczycielem w kolonii akademickiej w Białej Podlaskiej. Po powrocie do Krakowa od 1642 był profesorem gramatyki, poetyki, retoryki i dialektyki w Szkołach Nowodworskich. W 1748 został seniorem bursy Starnigelskiej. Od 1753 był doktorem obojga praw i członkiem Kolegium Prawników. 15 października 1755 został oddelegowany do pracy w Akademii Lubrańskiego w Poznaniu. W poznaniu pozostał do 3 lipca 1758 pracując także jako asesor konsystorza, egzaminator synodalny oraz cenzor diecezji poznańskiej. Po powrocie do Krakowa na jesień 1758 został kantorem a następnie prepozytem kościoła Wszystkich Świętych i kanonikiem wojnickim oraz proboszczem w Koniuszy. Brał udział w organizacji kolonii akademickiej w Tarnowie i był od 1760 jej prowizorem. W 1766 został wybrany rektorem Akademii Krakowskiej urząd ten pełnił do 1768, a następnie w 1771. Był także sędzią synodalnym krakowskim. Przygotowywał reformę nauczania Szkół Nowodworskich wprowadzaną od 1767. W Krakowie ogłaszał kazania i drobne rozprawki. Właściciel zbioru numizmatów.[1]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jacek Wiesiołowski "Krakowscy profesorowie Akademii Lubrańskiego" [w:] Kronika Miasta Poznania 1999, nr 2