Sędziwój Tęczyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sędziwój Tęczyński
Herb
Topór
Rodzina Tęczyńscy
Data urodzenia ok. 1420
Data śmierci między: 26 maja – 30 sierpnia 1479
Ojciec Jan z Tęczyna
Matka Barbara Lanckorońska z Brzezia h. Zadora

Sędziwój Tęczyński, Sędziwój z Tęczyna i Chrobrza herbu Topór (ur. ok. 1420, zm. między: 26 maja – 30 sierpnia 1479) – kanonik krakowski (1460-1461), oficjał i referendarz krakowski (1473), sekretarz królewski, rektor Akademii Krakowskiej (1461-1462), prepozyt poznańskiej kapituły katedralnej w 1479 roku[1].

Był synem Jana Tęczyńskiego (kasztelana krakowskiego) i Barbary Lanckorońskiej oraz bratem Gabriela, Stanisława (wojewody bełskiego), Mikołaja (wojewody ruskiego), Jana Tęczyńskiego z Łętkowic, Zbigniewa (starosty lwowskiego), Andrzeja (kasztelana wojnickiego), Barbary, Jadwigi i Beaty.

Studiował wspólnie z braćmi w Akademii Krakowskiej, której był późniejszym rektorem. Po nim rektorem został w l. 1461-1462 Mikołaj Bylina z Leszczyn.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Janusz Kurtyka, Tęczyńscy. Studium z dziejów polskiej elity możnowładczej w średniowieczu, Wydawnictwo Secesja: 1997 (560); Sędziwoj z Tęczyna i Chrobrza (zm. 1479).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Udział prałatów i kanoników w posiedzeniach poznańskiej kapituły katedralnej za pontyfikatu biskupa Uriela z Górki (1479-1498), w: Roczniki Historyczne, Rocznik LXVI, Poznań 2000, s. 184.