Stanisław Maziarski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stanisław Maziarski
Ilustracja
Rektor UJ prof.Stanisław Maziarski
Data i miejsce urodzenia 27 kwietnia 1873
Tarnów
Data i miejsce śmierci 7 lipca 1956
Kraków
Miejsce spoczynku Cmentarz Rakowicki
Zawód histolog
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

Stanisław Wincenty Maziarski (ur. 27 kwietnia 1873 w Tarnowie, zm. 7 lipca 1956 w Krakowie) – lekarz histolog.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1891-1897 studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim medycynę, wśród jego wykładowców byli m.in. Kazimierz Kostanecki i Napoleon Cybulski, w 1897 uzyskał stopień doktora wszech nauk lekarskich. W 1900 przedstawił pracę habilitacyjną, a następnie wyjechał uzupełniać wykształcenie do Nancy i Monachium. Po powrocie został asystentem w Katedrze Fizjologii, a od 1904 w Katedrze Histologii. W 1907 został mianowany na profesora nadzwyczajnego i powierzono mu stanowisko kierownika Katedry Histologii (zajmował je do 1951), w 1911 został profesorem zwyczajnym. Od 1904 do 1950 był profesorem Uniwersytetu Jagiellońskiego (1904–1950) i Akademii Medycznej w Krakowie. Służył jako lekarz w armii Austro-Węgier podczas I wojny światowej. Dziekan Wydziału Lekarskiego UJ, a w latach 1933-1936 rektor Uniwersytetu. Aresztowany podczas Sonderaktion Krakau.

Prowadził badania głównie nad systematyką gruczołów oraz strukturą jądra komórkowego i jego rolą w procesie wydzielania, dotyczące ślinianek, układu wydalniczego pierścienic, tkanki mięśniowej. W 1936 został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[1].

Publikacje:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 11 listopada 1936 „za wybitne zasługi na polu nauki i wychowywania młodzieży w duchu patriotycznym położone w latach 1905-1918” M.P. z 1936 r. Nr 263, poz. 464

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]