Piotr Bartynowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Piotr Łukasz Bartynowski (ur. 15 października 1795 w Krakowie, zm. 23 grudnia 1874 tamże) – profesor prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, w latach 1853–1860 kurator[a], a w latach 1860–1861 rektor tej uczelni[1], poseł wirylista na galicyjski Sejm Krajowy I kadencji[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował prawo w Krakowie, Berlinie i Wrocławiu. W 1817 rozpoczął praktykę sądową w Krakowie, w 1821 został sędzią, w 1826 prokuratorem, 1829 otrzymał katedrę prawa rzymskiego, 1833 został senatorem i prezesem trybunału, w 1842 prezesem sądu apelacyjnego. W 1848 roku był przewodniczącym komitetu opracowującego projekt reorganizacji sądów. W 1855 roku przestał być prezesem sądu, pozostał w nim pierwszym radcą i otrzymał tytuł radcy dworu. W 1862 roku przeszedł na emeryturę i otrzymał Order Leopolda.

Był starszym w Arcybractwie Miłosierdzia i w Banku Pobożnym[3].

W 1829 roku poślubił w Krakowie Teodorę Kostecką (1808–1883) h. Prus 2, córkę Franciszka Jerzego (1858–1844), profesora Uniwersytetu Jagiellońskiego. Pochowany został na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Był kuratorem mianowanym przez rząd austriacki, ponieważ w tym okresie rektorów nie wybierano.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Lista pamięci UJ. Prof. Piotr Łukasz Bartynowski, www.uj.edu.pl.
  2. Stanisław Grodziski, Sejm Krajowy Galicyjski 1861-1914, Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe, 1993, ISBN 83-7059-052-7, OCLC 830051670.
  3. Kronika miejscowa i zagraniczna. Kraków Czas 1874 nr 294 z 24 grudnia s. 3

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]