Władysław Szajnocha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grobowiec rodziny Szajnochów: Karola, jego żony Joanny i syna Władysława. Pomnik z roku 1868 dłuta Parysa Filippiego i Abla Marii Periera.

Władysław Wacław Szajnocha (ur. 28 czerwca 1857 we Lwowie, zm. 1 sierpnia 1928 w Jaworzu na Śląsku Cieszyńskim) – geolog, paleontolog.

Jego dziadkiem był Wacław Scheinoha-Vtelenský (Czech), babką Maria z Łozińskich (Polka), ojcem historyk Karol Szajnocha, a matką Joanna Bilińska[1].

W latach 18761880 studiował na uniwersytecie i politechnice w Wiedniu. Pracował w wiedeńskim Zakladzie Geologicznym. Od 1885 mieszkał w Krakowie będąc profesorem Uniwersytetu Jagiellońskiego, od 1886 będąc dyrektorem Gabinetu, a następnie Katedry Geologii UJ. Od 1895 był członkiem Akademii Umiejętności. W latach 19111912 oraz 19161917 pełnił funkcję rektora UJ.

Profesor Władysław Szajnocha był pierwszym prezesem Polskiego Towarzystwa Geologicznego Towarzystwa, a wcześniej inicjatorem jego powstania na zebraniu 14 marca 1920 r. w kierowanym przez niego Zakładzie Geologii UJ. Był również wieloletnim członkiem oraz prezesem Towarzystwa Tatrzańskiego, oraz rzecznikiem ochrony środowiska naturalnego Tatr.

Ogłosił wiele prac naukowych dotyczących głównie geologicznej budowy Karpat. W 1891 wydał pracę pt. „Źródła mineralne Galicji”. W 1910 wydał własnym nakładem książkę „Z Turkestanu. Kilka wrażeń z krótkiej podróży”.

Odbywał podróże badawcze w ramach geologii naftowej m.in. do Turkiestanu, Austrii, Norwegii, Szwecji.

29 kwietnia 1884 w kościele Matki Boskiej Śnieżnej we Lwowie poślubił Helenę Amalię Schenk, córkę sędziego Józefa Schenka (świadkami byli Karol Lidl i poseł Władysław Łoziński).

Pochowany został w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.

Wybrane publikacje[edytuj]

Przypisy

  1. Władysław Wacław Szajnocha. aordycz-krakow.blogspot.com. [dostęp 22 listopada 2014].

Bibliografia[edytuj]