Mikołaj Święcicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
biskup Mikołaj Święcicki ogłasza wybór Stanisława Leszczyńskiego w 1704 roku

Mikołaj Święcicki herbu Jastrzębiec[1] (zm. 1707) – od 1697 r. biskup kijowski, od 1699 r. biskup poznański, kanclerz kapituły katedralnej poznańskiej w latach 1674-1679[2], dziekan kapituły katedralnej poznańskiej w latach 1679-1701[3].

Życiorys[edytuj]

Był deputatem duchownym kapituły poznańskiej na Trybunał Główny Koronny w 1676 i 1678 roku[4].

W 1704 r. pełnił funkcję interreksa w zastępstwie abpa gnieźnieńskiego Michała Stefana Radziejowskiego (pozbawionego jurysdykcji przez Klemensa XI), referendarz wielki koronny od 1689 roku, opat trzemeszeński.[5]

Był członkiem konfederacji warszawskiej 1704 roku[6]. Zwolennik wyboru Stanisława Leszczyńskiego na króla Polski. Pomimo sprzeciwu papieża proklamował swojego kandydata królem. Za ten czyn z rozkazu Augusta II Sasa został schwytany i odesłany do Rzymu. Tam z polecenia papieża Klemensa XI został osadzony w więzieniu w Ankonie, w którym przebywał dwa i pół roku. Zmarł w Wiedniu w drodze powrotnej do Polski [7].

Był uczestnikiem rokoszu łowickiego 1697 roku[8].

Przypisy

  1. Herbarz polski, t. VIII, Lipsk 1841, s. 573, 575.
  2. Mikołaj Pukianiec, Organizacja i funkcjonowanie poznańskiej kapituły katedralnej w XVII wieku, s. 33.
  3. Mikołaj Pukianiec, Organizacja i funkcjonowanie poznańskiej kapituły katedralnej w XVII wieku, s. 24.
  4. Mikołaj Pukianiec, Organizacja i funkcjonowanie poznańskiej kapituły katedralnej w XVII wieku, s. 137.
  5. Urzędnicy centralni i nadworni Polski XIV-XVIII wieku, Kórnik 1992, s. 138.
  6. Actum in Curia Regia Varsaviensi Sabbato Ante Dominicam Cantate Proximo Anno 1704, [b.n.s.]
  7. Janusz Tazbir, Historia kościoła katolickiego w Polsce 1460-1795., Warszawa 1966, s.149
  8. RELATIA ZIAZDU POD ŁOWICZEM, JchMćiow PP. Rokoszowych, zá Vniwersałem I. O. Xćiá I. Mći Kardynáłá, Primasa Regni conwocowánych do Zgody. [kurs.:] Pro Die 18. Februarij. 1698, b.n.s.