Tomasz Nowina-Nowiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tomasz Nowiński
biskup tytularny Byblus
Herb Tomasz Nowiński
Kraj działania Polska
Data urodzenia 12 grudnia 1746
Data i miejsce śmierci 4 stycznia 1830
Miechów
biskup pomocniczy krakowski
Okres sprawowania 1816 - 1830
Wyznanie katolickie
Kościół łaciński
Prezbiterat 25 maja 1771
Nominacja biskupia 23 września 1816
Sakra biskupia 27 października 1816
Tablica pamiątkowa ku czci biskupa Nowińskiego w Bazylice Miechowskiej

Tomasz Nowina-Nowiński (ur. 1746, zm. 3 stycznia 1830) – proboszcz generalny miechowski, generał - przełożony bożogrobców polskich, ostatni prepozyt zakonu przed jego kasatą w zaborze rosyjskim w 1816 r., następnie biskup pomocniczy krakowski i tytularny biskup biblijski.

15 lipca 1799 r. konsekrował kościół miechowski pw. Grobu Pańskiego, 15 lipca 1802 r. erygował powtórnie odbudowany po pożarze kościół miechowski, obecnie Bazylikę Grobu Pańskiego. Przyjaciel generała wojsk polskich Jana Henryka Dąbrowskiego, którego udekorował przyznawanym przez siebie Orderem Miechowskim, był również jednym z ostatnich, którzy widzieli ciężko chorego generała na 2 dni przed jego śmiercią. W 1816 r. przeżył kasatę swojego zakonu - był wówczas zwierzchnikiem 12 kanoników i 18 kleryków – członków zakonu. Został następnie biskupem pomocniczym Krakowa, wspierał jednocześnie swoich współbraci pod zaborem austriackim, konsekrował w 1825 r. nowy kościół w Chełmie k. Tarnowa, należący do zakonu.

Bibliografia[edytuj]