Tomasz Nowina-Nowiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tomasz Nowiński
Biskup tytularny Byblus
Herb duchownego
Kraj działania

Polska

Data urodzenia

12 grudnia 1746

Data i miejsce śmierci

4 stycznia 1830
Miechów

Biskup pomocniczy krakowski
Okres sprawowania

1816–1830

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

łaciński

Prezbiterat

25 maja 1771

Nominacja biskupia

23 września 1816

Sakra biskupia

27 października 1816

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

27 października 1816

Konsekrator

Jan Paweł Woronicz

Tablica pamiątkowa ku czci biskupa Nowińskiego w bazylice miechowskiej

Tomasz Nowina-Nowiński (ur. 1746, zm. 4 stycznia 1830) – proboszcz generalny miechowski, generał - przełożony bożogrobców polskich, ostatni prepozyt zakonu przed jego kasatą w zaborze rosyjskim w 1816 r., następnie biskup pomocniczy krakowski i tytularny biskup biblijski.

15 lipca 1799 r. konsekrował kościół miechowski pw. Grobu Pańskiego, 15 lipca 1802 r. erygował powtórnie odbudowany po pożarze kościół miechowski, obecnie bazylikę Grobu Pańskiego. Przyjaciel generała wojsk polskich Jana Henryka Dąbrowskiego, którego udekorował przyznawanym przez siebie Orderem Miechowskim, był również jednym z ostatnich, którzy widzieli ciężko chorego generała na 2 dni przed jego śmiercią. W 1816 r. przeżył kasatę swojego zakonu - był wówczas zwierzchnikiem 12 kanoników i 18 kleryków – członków zakonu. Został następnie biskupem pomocniczym Krakowa, wspierał jednocześnie swoich współbraci pod zaborem austriackim, konsekrował w 1825 r. nowy kościół w Chełmie k. Tarnowa, należący do zakonu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]